przewlekłe zapalenie kości i szpiku
Przewlekłe zapalenie kości i szpiku (łac. osteomyelitis chronica) to długotrwały proces zapalny obejmujący kość i szpik kostny, który utrzymuje się powyżej 6 tygodni. Choroba najczęściej rozwija się w wyniku nieleczonego lub niedostatecznie leczonego ostrego zapalenia kości i szpiku, może też powstać na drodze krwiopochodnej lub w wyniku bezpośredniego zakażenia kości po urazie.
Głównym patogenem odpowiedzialnym za przewlekłe zapalenie kości i szpiku jest Staphylococcus aureus, choć mogą je wywoływać również inne bakterie, w tym Gram-ujemne pałeczki czy prątki gruźlicy. Charakterystyczną cechą choroby jest tworzenie martwicy kości (sekwestrów) otoczonych przez nowo tworzoną kość (involucrum), co znacznie utrudnia eradykację zakażenia.
Objawy kliniczne obejmują przewlekły ból, okresowe zaostrzenia z obrzękiem i zaczerwienieniem, przetoki skórne z wysiękiem ropnym oraz zaburzenia funkcji kończyny. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania obrazowe (RTG, TK, MRI) oraz badania mikrobiologiczne pobranego materiału. Leczenie jest złożone i wymaga długotrwałej antybiotykoterapii celowanej, często połączonej z interwencją chirurgiczną obejmującą usunięcie tkanek martwiczych i rekonstrukcję ubytków kostnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie kości i szpiku – Epidemiologia
Zapalenie kości i szpiku (osteomyelitis) to infekcja tkanki kostnej charakteryzująca się zapalnym niszczeniem i tworzeniem nowej kości. Roczna zapadalność w USA wynosi około 21,8/100 000 osobolat, z około 50 000 przypadków rocznie, a w Niemczech obserwuje się wzrost z 15,5 do 16,7/100 000 mieszkańców w latach 2008-2018. Zapadalność jest wyższa u dorosłych (~90/100 000) niż u dzieci (8,2-13/100 000), a w krajach rozwijających się, np. w Afryce Subsaharyjskiej, sięga 43-200/100 000. Wzrost częstości występowania obserwuje się zwłaszcza u osób powyżej 60. roku życia, co wiąże się m.in. z lepszą diagnostyką (MRI), wzrostem cukrzycy, starzeniem się populacji oraz wzrostem zakażeń szpitalnych i użycia narkotyków dożylnych. Zapalenie kości i szpiku dzieli się na krwiopochodne, przez ciągłość i po bezpośrednim zaszczepieniu, z różnym profilem epidemiologicznym i lokalizacją zmian (np. kość piszczelowa 31-35%, kość udowa, kręgosłup u dorosłych). Najczęstszym patogenem jest Staphylococcus aureus (60-80% przypadków), w tym MSSA i MRSA, a także bakterie Gram-ujemne i Kingella kingae u dzieci.
bakteriemia, biopsja, choroba naczyń obwodowych, choroba sierpowatokrwinkowa, gronkowiec złocisty, Kingella kingae, martwica kości, MRSA, neuropatia obwodowa, ostre zapalenie kości i szpiku, pałeczka hemofilna, pałeczka ropy błękitnej, płytka wzrostowa, posiew krwi, prątki niegruźlicze, przetoka, przewlekłe zapalenie kości i szpiku, rak płaskonabłonkowy, septyczne zapalenie stawów, urazy komunikacyjne, zahamowanie wzrostu, zakażenia szpitalne, zapadalność, zapalenie kości i szpiku, zapalenie kości i szpiku kręgosłupa, złamania patologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Rak kości – Etiologia i przyczyny
Rak kości (osteosarcoma) jest rzadkim, złośliwym nowotworem wywodzącym się z tkanki kostnej, którego etiologia pozostaje w większości przypadków nieznana. Zmiany genetyczne w komórkach kostnych, zarówno dziedziczne (np. zespół Li-Fraumeni z mutacją TP53, dziedziczne siatkówczaki z mutacją RB1), jak i nabyte, prowadzą do niekontrolowanego wzrostu komórek nowotworowych. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na wysokie dawki promieniowania jonizującego, szczególnie u dzieci poddanych całkowitemu napromieniowaniu ciała przed przeszczepem komórek macierzystych, oraz chemioterapię alkilującą. Ponadto, niektóre łagodne schorzenia kości, takie jak choroba Pageta, enchondroma, osteochondroma, dysplazja włóknista czy przewlekłe zapalenie kości, mogą zwiększać ryzyko rozwoju kostniakomięsaka lub chrzęstniakomięsaka, zwłaszcza u osób powyżej 50-60 roku życia.
chemioterapia, choroba Olliera, choroba Pageta kości, chrzęstniakomięsak, dysplazja włóknista, enchondroma, enchondromatoza, fluoryzacja wody, gen supresorowy TP53, komórka macierzysta raka, kostniakomięsak, lek alkilujący, mięsak Ewinga, mutacja genu, mutacja genu RB1, nowotwór złośliwy, osteoblast, promieniowanie jonizujące, przepuklina pępowinowa, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep szpiku kostnego, przewlekłe zapalenie kości i szpiku, radioterapia, rak prostaty, siatkówczak dziedziczny, szpiczak, wielopierścieniowy węglowodór aromatyczny, wtórny rak kości, zespół Li-Fraumeni, zespół Rothmunda-Thomsona, zespół Wernera - Leksykon chorób i schorzeń
Osteosarcoma – Etiologia i przyczyny
Osteosarcoma, najczęstszy pierwotny złośliwy nowotwór kości, stanowi około 20% wszystkich nowotworów kostnych. Etiologia tego nowotworu jest wieloczynnikowa i obejmuje zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Ryzyko zachorowania jest najwyższe u osób w wieku 10-30 lat, szczególnie podczas intensywnego wzrostu kości w okresie dojrzewania, z przewagą zachorowań u chłopców. Genetyczne predyspozycje obejmują mutacje w genach TP53 (65-90% przypadków), RB1 oraz CDKN2A, a także zespoły dziedziczne takie jak zespół Li-Fraumeni, Rothmunda-Thomsona, Blooma czy Wernera. Aberracje chromosomowe, takie jak zyskanie fragmentów chromosomów 1p, 1q, 6p, 8q, 17p oraz utrata 3q, 6q, 9, 10, 13, 17p i 18q, są powszechne. Czynniki środowiskowe zwiększające ryzyko to ekspozycja na promieniowanie jonizujące, stosowanie leków alkilujących oraz przewlekłe schorzenia kości, takie jak choroba Pageta, dysplazja włóknista czy przewlekłe zapalenie kości i szpiku. W około 85-90% przypadków przyczyna pozostaje nieznana, a urazy czy fluoryzacja wody nie wykazują istotnego wpływu na rozwój osteosarcoma.
aneuploidia, białko p53, białko Rb, choroba Olliera, choroba Pageta kości, chrzęstniakomięsak, dysplazja włóknista, enchondromatoza, hipermetylacja promotorów, kostniakomięsak, lek alkilujący, mezenchymalna komórka kościotwórcza, mutacja genu RB1, mutacja genu TP53, niestabilność genomowa, pierwotny nowotwór złośliwy kości, progeria dorosłych, promieniowanie jonizujące, przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, przewlekłe zapalenie kości i szpiku, rearanżacja chromosomowa, rearanżacja genomowa, retinoblastoma dziedziczny, zespół Blooma, zespół Li-Fraumeni, zespół Rothmunda-Thomsona, zespół Wernera, zmiana DNA