gronkowiec naskórkowy

Gronkowiec naskórkowy (Staphylococcus epidermidis) to bakteria Gram-dodatnia, będąca naturalnym składnikiem mikrobioty skóry i błon śluzowych człowieka. Należy do grupy gronkowców koagulazo-ujemnych (CNS – Coagulase-Negative Staphylococci), co odróżnia go od bardziej wirulentnego Staphylococcus aureus.

Mimo swojej komensalnej natury, S. epidermidis jest obecnie uznawany za istotny patogen oportunistyczny. Bakteria ta stanowi główną przyczynę zakażeń związanych z obecnością biomateriałów i urządzeń medycznych, takich jak cewniki naczyniowe, protezy stawowe, zastawki serca czy implanty ortopedyczne. Kluczowym czynnikiem wirulencji jest zdolność do tworzenia biofilmu – struktury wielokomórkowej otoczonej macierzą pozakomórkową, która chroni bakterie przed działaniem antybiotyków i mechanizmami obronnymi gospodarza.

Zakażenia wywoływane przez S. epidermidis obejmują bakteriemię związaną z cewnikiem naczyniowym, zapalenie wsierdzia, zakażenia protez stawowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych związane z obecnością zastawek komorowo-otrzewnowych oraz zakażenia ran pooperacyjnych. Szczególnie narażeni są pacjenci z obniżoną odpornością, noworodki, osoby hospitalizowane oraz pacjenci poddawani procedurom inwazyjnym.

Leczenie zakażeń wywołanych przez S. epidermidis jest utrudnione ze względu na rosnącą oporność na antybiotyki, szczególnie na metycylinę (szczepy MRSE – Methicillin-Resistant S. epidermidis). W terapii często stosuje się wankomycynę, linezolid lub daptomycynę. W przypadku zakażeń związanych z biomateriałami niekiedy konieczne jest usunięcie zainfekowanego urządzenia lub implantu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl