zakażenie wirusem zapalenia wątroby

Zakażenie wirusem zapalenia wątroby (WZW) to infekcja wywołana przez wirusy hepatotropowe atakujące komórki wątrobowe. Wyróżnia się kilka głównych typów wirusowego zapalenia wątroby: HAV (typ A), HBV (typ B), HCV (typ C), HDV (typ D) i HEV (typ E), które różnią się drogami zakażenia, przebiegiem klinicznym oraz potencjałem do wywoływania przewlekłych infekcji.

Wirusy HAV i HEV przenoszą się głównie drogą fekalno-oralną i zazwyczaj powodują ostre, samoograniczające się zakażenia. HBV, HCV i HDV są przenoszone przez krew, kontakty seksualne oraz z matki na dziecko, z możliwością rozwoju przewlekłego zakażenia, które może prowadzić do marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego.

Obraz kliniczny zakażeń obejmuje spektrum od postaci bezobjawowych po piorunujące zapalenie wątroby. Typowe objawy to: żółtaczka, zmęczenie, bóle brzucha, nudności, wymioty oraz podwyższona aktywność aminotransferaz. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych (antygeny i przeciwciała) oraz molekularnych (HBV DNA, HCV RNA).

Profilaktyka zakażeń wirusami hepatotropowymi obejmuje szczepienia ochronne (dostępne przeciwko HAV i HBV), przestrzeganie zasad higieny, stosowanie bezpiecznych praktyk seksualnych oraz procedur zapobiegających zakażeniom krwiopochodnym. Leczenie zależy od typu wirusa – od terapii wspomagającej w HAV i HEV po specyficzne leczenie przeciwwirusowe w przypadku HBV i HCV.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Żółtaczka – Zapobieganie i profilaktyka

Żółtaczka jest objawem klinicznym wynikającym z hiperbilirubinemii, manifestującym się zażółceniem skóry, twardówek i błon śluzowych, będącym wskaźnikiem dysfunkcji wątroby lub zaburzeń metabolizmu bilirubiny. Profilaktyka u noworodków opiera się na zapewnieniu odpowiedniego karmienia (8-12 karmień piersią na dobę lub 30-60 ml mieszanki co 2-3 godziny), monitorowaniu poziomu bilirubiny (przezskórny pomiar TcB lub stężenie w surowicy TSB przed wypisem) oraz wczesnej identyfikacji czynników ryzyka, takich jak wcześniactwo (<38 tygodnia), konflikt serologiczny, czy niedobór G6PD. Zalecane są wizyty kontrolne w 3-5 dniu życia, edukacja rodziców w zakresie rozpoznawania objawów oraz stosowanie fototerapii profilaktycznej u noworodków wysokiego ryzyka. Farmakologicznie rozważane jest podawanie fenobarbitalu (np. dawka nasycająca 10 mg/kg i podtrzymująca 5 mg/kg/dobę) oraz suplementacja cynkiem (5-10 mg siarczanu cynku dziennie), a także stosowanie mezoporfirynii cynowej (SnMP) jako inhibitora oksygenazy hemowej u dzieci z niedoborem G6PD.
badanie funkcji wątroby, ciemny mocz, ciężka hiperbilirubinemia, drogi żółciowe, encefalopatia bilirubinowa, fenobarbital, fototerapia, hiperbilirubinemia, hipertermia, karmienie piersią, kernicterus, konflikt serologiczny, krwiak podokostnowy, metabolizm bilirubiny, mieszanka mleczna, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór G6PD, niezgodność grup krwi, nomogram, oksygenaza hemowa, przezskórny pomiar bilirubiny, siarczan cynku, stężenie bilirubiny w surowicy, transfuzja wymienna, wirusowe zapalenie wątroby, zakażenie wirusem zapalenia wątroby, zażółcenie skóry, żółtaczka, żółtaczka noworodkowa
Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wątroby związana z alkoholem – Etiologia i przyczyny

Choroba wątroby związana z alkoholem (ARLD) obejmuje spektrum patologii od alkoholowego stłuszczenia wątroby, przez alkoholowe zapalenie wątroby, aż do marskości alkoholowej i raka wątrobowokomórkowego. Głównym czynnikiem etiologicznym jest przewlekłe, nadmierne spożycie alkoholu, z minimalną dawką ryzyka marskości wynoszącą 40 g etanolu/dzień u mężczyzn i 20 g/dzień u kobiet przez ponad 15-20 lat. Patogeneza ARLD opiera się na toksycznym działaniu etanolu i aldehydu octowego, indukcji stresu oksydacyjnego, dysfunkcji mitochondrialnej, zaburzeniach metabolizmu lipidów oraz zmianach mikrobiomu jelitowego, które prowadzą do przewlekłego stanu zapalnego i włóknienia wątroby. Czynniki genetyczne (m.in. warianty PNPLA3, TM6SF2, MBOAT7), płeć żeńska, współistniejące choroby (np. zakażenie HCV, otyłość, hemochromatoza) oraz wzorce picia (codzienne spożycie vs. binge drinking) modyfikują ryzyko i przebieg choroby.
aldehyd octowy, alkoholowa choroba wątroby, alkoholowe stłuszczenie wątroby, alkoholowe zapalenie wątroby, binge drinking, choroba wątroby związana z alkoholem, działanie toksyczne, gen PNPLA3, gen TM6SF2, marskość alkoholowa, marskość wątroby, metabolizm alkoholu, mikrobiom jelitowy, mikrobiota jelitowa, mikrosomalny system oksydacji etanolu, nadmierne spożycie alkoholu, nadużywanie alkoholu, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, rak wątrobowokomórkowy, reaktywne formy tlenu, stłuszczenie wątroby, tkanka bliznowata, translokacja bakterii, wolne rodniki tlenowe, zakażenie wirusem zapalenia wątroby

zakażenie wirusem zapalenia wątroby

Powiązane wpisy

Żółtaczka – Zapobieganie i profilaktyka

Choroba wątroby związana z alkoholem – Etiologia i przyczyny