skurcz naczynia wieńcowego

Skurcz naczynia wieńcowego (ang. coronary artery spasm) to nagłe, przejściowe zwężenie tętnicy wieńcowej, które prowadzi do ograniczenia przepływu krwi do mięśnia sercowego. Zjawisko to stanowi jedną z przyczyn niedokrwienia mięśnia sercowego i może występować zarówno u osób z miażdżycą tętnic wieńcowych, jak i u pacjentów z prawidłowymi naczyniami wieńcowymi.

Skurcz naczyń wieńcowych może manifestować się jako dławica Prinzmetala (dławica odmienna), charakteryzująca się bólem w klatce piersiowej występującym typowo w spoczynku, często w nocy lub nad ranem. W zapisie EKG podczas epizodu skurczu obserwuje się uniesienie odcinka ST, które ustępuje po zastosowaniu nitratów lub antagonistów wapnia.

Czynniki ryzyka skurczu naczyń wieńcowych obejmują palenie tytoniu, stres, zaburzenia autonomicznego układu nerwowego, hiperwentylację, ekspozycję na zimno oraz stosowanie niektórych substancji, takich jak kokaina, amfetamina czy sumatryptan. W diagnostyce wykorzystuje się koronarografię z testem prowokacyjnym (najczęściej z ergonowiną lub acetylocholiną).

Leczenie skurczu naczyń wieńcowych opiera się głównie na farmakoterapii z wykorzystaniem antagonistów wapnia (np. diltiazem, werapamil) oraz długo działających nitratów. Istotne jest również wyeliminowanie czynników wyzwalających, szczególnie zaprzestanie palenia tytoniu. W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne można rozważyć implantację stentu lub sympatektomię.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl