nietolerancja terapii

Nietolerancja terapii to zjawisko kliniczne, w którym pacjent doświadcza niepożądanych objawów lub reakcji na zastosowane leczenie, które uniemożliwiają kontynuację terapii w dotychczasowej formie. W przeciwieństwie do działań niepożądanych, które mogą być akceptowalne przy odpowiednim stosunku korzyści do ryzyka, nietolerancja terapii wymaga modyfikacji schematu leczenia, redukcji dawki lub całkowitego odstawienia leku.

Nietolerancja może dotyczyć różnych form leczenia – farmakoterapii, radioterapii, chemioterapii czy innych metod terapeutycznych. Jej objawy mogą być bardzo zróżnicowane – od łagodnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, reakcji skórnych, przez zaburzenia funkcji wątroby czy nerek, aż po poważne reakcje immunologiczne lub hematologiczne. Kluczowe jest odróżnienie nietolerancji od nieskuteczności terapii, gdyż wymagają one odmiennych strategii postępowania.

W praktyce klinicznej nietolerancja terapii stanowi istotne wyzwanie, szczególnie w leczeniu chorób przewlekłych, gdzie długotrwała terapia jest niezbędna. Właściwe rozpoznanie nietolerancji wymaga dokładnej oceny objawów, ich związku czasowego z terapią oraz wykluczenia innych przyczyn. Zarządzanie nietolerancją może obejmować modyfikację dawkowania, zmianę drogi podania, wprowadzenie leczenia wspomagającego lub zastosowanie alternatywnych metod terapeutycznych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl