zaburzenie drożności żołądka
Zaburzenie drożności żołądka, znane również jako gastropareza, to stan kliniczny charakteryzujący się opóźnionym opróżnianiem treści pokarmowej z żołądka do dwunastnicy, przy braku mechanicznej przeszkody. Główną przyczyną tego schorzenia jest dysfunkcja nerwu błędnego lub zaburzenia motoryki mięśniówki gładkiej żołądka.
Etiologia zaburzeń drożności żołądka jest zróżnicowana, jednak najczęstszymi przyczynami są: cukrzyca (gastropareza cukrzycowa), powikłania pooperacyjne (szczególnie po wagotomii), choroby neurologiczne (choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane), choroby tkanki łącznej oraz przyjmowanie niektórych leków (m.in. opioidy, leki antycholinergiczne). W około 30-50% przypadków przyczyna pozostaje nieznana (idiopatyczna gastropareza).
Objawy kliniczne obejmują uczucie wczesnej sytości, nudności, wymioty, wzdęcia, bóle brzucha oraz refluks żołądkowo-przełykowy. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia odżywiania prowadzące do niedożywienia i utraty masy ciała. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (scyntygrafia opróżniania żołądka, test oddechowy), endoskopii górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz badaniach manometrycznych.
Leczenie zaburzeń drożności żołądka obejmuje modyfikację diety (częste, małe posiłki o niskiej zawartości tłuszczu i błonnika), farmakoterapię (prokinetyki, leki przeciwwymiotne), a w ciężkich przypadkach interwencje endoskopowe (np. implantacja stentu gastroduodenalnego) lub chirurgiczne. W przypadkach opornych na leczenie może być konieczne żywienie dojelitowe lub pozajelitowe.