cukrzyca trzustkowa

Cukrzyca trzustkowa, określana również jako cukrzyca typu 3c (T3cDM) lub pankreatogenna, jest formą cukrzycy wtórnej do chorób trzustki, które prowadzą do uszkodzenia lub utraty funkcji komórek trzustkowych, w tym komórek beta wytwarzających insulinę. Najczęstszymi przyczynami są przewlekłe zapalenie trzustki, rak trzustki, hemochromatoza, mukowiscydoza oraz resekcja trzustki.

W odróżnieniu od cukrzycy typu 1 i 2, w cukrzycy trzustkowej dochodzi do zaburzenia funkcji zarówno komórek beta (wydzielających insulinę), jak i alfa (wydzielających glukagon) oraz komórek delta (wydzielających somatostatynę). Prowadzi to do złożonych zaburzeń metabolicznych charakteryzujących się niedoborem insuliny, nieprawidłowym wydzielaniem glukagonu oraz często współistniejącą niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki.

Leczenie cukrzycy trzustkowej jest szczególnie wymagające ze względu na zwiększone ryzyko hipoglikemii, problemy z wchłanianiem pokarmów oraz często współistniejące niedożywienie. Podstawę terapii stanowi insulinoterapia, odpowiednie leczenie choroby podstawowej trzustki, suplementacja enzymów trzustkowych w przypadku niewydolności zewnątrzwydzielniczej oraz zindywidualizowane zalecenia dietetyczne uwzględniające problemy z wchłanianiem.

Diagnostyka różnicowa cukrzycy trzustkowej wymaga dokładnej oceny funkcji trzustki, w tym badań obrazowych (TK, MRI, USG, ERCP), testów oceniających funkcję zewnątrzwydzielniczą (elastaza-1 w kale) oraz specjalistycznych testów endokrynologicznych. Prawidłowe rozpoznanie jest kluczowe, ponieważ cukrzyca trzustkowa bywa często błędnie klasyfikowana jako typ 1 lub 2, co prowadzi do nieadekwatnego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl