Ugrupowanie farmakologicznie czynne to fragment struktury chemicznej leku, który jest bezpośrednio odpowiedzialny za jego działanie terapeutyczne poprzez oddziaływanie z określonymi strukturami biologicznymi (np. receptorami, enzymami). Obecność tego ugrupowania jest niezbędna dla utrzymania aktywności farmakologicznej substancji leczniczej.
W projektowaniu leków ugrupowania farmakologicznie czynne (tzw. farmakofory) stanowią podstawę do tworzenia nowych związków o pożądanym działaniu. Modyfikacje strukturalne wokół farmakoforu pozwalają na optymalizację właściwości fizykochemicznych, farmakokinetycznych i farmakodynamicznych cząsteczki, przy zachowaniu jej podstawowego mechanizmu działania.
Identyfikacja ugrupowań farmakologicznie czynnych umożliwia tworzenie leków „me-too” (analogów strukturalnych) oraz racjonalne projektowanie nowych substancji czynnych o podobnym mechanizmie działania, ale korzystniejszym profilu terapeutycznym. Współczesne metody modelowania molekularnego pozwalają na precyzyjne określanie tych ugrupowań i przewidywanie ich interakcji z miejscami docelowymi w organizmie.
Tolterodyna w postaci winianu, dostępna w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (2 mg i 4 mg), charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, w tym wolniejszym wchłanianiem i osiąganiem maksymalnego stężenia w surowicy po około 4 godzinach (zakres 2-6 godzin). Pozorny okres półtrwania wynosi około 6 godzin u osób intensywnie metabolizujących (z aktywnym CYP2D6) oraz około 10 godzin u osób wolno metabolizujących (brak aktywności CYP2D6). Biodostępność bezwzględna wynosi 17% u intensywnie metabolizujących i 65% u wolno metabolizujących. Tolterodyna i jej aktywny metabolit 5-hydroksymetylowy wykazują wysokie powinowactwo do białek osocza (frakcja niezwiązana odpowiednio 3,7% i 36%), a objętość dystrybucji wynosi 113 litrów. Metabolizm odbywa się głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2D6 (hydroksylacja) i CYP3A4 (dealkilacja), a wydalanie następuje głównie z moczem (77%) i w mniejszym stopniu z kałem (17%).
Lek Titlodine, zawierający tolterodyny winian w dawkach 2 mg i 4 mg, w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się wolniejszym wchłanianiem i osiąganiem maksymalnego stężenia w surowicy po około 4 godzinach (zakres 2-6 godzin). Stan stacjonarny osiągany jest po 4 dniach stosowania. Biodostępność bezwzględna tolterodyny jest zależna od fenotypu metabolicznego: u osób intensywnie metabolizujących (93% populacji) wynosi 17%, a u wolno metabolizujących (7% populacji) 65%. Tolterodyna i jej aktywny metabolit 5-hydroksymetylowy wiążą się głównie z orosomukoidem, z frakcjami wolnymi odpowiednio 3,7% i 36%. Objętość dystrybucji wynosi 113 l, a metabolizm odbywa się głównie przez CYP2D6 (hydroksylacja) u intensywnie metabolizujących oraz CYP3A4 (N-dealkilacja) u wolno metabolizujących. Klirens całkowity u intensywnie metabolizujących to około 30 l/h, natomiast u wolno metabolizujących jest znacznie zmniejszony, co skutkuje około 7-krotnie wyższymi stężeniami tolterodyny w surowicy.
Strona wykorzystuje pliki cookies, aby zapewnić użytkownikom jak najwyższy komfort korzystania z serwisu, personalizować treści i reklamy, udostępniać funkcje społecznościowe oraz analizować ruch w Internecie. Dane te mogą obejmować Twój adres IP, identyfikatory plików cookie oraz dane przeglądarki.
Przetwarzanie Twoich danych osobowych odbywa się zgodnie z Polityką prywatności. Klikając przycisk „Akceptuję”, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies oraz przetwarzanie Twoich danych osobowych w celach marketingowych, takich jak dopasowanie reklam do Twoich preferencji i analiza efektywności reklam.
Masz prawo do wycofania zgody, dostępu, sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania danych. Szczegóły na temat przetwarzania danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności.
