kamica wapniowo-szczawianowa

Kamica wapniowo-szczawianowa to najczęstszy typ kamicy nerkowej, stanowiący około 70-80% wszystkich przypadków kamieni nerkowych. Powstaje na skutek wytrącania się i krystalizacji złogów zawierających wapń i szczawiany w drogach moczowych.

Do głównych czynników ryzyka rozwoju kamicy wapniowo-szczawianowej należą: odwodnienie, dieta bogata w szczawiany (szpinak, rabarbar, kakao, herbata), nadmierne spożycie soli, niskie spożycie wapnia, hipercalciuria (zwiększone wydalanie wapnia z moczem), hiperoksaluria (zwiększone wydalanie szczawianów), hipocytraturia (zmniejszone wydalanie cytrynianów), a także predyspozycje genetyczne.

Diagnostyka kamicy wapniowo-szczawianowej obejmuje badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa), analizę składu kamieni oraz badania biochemiczne krwi i moczu. W leczeniu kluczowe znaczenie ma odpowiednie nawodnienie organizmu (2-3 litry płynów dziennie), modyfikacja diety oraz w wybranych przypadkach farmakoterapia (cytrynian potasu, tiazydowe leki moczopędne).

Profilaktyka kamicy wapniowo-szczawianowej polega na zwiększeniu podaży płynów, ograniczeniu spożycia soli i białka zwierzęcego, umiarkowanym spożyciu wapnia (paradoksalnie zbyt niska podaż wapnia zwiększa ryzyko kamicy), ograniczeniu produktów bogatych w szczawiany oraz utrzymaniu prawidłowej masy ciała.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl