klatka piersiowa beczkowata

Klatka piersiowa beczkowata (barrel chest) to specyficzne zniekształcenie anatomiczne, charakteryzujące się zwiększonym wymiarem przednio-tylnym klatki piersiowej, co nadaje jej okrągły, beczkowaty kształt. Stanowi istotny objaw kliniczny, najczęściej związany z przewlekłymi chorobami płuc, w szczególności z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).

Patofizjologicznie, klatka piersiowa beczkowata powstaje wskutek przebudowy (remodeling) dróg oddechowych i tkanki płucnej. W przebiegu POChP dochodzi do rozedmy płuc, co prowadzi do nadmiernego upowietrznienia płuc (hiperinflacji) i zwiększenia objętości klatki piersiowej. Jednocześnie obniżenie kopuł przepony i zmniejszenie jej ruchomości dodatkowo pogłębia deformację klatki piersiowej.

W badaniu fizykalnym klatka piersiowa beczkowata manifestuje się zwiększeniem wymiaru przednio-tylnego, co prowadzi do zrównania lub przekroczenia wymiaru poprzecznego (stosunek przednio-tylnego do poprzecznego przekracza 1:1). Obserwuje się również poziome ustawienie żeber, poszerzenie przestrzeni międzyżebrowych oraz zmniejszenie ruchomości oddechowej klatki piersiowej. U pacjentów często stwierdza się wykorzystanie dodatkowych mięśni oddechowych i oddychanie przez zaciśnięte usta.

Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną, badania obrazowe (RTG, TK klatki piersiowej) oraz badania czynnościowe układu oddechowego (spirometria). Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na chorobę podstawową, a fizjoterapia oddechowa może pomóc w poprawie funkcji oddechowej, mimo utrwalonej deformacji klatki piersiowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl