obniżona tolerancja glukozy
Obniżona tolerancja glukozy (IGT – Impaired Glucose Tolerance) to stan pośredni między prawidłową gospodarką węglowodanową a cukrzycą typu 2. Charakteryzuje się podwyższonym poziomem glukozy we krwi po obciążeniu glukozą, ale wartości te nie są jeszcze wystarczająco wysokie, aby postawić diagnozę cukrzycy.
Według kryteriów diagnostycznych, o obniżonej tolerancji glukozy mówimy, gdy stężenie glukozy w osoczu krwi żylnej w 120. minucie doustnego testu obciążenia glukozą (OGTT) mieści się w zakresie 140-199 mg/dl (7,8-11,0 mmol/l), przy jednoczesnym stężeniu glukozy na czczo poniżej 126 mg/dl (7,0 mmol/l).
Stan ten stanowi istotny czynnik ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2 oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. U osób z IGT ryzyko progresji do cukrzycy wynosi około 5-10% rocznie. Wczesne wykrycie obniżonej tolerancji glukozy pozwala na wdrożenie działań prewencyjnych, takich jak modyfikacja stylu życia (redukcja masy ciała, zwiększenie aktywności fizycznej) oraz farmakoterapia (np. metformina), które mogą opóźnić lub zapobiec rozwojowi cukrzycy.
Obniżona tolerancja glukozy często współwystępuje z innymi komponentami zespołu metabolicznego, takimi jak otyłość brzuszna, nadciśnienie tętnicze i dyslipidemia. Stan ten może przebiegać bezobjawowo, dlatego szczególnie ważne są badania przesiewowe u osób z grupy ryzyka, m.in. z nadwagą, otyłością, nadciśnieniem tętniczym, dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku cukrzycy czy u kobiet z przebytą cukrzycą ciążową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flexove tabletki 625 mg
Produkt leczniczy Flexove zawiera 750 mg glukozaminy chlorowodorku (odpowiadające 625 mg glukozaminy) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Nie jest zalecany u pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna diagnostyka w celu wykluczenia innych schorzeń stawów. U pacjentów z obniżoną tolerancją glukozy wskazane jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi przed i w trakcie leczenia, z możliwością modyfikacji dawkowania insuliny lub leków hipoglikemizujących. Ponadto, u osób z ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych zaleca się kontrolę profilu lipidowego ze względu na potencjalne ryzyko hipercholesterolemii.
astma oskrzelowa, glukozaminy chlorowodorek, gospodarka lipidowa, hipercholesterolemia, lek hipoglikemizujący, obniżona tolerancja glukozy, parametry glikemii, parametry lipidowe, profil lipidowy, schorzenie sercowo-naczyniowe, stężenie glukozy, stężenie lipidów, układ oddechowy, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budenofalk w postaci pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu na jedno rozpylenie i wykazuje przede wszystkim miejscowe działanie przeciwzapalne z ograniczonym ryzykiem działań ogólnoustrojowych w porównaniu do systemowych glikokortykosteroidów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęściej obserwowane działania obejmują zespół Cushinga, niestrawność, zwiększone ryzyko infekcji, bóle mięśniowo-szkieletowe, bóle głowy, zaburzenia psychiczne (depresja, drażliwość, euforia) oraz miejscowe reakcje w odbytnicy (pieczenie, ból). Rzadziej występują poważniejsze powikłania, takie jak jaskra, zaćma, martwica kości czy zespół rzekomego guza mózgu u młodzieży.
astenia, brak miesiączki, budezonid, cholestaza, choroba wrzodowa, depresja, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid ogólnoustrojowy, glikokortykosteroid systemowy, hirsutyzm, impotencja, infekcja, infekcja dróg moczowych, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, konwencja MedDRA, leukocytoza, martwica kości, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość psychomotoryczna, niedoczynność kory nadnerczy, nieostre widzenie, niestrawność, obniżona tolerancja glukozy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, odczyn Biernackiego, osteoporoza, parestezje, pianka doodbytnicza, podbiegnięcie krwawe, szczelina odbytu, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, wybroczyny, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakrzepica, zanik kory nadnerczy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zaparcie, zespół Cushinga, zwiększenie aktywności aminotransferaz