badanie ostrości widzenia
Badanie ostrości widzenia (visus) to podstawowe badanie okulistyczne, które określa zdolność oka do rozpoznawania szczegółów obserwowanych obiektów. Jest to jeden z najważniejszych parametrów oceny funkcji wzrokowych pacjenta.
Standardowo badanie przeprowadza się przy użyciu tablic Snellena, tablicy ETDRS lub innych wystandaryzowanych tablic okulistycznych, zawierających optotypy (litery, cyfry, znaki) o określonych wymiarach. Ostrość widzenia wyraża się najczęściej w postaci ułamka (np. V=5/5 lub V=1,0), gdzie licznik oznacza odległość badania, a mianownik odległość, z której osoba o prawidłowym wzroku rozpoznałaby dany znak.
W praktyce klinicznej badanie przeprowadza się osobno dla każdego oka, z korekcją i bez korekcji okularowej. U dzieci, osób niepiśmiennych lub pacjentów z barierą językową stosuje się specjalne tablice z obrazkami (np. test Lea) lub z literą E obróconą w różnych kierunkach (test E Snellena).
Badanie ostrości widzenia stanowi podstawę diagnostyki wielu schorzeń okulistycznych, jest niezbędne przy kwalifikacji do zabiegów okulistycznych oraz umożliwia ocenę efektów leczenia. Regularne badanie ostrości widzenia jest również istotnym elementem profilaktyki chorób oczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Linefor 200 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor (kod ATC: N03AX16), jest pochodną GABA i działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, modulując przekaźnictwo nerwowe. Klinicznie potwierdzono jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, z szybkim początkiem działania obserwowanym już w pierwszym tygodniu terapii. W badaniach kontrolowanych wykazano, że 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (w porównaniu do 18% w grupie placebo). W terapii skojarzonej padaczki pregabalina również wykazuje szybkie i skuteczne zmniejszenie częstości napadów, jednak jej skuteczność w monoterapii nowo zdiagnozowanej padaczki nie przewyższa lamotryginy. W populacji pediatrycznej (3 miesiące do 16 lat) wykazano zależność dawka-efekt, z dawką 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) skutecznie redukującą napady częściowe (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją, p=0,0068 vs placebo).
badanie dna oka, badanie kliniczne kontrolowane, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, ból neuropatyczny, gorączka, kwas 3-aminometylo-5-metyloheksanowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pregamid 25 mg
Pregabalina, pochodna GABA, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX16), dostępnym w kapsułkach o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg i 150 mg. Mechanizm działania polega na wiązaniu z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co modyfikuje przepływ jonów wapnia i wywołuje efekty przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe oraz anksjolityczne. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność pregabaliny w leczeniu bólu neuropatycznego (np. neuropatia cukrzycowa, neuralgia po półpaścu, ból po urazie rdzenia) oraz w terapii skojarzonej padaczki. Dawkowanie stosowano dwa razy na dobę (BID) lub trzy razy na dobę (TID) z porównywalnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. W badaniach do 12 tygodni obserwowano szybki początek działania przeciwbólowego, z redukcją nasilenia bólu już w pierwszym tygodniu. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej 22% (vs. 7% placebo). W leczeniu padaczki u dzieci i młodzieży (3 miesiące–16 lat) wykazano podobny profil działań niepożądanych jak u dorosłych, jednak skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci poniżej 12 lat nie zostały ostatecznie ustalone. W badaniu pediatrycznym dawka 10 mg/kg mc./dobę (maks. 150–600 mg/dobę) wykazała istotną statystycznie redukcję napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów, p=0,0068 vs. placebo).
badanie dna oka, badanie okulistyczne, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, ból neuropatyczny, efekt przeciwdrgawkowy, gorączka, kwas gamma-aminomasłowy, leczenie skojarzone padaczki, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, skala Hamiltona, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pragiola 100 mg
Pregabalina, pochodna kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), działa poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym, co tłumaczy jej właściwości przeciwbólowe i przeciwpadaczkowe (kod ATC: N02BF02). W leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego, pregabalina wykazuje skuteczność potwierdzoną w 10 kontrolowanych badaniach klinicznych trwających do 13 tygodni (dawkowanie BID lub TID). W badaniach tych 35% pacjentów z bólem neuropatycznym obwodowym osiągnęło ≥50% redukcję nasilenia bólu (vs. 18% placebo), a w ośrodkowym bólu neuropatycznym odsetek ten wyniósł 22% (vs. 7% placebo). Ponadto, pregabalina wykazuje szybkie działanie przeciwpadaczkowe, obserwowane już w pierwszym tygodniu terapii, oraz skuteczność w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), gdzie 52% pacjentów osiągnęło ≥50% poprawę w skali HAM-A w porównaniu do 38% w grupie placebo.
badanie dna oka, badanie okulistyczne, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, białko α2-δ, ból neuropatyczny, działanie przeciwpadaczkowe, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwbólowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, schemat dawkowania BID, schemat dawkowania TID, skala bólu, skala HAM-A, terapia skojarzona, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie lękowe uogólnione, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pragiola 150 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działająca poprzez selektywne wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, wykazuje skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego (w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego) oraz jako terapia wspomagająca w padaczce. W badaniach klinicznych stosowano dawkowanie dwa razy na dobę (BID) lub trzy razy na dobę (TID), oba schematy cechowały się podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. W leczeniu bólu neuropatycznego 35% pacjentów doświadczyło ≥50% redukcji nasilenia bólu (vs. 18% placebo), a efekt przeciwbólowy pojawiał się już w pierwszym tygodniu terapii i utrzymywał się przez cały okres badania (do 13 tygodni). W terapii padaczki u dorosłych i dzieci wykazano szybkie działanie przeciwpadaczkowe, z istotną skutecznością w dawkach 10 mg/kg mc./dobę u dzieci (maks. 600 mg/dobę), natomiast brak przewagi nad placebo stwierdzono w leczeniu pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTC). Pregabalina nie wykazała równoważności względem lamotryginy w monoterapii padaczki w badaniu 56-tygodniowym.
badanie dna oka, badanie okulistyczne, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, białko α2-δ, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny pourazowy, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, efekt przeciwpadaczkowy, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwbólowy, nadpobudliwość neuronalna, napad częściowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pregabalina, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie źrenicy, skala lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, zaburzenie lękowe uogólnione, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pragiola 50 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działająca poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanału wapniowego w OUN, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, zwłaszcza w neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz po urazie rdzenia kręgowego. W badaniach klinicznych (do 13 tygodni, dawkowanie BID lub TID) zaobserwowano szybkie i utrzymujące się zmniejszenie nasilenia bólu już od pierwszego tygodnia terapii. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (vs. 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej odpowiednio 22% vs. 7%. W terapii skojarzonej padaczki, pregabalina wykazała skuteczność w zmniejszaniu częstości napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia, jednak brak jest jednoznacznych danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci poniżej 12 lat. W populacji pediatrycznej dawki 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) wykazały istotną statystycznie redukcję napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją, p=0,0068 vs. placebo), natomiast dawki 2,5 mg/kg mc./dobę nie były istotnie skuteczne.
badanie dna oka, badanie ostrości widzenia, badanie pola widzenia, białko alfa2-delta, ból neuropatyczny, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia półpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, Pragiola, pregabalina, rozszerzenie źrenicy, skala lęku Hamiltona, terapia skojarzona, uraz rdzenia kręgowego, zaburzenie lękowe uogólnione, zakażenie górnych dróg oddechowych