ropień aseptyczny
Ropień aseptyczny (jałowy) stanowi ograniczone zbiorowisko ropy, które nie jest wynikiem infekcji bakteryjnej. Powstaje najczęściej w wyniku reakcji organizmu na ciała obce, substancje drażniące lub leki podawane domięśniowo (szczególnie oleje i zawiesiny). W przeciwieństwie do ropni septycznych, w posiewach nie stwierdza się obecności drobnoustrojów.
Patofizjologia ropnia aseptycznego obejmuje proces zapalny wywołany reakcją na materiał drażniący, prowadzący do gromadzenia się neutrofilów i makrofagów. W obrazie klinicznym obserwuje się typowe objawy miejscowego stanu zapalnego: ból, obrzęk, zaczerwienienie i ucieplenie tkanek. Często występuje również podwyższona temperatura ciała, mimo braku zakażenia.
Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie ropni septycznych oraz innych zmian ogniskowych. Kluczowe znaczenie ma badanie mikrobiologiczne treści ropnej, które w przypadku ropni aseptycznych nie wykazuje wzrostu patogenów. Leczenie polega głównie na chirurgicznym drenażu zbiornika ropnego oraz eliminacji czynnika sprawczego. W przeciwieństwie do ropni septycznych, antybiotykoterapia nie jest konieczna, chyba że dojdzie do wtórnego nadkażenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera w jednej dawce 0,5 ml co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na nie więcej niż 0,7 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań. Profil bezpieczeństwa preparatu obejmuje działania niepożądane o częstości nieznanej, co oznacza, że nie można ich precyzyjnie określić na podstawie dostępnych danych. Najczęściej obserwuje się przejściowy ból głowy, reakcje alergiczne o różnym nasileniu, a także objawy ogólne takie jak gorączka, dreszcze, nadmierne pocenie się i złe samopoczucie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko bezdechu u bardzo niedojrzałych wcześniaków urodzonych w ≤ 28. tygodniu ciąży, co wymaga ścisłego monitorowania podczas szczepienia tej grupy pacjentów.
bezdech, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dreszcze, gorączka, guzek podskórny, naciek limfatyczny, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedojrzały wcześniak, niepożądane działanie leku, nudność, obrzęk, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ropień aseptyczny, swędzenie, szczepionka błoniczo-tężcowa, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie, ziarniniak, złe samopoczucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka przeciw tężcowi Tetana zawiera toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 40 j.m., adsorbowany na wodorotlenku glinu, i może wywoływać różnorodne działania niepożądane o częstości nieznanej, co wynika z monitorowania spontanicznego po wprowadzeniu do obrotu. Do najczęściej zgłaszanych należą reakcje miejscowe w miejscu podania, takie jak zaczerwienienie, ból, obrzęk, a także ogólne objawy poszczepienne, w tym stan podgorączkowy, gorączka, dreszcze, osłabienie i złe samopoczucie, które zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak trombocytopenia, reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny), epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, omdlenia, a także zaburzenia neurologiczne, naczyniowe, skórne i mięśniowo-szkieletowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale istotne klinicznie powikłania, takie jak podskórne i długotrwałe ziarniniaki w miejscu iniekcji (częstość około 1:100 000) oraz swędzący limfatyczny naciek.
epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, naciek limfatyczny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, reakcja nadwrażliwości, reaktywne zapalenie stawów, ropień aseptyczny, rumień guzowaty, stan podgorączkowy, szczepionka Tetana, toksoid tężcowy, trombocytopenia, węzły chłonne, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, ziarniniak podskórny - Leksykon leków
Działania niepożądane – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa (DTP) zawiera toksoid błoniczy (≥30 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich i ≥60 j.m. w badaniu na myszach) oraz inaktywowany szczep Bordetella pertussis (≥4 j.m.), adsorbowane na wodorotlenku glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Działania niepożądane po szczepieniu klasyfikowane są według częstości występowania, jednak większość zgłaszanych reakcji ma częstość nieznaną. Do najczęstszych objawów należą miejscowe odczyny w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, ból, obrzęk), które ustępują zwykle w ciągu 24-48 godzin. Bardzo rzadko (1/100 000) mogą wystąpić podskórne ziarniniaki i aseptyczne ropnie związane z obecnością adiuwantu (wodorotlenku glinu). Szczepionka zawiera tiomersal, który może wywoływać reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje.
bezdech, Bordetella pertussis, drgawka, encefalopatia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, gorączka, Haemophilus influenzae, krzyk mózgowy, marmurkowatość skóry, niedowład wiotki, nieżyt górnych dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, reakcja alergiczna, ropień aseptyczny, sinica, szczepionka DTP, tiomersal, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie krążeniowo-oddechowe, zapalenie oskrzeli, zapalenie splotu ramiennego, ziarniniak - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO zawiera toksoid tężcowy w dawce 0,5 ml, zawierający nie mniej niż 40 jednostek międzynarodowych, adsorbowany na wodorotlenku glinu. W badaniach klinicznych oraz w monitorowaniu po wprowadzeniu do obrotu odnotowano różnorodne działania niepożądane o zróżnicowanej częstości występowania. Najczęstsze objawy miejscowe to ból w miejscu podania (bardzo często, ≥1/10), zaczerwienienie, opuchlizna, stwardnienie i ucieplenie (często, ≥1/100 do <1/10). Wśród działań ogólnoustrojowych często obserwuje się osłabienie, a z nieznaną częstością gorączkę, dreszcze, stan podgorączkowy, nadpotliwość i złe samopoczucie, które zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Reakcje immunologiczne obejmują rzadkie przypadki wstrząsu anafilaktycznego oraz inne reakcje nadwrażliwości, takie jak nieżyt nosa czy pokrzywka. W układzie nerwowym często występuje ból głowy, a z nieznaną częstością epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, omdlenia i drżenia.
adiuwant, ból stawu, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, krwiak, łzawienie, małopłytkowość, naciek limfatyczny, nadpotliwość, nadwrażliwość, nadwrażliwość na glin, niedociśnienie, niewydolność nerek, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, pokrzywka, ropień aseptyczny, rumień, rumień guzowaty, sinica, stan podgorączkowy, szum w uszach, toksoid tężcowy, upośledzenie słuchu, utrata świadomości, węzły chłonne, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyna, wyprysk, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie oka, zaburzenie przewodu pokarmowego, ziarniniak podskórny