torbiel maziowa
Torbiel maziowa (ganglion) to łagodna zmiana guzowata, wypełniona płynem podobnym do płynu stawowego, wywodząca się z torebki stawowej lub pochewki ścięgnistej. Najczęściej występuje w okolicy grzbietowej nadgarstka, na stopie lub w okolicy innych stawów.
Etiologia torbieli maziowych nie jest do końca poznana, ale przypisuje się ją mikrourazom lub przewlekłemu drażnieniu, które prowadzi do wypuklenia błony maziowej. Zmiany te zawierają gęsty, przezroczysty płyn bogaty w mukopolisacharydy i kwas hialuronowy.
Torbiele maziowe są zazwyczaj bezobjawowe, choć mogą powodować dyskomfort, ból przy ucisku lub ograniczenie ruchomości stawu. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne oraz badania obrazowe (USG, MRI). Leczenie może być zachowawcze (obserwacja, aspiracja) lub chirurgiczne (wycięcie), przy czym nawet po usunięciu operacyjnym istnieje ryzyko nawrotu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zwyrodnieniowa stawów – Diagnostyka i diagnoza
Choroba zwyrodnieniowa stawów (OA) jest najczęstszą formą zapalenia stawów, dotykającą ponad 80% osób powyżej 55 roku życia. Diagnoza opiera się głównie na wywiadzie klinicznym i badaniu fizykalnym, gdzie kluczowymi objawami są ból nasilający się podczas ruchu, poranna sztywność trwająca krócej niż 30 minut oraz ograniczony zakres ruchu z trzeszczeniami i powiększeniem kostnym stawu. Badania obrazowe, zwłaszcza RTG, potwierdzają diagnozę poprzez wykrycie zwężenia szpary stawowej, osteofitów, sklerotyzacji podchrzęstnej i torbieli podchrzęstnych, jednak zmiany radiologiczne nie zawsze korelują z nasileniem objawów. MRI, CT i ultrasonografia są stosowane w wybranych przypadkach, szczególnie gdy konieczne jest wykluczenie innych patologii lub ocena tkanek miękkich. Badania laboratoryjne, w tym CRP i OB, zwykle pozostają w normie i służą głównie do wykluczenia innych schorzeń, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, dna moczanowa czy infekcje stawowe. Analiza płynu stawowego wykazuje liczbę leukocytów poniżej 2000/μl, co potwierdza charakter niezapalny OA.
artrocenteza, aspiracja płynu stawowego, białko C-reaktywne, biomarkery, choroba zwyrodnieniowa stawów, czynnik reumatoidalny, dna moczanowa, fibromialgia, łuszczycowe zapalenie stawów, OB, obrzęk szpiku kostnego, osteofity, przebudowa kostna, przeciwciała przeciwjądrowe, reaktywne zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, sklerotyzacja podchrzęstna, spondyloartropatia, sztywność poranna, tomografia komputerowa, torbiel maziowa, torbiele podchrzęstne, trzeszczenie stawu, ultrasonografia, zapalenie ścięgien, zwężenie szpary stawowej - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pochewek ścięgnistych de quervaina – Objawy
Zapalenie pochewek ścięgnistych de Quervaina to zapalne schorzenie obejmujące ścięgna prostownika krótkiego kciuka oraz odwodziciela długiego kciuka w pierwszym przedziale prostowników nadgarstka. Charakteryzuje się bólem o charakterze tępo-ostrym, nasilającym się przy ruchach kciuka i nadgarstka, obrzękiem, tkliwością oraz ograniczeniem ruchomości. Objawy mogą promieniować do kciuka i przedramienia, a w zaawansowanych stadiach pojawiają się doznania typu „zacinania się” czy trzaskania ścięgien. Nieleczone zapalenie prowadzi do przewlekłego bólu, znacznego ograniczenia funkcji ręki, a także zmian strukturalnych, takich jak pęknięcie pochewki ścięgna czy naderwanie ścięgna. Wczesne rozpoznanie i leczenie, obejmujące terapię zachowawczą oraz iniekcje kortykosteroidów (skuteczność do 95% po 2-3 iniekcjach w ciągu 6 tygodni), pozwalają na poprawę w ciągu 4-6 tygodni i zapobiegają progresji choroby.
ból nadgarstka, iniekcje kortykosteroidów, leczenie zachowawcze, naderwanie ścięgna, obrzęk, odwodziciel długi kciuka, osłabienie siły chwytu, pierwszy przedział prostowników, promieniowanie bólu, prostownik krótki kciuka, przewlekły ból, test Finkelsteina, torbiel maziowa, zabieg chirurgiczny, zapalenie pochewek ścięgnistych de Quervaina