idiopatyczna hiperkalciuria

Idiopatyczna hiperkalciuria to stan charakteryzujący się zwiększonym wydalaniem wapnia z moczem (powyżej 4 mg/kg masy ciała/dobę lub 300 mg/dobę u mężczyzn i 250 mg/dobę u kobiet) przy braku identyfikowalnej przyczyny. Jest to najczęstsza przyczyna hiperkalciurii, stanowiąca około 60-70% wszystkich przypadków.

Wyróżnia się trzy główne podtypy idiopatycznej hiperkalciurii: absorpcyjną (zwiększone wchłanianie wapnia w jelitach), nerkową (zmniejszona reabsorpcja wapnia w kanalikach nerkowych) oraz resorpcyjną (zwiększone uwalnianie wapnia z kości). W praktyce klinicznej często występuje nakładanie się tych mechanizmów, co utrudnia jednoznaczną klasyfikację.

Idiopatyczna hiperkalciuria jest głównym czynnikiem ryzyka kamicy nerkowej, szczególnie kamieni wapniowych. U pacjentów z nawracającą kamicą nerkową częstość występowania hiperkalciurii sięga 30-60%. Poza kamicą, hiperkalciuria może prowadzić do osteopenii i osteoporozy, zwłaszcza przy długotrwałym utrzymywaniu się stanu.

Diagnostyka obejmuje dobową zbiórkę moczu z oznaczeniem wydalania wapnia oraz wykluczenie wtórnych przyczyn hiperkalciurii, takich jak nadczynność przytarczyc, sarkoidoza, nowotwory, przedawkowanie witaminy D czy stosowanie niektórych leków. Leczenie polega na modyfikacji diety (ograniczenie sodu, umiarkowane ograniczenie białka zwierzęcego, odpowiednia podaż płynów) oraz farmakoterapii (tiazydowe leki moczopędne, cytrynian potasu).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl