hemoroidopeksja staplerowa

Hemoroidopeksja staplerowa, znana również jako procedura Longo lub PPH (Procedure for Prolapse and Hemorrhoids), to małoinwazyjna technika chirurgiczna stosowana w leczeniu hemoroidów. Metoda ta została opracowana przez włoskiego chirurga Antonio Longo w latach 90. XX wieku jako alternatywa dla tradycyjnej hemoroidektomii.

Procedura polega na umieszczeniu specjalnego okrężnego staplera w kanale odbytu, który wycina okrężny fragment błony śluzowej powyżej hemoroidów, a następnie zespala tkanki. W przeciwieństwie do klasycznej hemoroidektomii, hemoroidy nie są wycinane, a jedynie podciągane do prawidłowej pozycji anatomicznej, co przywraca prawidłowe ukrwienie tkanek i zmniejsza przekrwienie żylne.

Główne zalety hemoroidopeksji staplerowej to: znacznie mniejszy ból pooperacyjny, krótszy czas hospitalizacji (często procedura wykonywana jest w trybie jednodniowym), szybszy powrót do normalnej aktywności życiowej oraz niższe ryzyko powikłań w postaci zwężenia odbytu czy nietrzymania stolca. Metoda ta jest szczególnie polecana w leczeniu hemoroidów III i IV stopnia.

Potencjalne powikłania po hemoroidopeksji staplerowej obejmują krwawienia, infekcje, nawroty choroby, a w rzadkich przypadkach – uszkodzenie zwieraczy odbytu. Pomimo tych zagrożeń, technika ta zyskała popularność dzięki swoim zaletom i wysokiemu profilowi bezpieczeństwa w porównaniu z konwencjonalną hemoroidektomią.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl