mieszana dyslipidemia typu IIb

Mieszana dyslipidemia typu IIb (według klasyfikacji Fredricksona) to zaburzenie lipidowe charakteryzujące się równoczesnym podwyższeniem stężenia cholesterolu całkowitego oraz trójglicerydów w surowicy krwi. W obrazie klinicznym obserwuje się zarówno zwiększone stężenie cholesterolu LDL (lipoproteiny niskiej gęstości), jak i VLDL (lipoproteiny bardzo niskiej gęstości).

Patofizjologicznie dyslipidemia typu IIb może mieć podłoże genetyczne lub wtórne, wynikające z chorób współistniejących, takich jak cukrzyca, zespół metaboliczny, niedoczynność tarczycy czy choroby nerek. Rozpoznanie opiera się na badaniach laboratoryjnych profilu lipidowego, gdzie obserwujemy podwyższenie zarówno frakcji LDL-C, jak i TG, zazwyczaj z obniżonym stężeniem HDL-C.

Leczenie mieszanej dyslipidemii typu IIb obejmuje modyfikację stylu życia (dieta niskotłuszczowa, aktywność fizyczna, redukcja masy ciała) oraz farmakoterapię. W leczeniu farmakologicznym często stosuje się terapię skojarzoną, w tym statyny, fibraty, ezetimib lub inhibitory PCSK9. Mieszana dyslipidemia typu IIb jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju miażdżycy i chorób sercowo-naczyniowych, dlatego wymaga skutecznego leczenia i regularnego monitorowania.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl