oporność wtórna

Oporność wtórna to zjawisko nabywania przez drobnoustroje (bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty) odporności na leki przeciwdrobnoustrojowe, do których wcześniej były wrażliwe. W przeciwieństwie do oporności pierwotnej, która istnieje jeszcze przed ekspozycją na lek, oporność wtórna rozwija się w trakcie lub po zastosowaniu terapii.

Mechanizmy oporności wtórnej obejmują mutacje genetyczne, nabywanie genów oporności poprzez horyzontalny transfer genów, nadekspresję pomp efflux wyrzucających lek z komórki, modyfikacje miejsca działania leku oraz zmiany przepuszczalności błony komórkowej. Zjawisko to stanowi poważne wyzwanie terapeutyczne, szczególnie w przypadku długotrwałych terapii, jak leczenie gruźlicy czy HIV.

W praktyce klinicznej oporność wtórna wymaga monitorowania skuteczności terapii, stosowania kombinacji leków o różnych mechanizmach działania oraz przestrzegania zasad racjonalnej antybiotykoterapii. Szczególnie istotne jest ukończenie pełnego cyklu leczenia przez pacjenta, nawet po ustąpieniu objawów, aby zapobiec selekcji szczepów opornych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl