wtórna choroba Raynauda
Wtórna choroba Raynauda (zespół Raynauda) to zaburzenie naczyniowe charakteryzujące się epizodami nadmiernego skurczu naczyń krwionośnych w odpowiedzi na zimno lub stres emocjonalny. W przeciwieństwie do pierwotnej postaci, wtórna choroba Raynauda występuje jako objaw lub powikłanie innych schorzeń, głównie chorób tkanki łącznej, chorób autoimmunologicznych, zespołów uciskowych, chorób zawodowych lub jako efekt uboczny niektórych leków.
Najczęstsze choroby podstawowe związane z wtórnym zespołem Raynauda to twardzina układowa, toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów, zespół Sjögrena, zapalenie wielomięśniowe i skórno-mięśniowe. Charakterystyczne objawy obejmują trzyfazową zmianę koloru skóry palców (zblednięcie, zasinienie, zaczerwienienie), którym towarzyszy ból, mrowienie i drętwienie.
Diagnostyka wtórnej choroby Raynauda powinna obejmować dokładny wywiad, badania laboratoryjne (w tym oznaczenie przeciwciał przeciwjądrowych), kapilaroskopię wału paznokciowego oraz badania obrazowe. Leczenie polega na terapii choroby podstawowej, unikaniu czynników wyzwalających napady oraz farmakoterapii z wykorzystaniem blokerów kanału wapniowego, analogów prostacykliny, inhibitorów fosfodiesterazy-5 czy antagonistów receptora endoteliny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba raynauda – Epidemiologia
Choroba Raynauda, występująca u 3-5% populacji (średnia częstość 4,85%, 95% CI 2,08-8,71%), charakteryzuje się epizodycznym skurczem naczyń obwodowych, głównie w palcach rąk i stóp, wywoływanym przez zimno lub stres. Postać pierwotna stanowi 80-90% przypadków, rozpoczynając się zwykle między 15. a 30. rokiem życia, z wyraźną przewagą u kobiet (stosunek 4:1 do 9:1). Wtórna postać, związana z chorobami autoimmunologicznymi (np. twardziną układową) i ekspozycją zawodową (wibracje, niskie temperatury), dotyczy 10-20% pacjentów i ma gorsze rokowanie. Czynniki ryzyka obejmują płeć żeńską, dodatni wywiad rodzinny (około 25% pacjentów), palenie tytoniu, migrenę oraz ekspozycję na zimno i wibracje. Choroba wykazuje sezonowość z nasileniem objawów zimą (szczyt zachorowań 19 stycznia, stosunek szczytu do minimum 1,73, 95% CI 1,54-1,95) oraz zmienność przebiegu, z roczną zapadalnością 0,25% (95% CI 0,19-0,32%) i wskaźnikami remisji do 64% w badaniach prospektywnych.
blokery kanału wapniowego, choroba autoimmunologiczna, choroba Raynauda, choroby reumatologiczne, ekspozycja środowiskowa, kapilaroskopia wałów paznokciowych, leki rozszerzające naczynia, martwica tkanek, migrena, niedokrwienie tkanek, odczyn Biernackiego, pierwotna choroba Raynauda, progresja choroby, przeciwciała przeciwjądrowe, ryzyko zawodowe, skurcz naczyń, terapia estrogenowa, twardzina układowa, wtórna choroba Raynauda, zajęcie narządów wewnętrznych, zespół CREST, zespół wibracyjny ręka-ramię, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba raynauda – Etiologia i przyczyny
Choroba Raynauda to zaburzenie naczyniowe charakteryzujące się nadmiernym skurczem małych naczyń krwionośnych, głównie w palcach rąk i nóg, wywołanym ekspozycją na zimno lub stres. Wyróżnia się postać pierwotną (ok. 80% przypadków), idiopatyczną, z patomechanizmem obejmującym zaburzenia neurologicznej kontroli naczyń, nadwrażliwość receptorów α2-adrenergicznych (gen ADRA2A) oraz defekty genetyczne wpływające na rozszerzanie naczyń (gen IRX1). Choroba ta dotyka głównie kobiety (stosunek 5:1) i rozpoczyna się zwykle przed 30. rokiem życia. Wtórna postać (10-20% przypadków) jest związana z chorobami autoimmunologicznymi (np. twardziną układową, SLE, RZS), naczyniowymi (miażdżyca, choroba Buergera) oraz ekspozycją na czynniki zewnętrzne i leki naczyniozwężające. Wtórna forma cechuje się uszkodzeniami strukturalnymi naczyń, co zwiększa ryzyko powikłań niedokrwiennych, takich jak owrzodzenia czy martwica tkanek.
autonomiczny układ nerwowy, beta-bloker, choroba Buergera, choroba Raynauda, choroba zimnych aglutynin, czerwienica prawdziwa, dysfunkcja śródbłonka, fibromialgia, krioglobulinemia, martwica tkanek, miażdżyca, mieszana choroba tkanki łącznej, nadciśnienie płucne, niedoczynność tarczycy, objaw Raynauda, owrzodzenie opuszek palców, pierwotna choroba Raynauda, receptor α2-adrenergiczny, reumatoidalne zapalenie stawów, skurcz naczyń, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina układowa, wtórna choroba Raynauda, zapalenie skórno-mięśniowe, zespół antyfosfolipidowy, zespół cieśni nadgarstka, zespół górnego otworu klatki piersiowej, zespół Sjögrena, zespół wibracyjny