impotencja
Impotencja, obecnie częściej określana jako zaburzenia erekcji, to stan kliniczny charakteryzujący się niemożnością osiągnięcia lub utrzymania wzwodu członka wystarczającego do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Dolegliwość ta może mieć charakter przejściowy lub przewlekły i dotyka znaczącego odsetka mężczyzn, szczególnie po 40. roku życia.
Etiologia zaburzeń erekcji jest złożona i może obejmować czynniki naczyniowe (miażdżyca, nadciśnienie), neurologiczne (neuropatie, urazy rdzenia kręgowego), endokrynologiczne (niedobór testosteronu, zaburzenia tarczycy), farmakologiczne (działania niepożądane leków, np. beta-blokerów, antydepresantów), psychogenne (depresja, lęk, stres) oraz anatomiczne (choroba Peyroniego).
Diagnostyka impotencji wymaga kompleksowego podejścia obejmującego dokładny wywiad medyczny i seksualny, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (profil lipidowy, poziom glukozy, testosteronu) oraz w wybranych przypadkach badania specjalistyczne (USG dopplerowskie naczyń prącia, nocne tumescencje prącia).
Leczenie zaburzeń erekcji zależy od ich przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia, psychoterapię, farmakoterapię (inhibitory fosfodiesterazy typu 5, np. sildenafil, tadalafil), terapię hormonalną, stosowanie urządzeń próżniowych, iniekcje doprąciowe oraz w ostateczności leczenie chirurgiczne z implantacją protez prącia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 50 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno zawierający prednizon jest dostępny w tabletkach o dawkach od 1 mg do 50 mg. Działania niepożądane prednizonu są ściśle zależne od dawki i czasu trwania terapii, przy czym terapia substytucyjna w zalecanych dawkach wiąże się z niskim ryzykiem działań niepożądanych. W przypadku wyższych dawek i długotrwałego stosowania mogą wystąpić liczne powikłania obejmujące różne układy i narządy, takie jak zakażenia (w tym aktywacja węgorczycy), zaburzenia hematologiczne (leukocytoza, limfopenia), reakcje alergiczne i anafilaktyczne, niedoczynność kory nadnerczy, zespół Cushinga, zaburzenia metaboliczne (zatrzymanie sodu, hipokaliemia, cukrzyca, hipercholesterolemia), zaburzenia psychiczne (depresja, psychozy, myśli samobójcze), neurologiczne (rzekomy guz mózgu, drgawki), okulistyczne (zaćma, jaskra), sercowo-naczyniowe (bradykardia, nadciśnienie, ryzyko miażdżycy i zakrzepicy), żołądkowo-jelitowe (wrzody, krwawienia), skórne (rozstępy, trądzik steroidowy), mięśniowo-szkieletowe (miopatia, osteoporoza, aseptyczna martwica kości), nerkowe (twardzinowy przełom nerkowy) oraz zaburzenia układu rozrodczego (brak miesiączki, hirsutyzm, impotencja). Częstość występowania działań niepożądanych jest nieznana i zależy od dawki oraz czasu terapii.
aseptyczna martwica kości, bradykardia, eozynopenia, farmakoterapia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, miopatia, niedoczynność kory nadnerczy, obrzęk, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, policytemia, prednizon, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, rozstęp skórny, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wybroczyna, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zespół Cushinga - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tadalafil Adamed 10 mg
Tadalafil Adamed w dawce 10 mg, dostępny w postaci jasnopomarańczowych, podłużnych tabletek powlekanych o wymiarach około 11 mm x 6 mm, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Substancją czynną jest tadalafil, a każda tabletka zawiera 10 mg tej substancji. Lek wspomaga naturalny mechanizm erekcji, jednak do osiągnięcia pełnej skuteczności wymagana jest stymulacja seksualna – tadalafil nie wywołuje erekcji automatycznie. Ważnym aspektem jest obecność laktozy jednowodnej w ilości 153,80 mg na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do dzielenia leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Atenolol Sanofi 50 50 mg
Atenolol Sanofi 50, zawierający 50 mg atenololu, jest beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Działania niepożądane leku są klasyfikowane według częstości występowania i układów narządów. Do często obserwowanych należą bradykardia (poniżej 60 uderzeń/min), nasilenie niewydolności serca oraz oziębienie kończyn. Rzadziej występują plamica, trombocytopenia, zaburzenia psychiczne (w tym depresja, psychoza, omamy), zawroty głowy, suchość oczu, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także zmiany w funkcji wątroby, takie jak podwyższenie enzymów wątrobowych i cholestaza. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, choć rzadkie, wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Występują również objawy ze strony układu nerwowego, skóry, mięśniowo-szkieletowego oraz zaburzenia układu rozrodczego, takie jak impotencja.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, bradykardia, cholestaza wątrobowa, chromanie przestankowe, hepatotoksyczność, impotencja, koszmar senny, nadpotliwość, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, oziębienie kończyn, parastezja, plamica, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość oczu, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zahamowanie zatokowe, zespół toczniopodobny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranimax Teva 150 mg
Profil bezpieczeństwa ranitydyny, substancji czynnej leku Ranimax Teva, został oceniony w trzech badaniach klinicznych obejmujących 1187 pacjentów leczonych dawką 75 mg (do 4 dawek na dobę przez 7-14 dni) oraz 1181 pacjentów otrzymujących placebo. Działania niepożądane wystąpiły u 25% pacjentów z grupy ranitydyny, co było porównywalne z 26% w grupie placebo. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmowały zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, nudności), które zwykle ustępowały podczas leczenia. Bardzo rzadko odnotowano poważne reakcje hematologiczne, takie jak leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza i pancytopenia, często odwracalne i czasem związane z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Inne rzadkie działania obejmowały reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia neurologiczne (splątanie, depresja, omamy), a także zmiany w funkcji wątroby i nerek, w tym przemijające podwyższenie enzymów wątrobowych i zwiększenie stężenia kreatyniny.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku kostnego, badanie kliniczne, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dysguezia, ginekomastia, granulocytopenia, hipergastrynemia, hipoplazja szpiku kostnego, impotencja, leukopenia, mlekotok, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, pokrzywka, ranitydyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie nerek, substancja czynna, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie ruchowe, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dutasteride Zentiva 0,5 mg
Dutasteryd w dawce 0,5 mg, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych fazy III oraz w badaniu CombAT. W pierwszym roku terapii działania niepożądane występowały u około 19-22% pacjentów, głównie o charakterze zaburzeń układu rozrodczego, takich jak impotencja (6,0%), zmniejszenie libido (3,7%) oraz zaburzenia wytrysku nasienia (1,8%). Częstość tych działań malała w kolejnych latach terapii (np. impotencja spadła do 1,7% w drugim roku). W badaniu CombAT wykazano, że terapia skojarzona dutasterydem i tamsulosyną wiązała się z wyższą częstością działań niepożądanych w pierwszym roku (22%) w porównaniu do monoterapii dutasterydem (15%) i tamsulosyną (13%), głównie z powodu nasilenia zaburzeń wytrysku. Działania niepożądane dotyczące aktywności seksualnej mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia, choć mechanizm tego zjawiska pozostaje nie do końca poznany.
depresja, dutasteryd, działanie niepożądane, hirsutyzm, impotencja, kardiomiopatia zastoinowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność lewokomorowa, niewydolność serca, obrzęk jąder, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak gruczołu sutkowego, rak stercza, reakcja alergiczna, skala Gleasona, tamsulosyna, terapia skojarzona, wstrząs kardiogenny, zaburzenie wytrysku, zawroty głowy, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestilol 5 mg + 5 mg
Prestilol to preparat złożony zawierający 5 mg bisoprololu fumaranu (4,24 mg bisoprololu) oraz 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu) w jednej tabletce powlekanej. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane charakterystyczne dla obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy ośrodkowe, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcie), a także osłabienie i zmęczenie. Peryndopryl natomiast wywołuje ból głowy, zawroty głowy zarówno ośrodkowe, jak i błędnikowe, parestezje, zaburzenia widzenia, szumy uszne, kaszel, duszność, objawy żołądkowo-jelitowe, zmiany skórne (wysypka, świąd), bolesne skurcze mięśni oraz osłabienie. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, dławica piersiowa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, leukopenia, łuszczyca, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, pemfigoid, pokrzywka, SIADH, skurcz oskrzeli, szum uszny, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby cholestatyczne, zapalenie wątroby cytolityczne, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aurex 20 20 mg
Podczas terapii cytalopramem (Aurex 20) działania niepożądane mają przeważnie łagodny i przemijający charakter, z największym nasileniem w pierwszych 1-2 tygodniach leczenia. Objawy takie jak nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, bezsenność, senność, biegunka, nudności i zmęczenie wykazują zależność od dawki. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, zwłaszcza na początku terapii. U pacjentów, zwłaszcza kobiet, osób z hipokaliemią, wydłużeniem odstępu QT lub chorobami serca, odnotowano ryzyko wydłużenia odstępu QT oraz komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Epidemiologicznie u osób powyżej 50. roku życia stosujących SSRI, w tym cytalopram, obserwuje się zwiększone ryzyko złamań kości. Nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenie, splątanie, potliwość, ból głowy, biegunka i kołatanie serca, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.
akatyzja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, cytalopram bromowodorek, depersonalizacja, drżenie, dyspepsja, działanie niepożądane, fotodermatoza, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, jaskra ostra zamykającego się kąta, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwotok poporodowy, lęk, łysienie, małopłytkowość, mania, mlekotok, mydriaza, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, napad paniki, nieżyt nosa, nudności, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, omamy, parestezje, plamica, pokrzywka, priapizm, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, splątanie, SSRI, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tachykardia, terminologia MedDRA, torsade de pointes, wybroczyny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia orgazmu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, złamanie kości, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amlodipine Bluefish 10 mg
Amlodypina, stosowana w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować klinicznie. Najczęściej obserwowane objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienia twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki (szczególnie obwodowe w okolicy kostek) oraz zmęczenie. Obrzęki obwodowe występują bardzo często (≥1/10) i są charakterystycznym efektem działania leku. Inne działania niepożądane, takie jak zaburzenia rytmu serca (bradykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego, reakcje skórne o ciężkim przebiegu (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz poważne zaburzenia neurologiczne, wymagają natychmiastowej interwencji i ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi i w podeszłym wieku.
amlodypina, antagonista wapnia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, częstoskurcz komorowy, depresja, drżenie, duszność, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcze mięśni, łysienie, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na światło, nagłe zaczerwienienie, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, omdlenie, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, suchość jamy ustnej, świąd, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram w postaci tabletek Depralin ODT wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy to ból głowy oraz nudności (≥1/10 pacjentów). Zaburzenia psychiczne, takie jak lęk, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe marzenia senne oraz zmniejszenie popędu płciowego, występują często (≥1/100 do <1/10), a u kobiet często obserwuje się brak orgazmu. Rzadziej pojawiają się agresja, depersonalizacja, omamy, a także potencjalnie poważne stany, takie jak mania, myśli i zachowania samobójcze, które wymagają ścisłego monitorowania. Ze strony układu nerwowego często występują bezsenność, senność, zawroty głowy, parestezje i drżenie, a rzadko zespół serotoninowy. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się tachykardię, bradykardię oraz potencjalnie zagrażające życiu wydłużenie odstępu QT i arytmie komorowe, w tym Torsade de Pointes, szczególnie u kobiet, osób z hipokaliemią i chorobami serca.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, lęk, mlekotok, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, napad panicznego lęku, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nudności, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, suchość jamy ustnej, tachykardia, TLPD, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie ruchowe, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon substancji czynnych
Megestrolu octan – Działania niepożądane
Megestrol octan, stosowany m.in. w preparacie Cachexan (40 mg/ml, zawiesina doustna), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia), skórne (wysypka), układu rozrodczego (krwawienia z macicy, impotencja) oraz ogólne (osłabienie, ból, obrzęki). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko niedoczynności nadnerczy, wymagającej czasem suplementacji glikokortykosteroidami, oraz poważne zagrożenia zakrzepowo-zatorowe, w tym zatorowość płucną i zakrzepowe zapalenie żył, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Ponadto, megestrol octan może indukować zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga i objawy mu towarzyszące, a także zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hiperglikemia, zwiększone łaknienie) oraz niewydolność krążenia i nadciśnienie tętnicze.
cukrzyca, częstomocz, duszność, glikokortykosteroid, hiperglikemia, impotencja, krwawienie z macicy, letarg, łysienie, megestrol octan, nabyty zespół niedoboru odporności, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność nadnerczy, niewydolność krążenia, obrzęk, szybki przyrost masy guza, zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenie tolerancji glukozy, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcie, zatorowość płucna, zespół cieśni nadgarstka, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symibace 5 mg
Cylazapryl, substancja czynna leku Symibace (5 mg, tabletki powlekane), jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) i wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla tej klasy leków. Na podstawie danych klinicznych obejmujących 7171 pacjentów oraz obserwacji po wprowadzeniu do obrotu, najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są kaszel, wysypka skórna oraz zaburzenia czynności nerek. Kaszel pojawia się częściej u kobiet i osób niepalących, a jego tolerowanie pozwala na kontynuację terapii, czasem z redukcją dawki. Działania niepożądane prowadzące do przerwania leczenia występują u mniej niż 5% pacjentów. Niedociśnienie, w tym ortostatyczne, oraz zaburzenia czynności nerek i hiperkaliemia są szczególnie istotne u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby z ciężką niewydolnością serca, zwężeniem tętnicy nerkowej czy przyjmujące leki moczopędne oszczędzające potas.
aftowe zapalenie jamy ustnej, agranulocytoza, anafilaksja, arytmia, białkomocz, biegunka, ból głowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cylazapryl, częstoskurcz, dusznica bolesna, eozynofilia, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kołatanie serca, leukocytoza, liszaj płaski, łuszczyca, łuszczycowe zapalenie skóry, małopłytkowość, mięsak Kaposiego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, nieżyt nosa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pęcherzyca, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, przemijający atak niedokrwienny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, udar niedokrwienny, wymioty, wysypka skórna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia smaku, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zdarzenie niedokrwienne, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół toczniopodobny, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 400 400 mg
Gabapentyna (Neurontin w dawkach 100 mg, 300 mg, 400 mg) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania na podstawie badań klinicznych u pacjentów z padaczką oraz bólem neuropatycznym. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to senność, zawroty głowy, ataksja, zakażenia wirusowe, uczucie zmęczenia oraz gorączka. Często (≥1/100 do <1/10) występują zakażenia układu oddechowego, zapalenie płuc, leukopenia, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), obrzęki twarzy i obwodowe, bóle mięśni i stawów, a także kołatanie serca i nadciśnienie tętnicze. Rzadziej obserwuje się hipoglikemię, depresję oddechową, utratę przytomności oraz objawy odstawienia, które mogą pojawić się w ciągu 48 godzin po przerwaniu leczenia i obejmują m.in. niepokój, bezsenność, nudności, drżenia i depresję.
ataksja, ból neuropatyczny, depresja oddechowa, drgawka, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkineza, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niepamięć, objaw abstynencyjny, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, schyłkowa niewydolność nerek, senność, splątanie, szum uszny, trombocytopenia, uzależnienie lekowe, zaburzenie widzenia, zakażenie dróg moczowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finaran 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w terapii, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący przede wszystkim zaburzenia seksualne, takie jak impotencja i obniżone libido, które występują często (pomiędzy >1/100 a <1/10 pacjentów) i zwykle ustępują samoistnie podczas kontynuacji leczenia. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości i obrzęk naczynioruchowy o nieznanej częstości, objawy psychiczne (depresja, niepokój), kołatanie serca, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz zmiany dermatologiczne (wysypka, świąd, pokrzywka). W obrębie układu rozrodczego obserwuje się również zaburzenia ejakulacji (niezbyt często, >1/1000 do <1/100), tkliwość i powiększenie sutków, ból jąder oraz hematospermię, z nieznaną częstością występowania. Zmniejszenie objętości ejakulatu jest częste (>1/100 do <1/10). Po odstawieniu leku możliwe jest unormowanie jakości nasienia, jednak niektóre zaburzenia seksualne mogą utrzymywać się długotrwale.
ból jąder, depresja, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, niepłodność męska, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rak piersi u mężczyzn, reakcje nadwrażliwości, świąd, tkliwość sutków, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu rozrodczego, zaburzenia wątroby, zaburzenia wzwodu, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opacorden 200 mg
Lek Opacorden (chlorowodorek amiodaronu) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących liczne układy i narządy. Do najczęstszych należą zaburzenia czynności tarczycy (niedoczynność i nadczynność), toksyczne uszkodzenie tkanki płucnej, łagodne zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaburzenia smaku), bradykardia zależna od dawki oraz nadwrażliwość na światło. Często obserwuje się także drżenia pozapiramidowe, koszmary senne, zaburzenia snu, zmniejszenie libido oraz mikrozłogi w rogówce z towarzyszącymi zaburzeniami widzenia. W surowicy pacjentów często stwierdza się umiarkowane (1,5-3-krotne) zwiększenie aktywności aminotransferaz, które może ustąpić po zmniejszeniu dawki. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, agranulocytoza, neuropatia obwodowa, miopatia, ataksja móżdżkowa, zapalenie nerwu wzrokowego, zaburzenia rytmu serca (w tym torsades de pointes), zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, przewlekłe choroby wątroby (pseudoalkoholowe zapalenie, marskość) oraz ciężkie reakcje skórne (TEN, SJS, DRESS).
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amiodaron, ataksja móżdżkowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek amiodaronu, drżenie pozapiramidowe, impotencja, krwotok płucny, majaczenie, marskość wątroby, mikrozłogi rogówki, miopatia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na światło, neuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostre zapalenie trzustki, parkinsonizm, pęcherzowe zapalenie skóry, pseudoalkoholowe zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie płuc, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia węchu, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie naczyń, zapalenie najądrza, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opłucnej, zaparcie, zarostowe zapalenie oskrzelików, zatrzymanie czynności serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Unisol 0,5 mg + 0,4 mg
Analiza działań niepożądanych leku Unisol, zawierającego dutasteryd 0,5 mg oraz tamsulosynę 0,4 mg, opiera się głównie na czteroletnim badaniu klinicznym CombAT. W badaniu tym wykazano biorównoważność terapii skojarzonej z monoterapiami obu substancji. Częstość działań niepożądanych związanych z leczeniem zmniejszała się z czasem: 22% w pierwszym roku, następnie 6%, 4% i 2% w kolejnych latach. Najczęstsze działania niepożądane w pierwszym roku dotyczyły układu rozrodczego, zwłaszcza zaburzeń ejakulacji. Po pierwszym roku częstość działań niepożądanych była podobna dla terapii skojarzonej i monoterapii. Działania niepożądane seksualne (impotencja, zmniejszone libido, zaburzenia ejakulacji) przypisywane są dutasterydowi i mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Zgłaszano również zaburzenia piersi, w tym tkliwość i powiększenie, a także przypadki raka gruczołu piersiowego u mężczyzn.
ból głowy, chlorowodorek, dutasteryd, impotencja, kardiomiopatia rozstrzeniowa, monoterapia dutasterydem, monoterapia tamsulosyną, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność lewokomorowa, niewydolność prawokomorowa, niewydolność serca, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pokrzywka, powiększenie piersi, priapizm, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu piersiowego, skala Gleasona, tamsulosyna, tkliwość piersi, wstrząs kardiogenny, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia piersi, zaburzenia układu rozrodczego, zapalenie błony śluzowej nosa, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Betaxolol Medreg 20 mg
Betaxolol Medreg w dawce 20 mg, zawierający betaksololu chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania, które wymagają uważnego monitorowania w trakcie terapii. Do najczęstszych należą zaburzenia ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy), układu sercowo-naczyniowego (bradykardia, ziębnięcie kończyn) oraz przewodu pokarmowego (ból żołądka, biegunka, nudności, wymioty). Rzadziej obserwuje się depresję, niewydolność serca, skurcz oskrzeli, reakcje alergiczne skórne oraz zaburzenia psychiczne, takie jak omamy czy dezorientacja. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z cukrzycą ze względu na ryzyko hipoglikemii i hiperglikemii (bardzo rzadko), a także u osób z chorobami obturacyjnymi dróg oddechowych i chorobami naczyń obwodowych. Impotencja jest częstym działaniem niepożądanym wpływającym na jakość życia mężczyzn. W trakcie leczenia mogą pojawić się przeciwciała przeciwjądrowe, które rzadko wywołują objawy toczniopodobne i ustępują po zakończeniu terapii.
alergiczna reakcja skórna, beta-adrenolityk, betaksolol, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból żołądka, bradykardia, chromanie przestankowe, depresja, dezorientacja, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, koszmary senne, letarg, łysienie, monitorowanie działań niepożądanych, nadmierne pocenie, niewydolność serca, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, obturacyjna choroba dróg oddechowych, omamy, parestezja obwodowa, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, świąd, toczeń rumieniowaty układowy, wykwit łuszczycopodobny, wymioty, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zaostrzenie łuszczycy, zawroty głowy, zespół Raynauda, ziębnięcie kończyn - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pralex 5 mg
Escytalopram, składnik leku Pralex dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych. Działania niepożądane występują najczęściej w pierwszych dwóch tygodniach terapii i obejmują szerokie spektrum objawów o różnej częstości, z dominacją bardzo częstych (występujących u >1/10 pacjentów). Do najważniejszych należą trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia), zmiany masy ciała, zaburzenia psychiczne (w tym myśli i zachowania samobójcze), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, zespół serotoninowy), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie, bradykardia, częstoskurcz), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, wymioty, krwawienia) i skóry (wysypki, świąd). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT, zwłaszcza u kobiet z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia poważnych zaburzeń psychicznych wymagających natychmiastowej interwencji.
bradykardia, bruksizm, częstoskurcz, depersonalizacja, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, komorowe zaburzenia rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, lek przeciwdepresyjny, mania, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, objaw odstawienny, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne i lękowe, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Polfarmex 12,5 mg
Kaptopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejsze to zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek), anemia aplastyczna i hemolityczna oraz trombocytopenia. Rzadko obserwuje się także eozynofilię i choroby autoimmunologiczne potwierdzone pozytywnym testem ANA. Do innych istotnych działań należą hiperkaliemia i hipoglikemia (bardzo rzadko), zaburzenia snu (często), dezorientacja i depresja (bardzo rzadko), a także objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zaburzenia smaku, zawroty głowy, senność, bóle głowy i parestezje. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić tachykardia, dławica piersiowa, palpitacje, niedociśnienie, a bardzo rzadko zatrzymanie akcji serca i wstrząs sercowy. Często zgłaszany jest suchy kaszel i duszność, a bardzo rzadko skurcz oskrzeli i alergiczne zapalenie płuc.
aftowe owrzodzenie, agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, białkomocz, choroba autoimmunologiczna, dławica piersiowa, duszność, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hematokryt, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, inhibitor ACE, neutropenia, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, tachyarytmia, tachykardia, trombocytopenia, uczulenie na światło, udar mózgu, wielomocz, wrzód trawienny, zaburzenia smaku, zaburzenie funkcji nerek, zapalenie języka, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zespół nerczycowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celipres 200 200 mg
Celipres 200 zawiera 200 mg celiprololu chlorowodorku, beta-adrenolityk o specyficznym profilu działań niepożądanych, które są przeważnie łagodne i przemijające, nie wymagające przerwania terapii. Najczęściej obserwuje się bóle i zawroty głowy, senność, zmęczenie, kołatanie serca, bradykardię, spadek ciśnienia tętniczego oraz omdlenia. Rzadziej występują parestezje, reakcje alergiczne, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenie niewydolności serca, skurcz oskrzeli (szczególnie u pacjentów z astmą), nudności, biegunka, wysypki skórne, kurcze mięśni, zmniejszenie libido i impotencja. Bardzo rzadko notuje się stany splątania, omamy, psychozy, nasilenie łuszczycy, zaburzenia widzenia, suchość oka, szum uszny oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz. Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii i tyreotoksykozy, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
alergiczne zapalenie płuc, aminotransferaza, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, celiprolol, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, depresja, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, kołatanie serca, kurcz mięśni, łuszczyca, niewydolność serca, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, plamica, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, stan splątania, szum uszny, tachykardia, toczeń, tyreotoksykoza, zaburzenie ortostatyczne, zaparcie, zeskórnienie spojówki, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Avedol 6,25 mg
Karwedylol, substancja czynna leku Avedol, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla beta-adrenolityków, z działaniami niepożądanymi często niezależnymi od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, które są dawkozależne. W początkowym okresie terapii obserwuje się częstsze występowanie zawrotów głowy, omdleń, bólów głowy i uczucia osłabienia, zwykle o łagodnym nasileniu. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca może dojść do nasilenia niewydolności i zatrzymania płynów, szczególnie podczas zwiększania dawki. Niewydolność serca występuje u 15,4% pacjentów leczonych karwedylolem i 14,5% placebo w grupie po zawale mięśnia sercowego. Ponadto, karwedylol może powodować przemijające pogorszenie czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca lub miażdżycą. Lek może także ujawniać utajoną cukrzycę lub pogarszać kontrolę glikemii, a u kobiet wywoływać nietrzymanie moczu ustępujące po zakończeniu terapii.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, duszność, gamma-glutamylotransferaza, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, karwedylol, leukopenia, liszaj płaski, małopłytkowość, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedrożność nosa, niestrawność, nietrzymanie moczu, nudność, objaw Raynauda, obrzęk płucny, ostry zawał mięśnia sercowego, parestezja, pogorszenie czynności nerek, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, stan przedomdleniowy, stężenie glukozy we krwi, świąd, uogólniona miażdżyca, utajona cukrzyca, wymioty, zaburzenie czynności lewej komory serca, zaburzenie wzwodu, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół suchego oka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Profitadal 5 mg
Profitadal w dawce 5 mg, zawierający tadalafil, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. W terapii zaburzeń erekcji tadalafil wspomaga naturalny mechanizm erekcji, wymagając jednocześnie stymulacji seksualnej, co jest kluczowe dla skuteczności leczenia. W przypadku BPH, tadalafil działa poprzez rozluźnienie mięśni gładkich gruczołu krokowego i pęcherza moczowego, co łagodzi objawy takie jak osłabiony strumień moczu, częste oddawanie moczu, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza oraz trudności z mikcją. Preparat występuje w postaci żółtych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o wymiarach około 8,2 x 4,1 mm, zawierających 5 mg tadalafilu oraz laktozę jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
częste oddawanie moczu, impotencja, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśnie gładkie gruczołu krokowego, niepełne opróżnienie pęcherza, nietolerancja laktozy, nowotwór gruczołu krokowego, objawy dolnych dróg moczowych, osłabiony strumień moczu, pęcherz moczowy, problemy z oddawaniem moczu, stymulacja seksualna, tabletki powlekane, tadalafil, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Enarenal 20 mg
Enarenal, zawierający enalapryl maleinian, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Do najczęstszych należą kaszel (bardzo często), nieostre widzenie i zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego (bardzo często), nudności (bardzo często), osłabienie (bardzo często) oraz bóle głowy i depresja (często). Istotne są również zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiperkaliemia i zwiększenie stężenia kreatyniny (często), a także hiponatremia (niezbyt często). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania hematologiczne (np. agranulocytoza, pancytopenia), zaburzenia wątroby (niewydolność, zapalenie), reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) oraz obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, białkomocz, ból głowy, depresja, enalaprylu maleinian, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, kaszel, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niedrożność jelit, nieostre widzenie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, rumień wielopostaciowy, SIADH, skąpomocz, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Captopril Polfarmex 50 mg
W artykule szczegółowo omówiono profil działań niepożądanych leku Captopril Polfarmex w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, stosowanego głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. Do najpoważniejszych, choć bardzo rzadkich powikłań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia i agranulocytoza, szczególnie u pacjentów z dysfunkcją nerek, wymagające natychmiastowego przerwania terapii. Inne rzadkie zaburzenia obejmują pancytopenię, różne typy anemii (aplastyczna, hemolityczna), trombocytopenię oraz indukcję chorób autoimmunologicznych z pozytywnym testem ANA. W zakresie metabolizmu obserwuje się hiperkaliemię i hipoglikemię, które, mimo niskiej częstości, stanowią istotne zagrożenie i wymagają monitorowania parametrów biochemicznych. Często występują zaburzenia snu, dysgeuzja oraz zawroty głowy, natomiast rzadko pojawiają się incydenty naczyniowo-mózgowe, tachykardia, tachyarytmia oraz poważne reakcje skórne, w tym obrzęk naczynioruchowy i zespół Stevensa-Johnsona.
aftowe owrzodzenie, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, anemia, anoreksja, białkomocz, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból klatki piersiowej, ból mięśniowy, ból stawowy, choroba autoimmunologiczna, depresja, dezorientacja, dławica piersiowa, duszność, dysfunkcja nerek, dysgeuzja, enzym wątrobowy, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, erytrodermia, fotouczulenie, ginekomastia, gorączka, hematokryt, hiperkaliemia, hipoglikemia, impotencja, incydent naczyniowo-mózgowy, leukocyt, łysienie, mdłości, nadciśnienie tętnicze, neutropenia i agranulocytoza, niedobór hemoglobiny, niedociśnienie, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, podwyższony poziom BUN, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, suchy kaszel, świąd, tachyarytmia, tachykardia, trombocyt, trombocytopenia, wielomocz, wrzód trawienny, wstrząs sercowy, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia snu, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie śluzówki nosa, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcia, zastój żółci, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maxon Active 25 mg
MAXON ACTIVE to lek zawierający 25 mg syldenafilu (w postaci cytrynianu), przeznaczony do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Preparat jest wskazany u pacjentów z różnorodną etiologią dysfunkcji erekcyjnej, zarówno organiczną, psychogenną, jak i mieszaną. Syldenafil działa poprzez zwiększenie przepływu krwi do prącia podczas stymulacji seksualnej, co umożliwia uzyskanie i utrzymanie erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Lek nie wywołuje erekcji bez odpowiedniej stymulacji seksualnej, dlatego pacjent musi być zdolny do podjęcia aktywności seksualnej. Zalecana dawka początkowa to 25 mg, przyjmowana około 30-60 minut przed planowanym stosunkiem.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 15 mg
Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i może wywoływać działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz nudności (≥1/10), natomiast często obserwuje się zaburzenia łaknienia, niepokój, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego, bezsenność, senność, zawroty głowy oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i układu mięśniowo-szkieletowego (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, wydłużenie odstępu QT oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Ponadto, odstawienie leku może prowadzić do objawów odstawienia takich jak zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, nudności i pobudzenie, a rzadko występuje zespół serotoninowy oraz hiponatremia związana z nieprawidłowym wydzielaniem wazopresyny.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napady paniki, niemiarowość komorowa, parestezja, płytki krwi, priapizm, próby wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia ruchowe, zaburzenia snu, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 2,5 mg
Produkt leczniczy Esotkaleno zawierający prednizon wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w farmakoterapii mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak maskowanie objawów zakażeń, nasilenie lub wznowa zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym aktywacja węgorczycy. Zaburzenia hematologiczne obejmują leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Możliwe są reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie prednizonu może prowadzić do niedoczynności kory nadnerczy, zespołu Cushinga, zaburzeń elektrolitowych (retencja sodu, hipokaliemia), zaburzeń metabolicznych (cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także zaburzeń psychicznych (depresja, psychozy, myśli samobójcze).
aseptyczna martwica kości, bradykardia, brak miesiączki, depresja, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, krwawienie z żołądka, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów zakażenia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, nietolerancja glukozy, opóźnione gojenie ran, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, policytemia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wydalanie potasu, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurontin 100 100 mg
Gabapentyna, substancja czynna leku Neurontin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obserwowanych zarówno u pacjentów z padaczką, jak i z bólem neuropatycznym. Najczęściej występujące działania obejmują zakażenia wirusowe (≥1/10), senność, zawroty głowy, ataksję, uczucie zmęczenia oraz gorączkę. Często obserwuje się również leukopenię, zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja, lęk), zaburzenia widzenia, nadciśnienie tętnicze, duszność, nudności, wymioty, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz impotencję. Rzadziej występują hipoglikemia, utrata przytomności, depresja oddechowa, a także poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Warto podkreślić, że drgawki, mimo że są działaniem niepożądanym, mają istotne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania gabapentyny w terapii padaczki.
ataksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból neuropatyczny, depresja, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, drżenie, duszność, dysfagia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hemodializa, hiperglikemia, hiperkineza, hipertrofia piersi, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, jadłowstręt, kołatanie serca, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, Neurontin, niepamięć, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, omamy, ostra niewydolność nerek, padaczka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie naczyń, schyłkowa niewydolność nerek, senność, szum uszny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, utrata przytomności, uzależnienie od leku, wymioty, zaburzenie czucia, zaburzenie widzenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie wirusowe, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zaparcia, zawroty głowy, zespół nadwrażliwości, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valinger
Valinger, zawierający 25 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, wymaga szczegółowej oceny stanu pacjenta przed rozpoczęciem terapii, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Syldenafil działa jako inhibitor PDE5, rozszerzając naczynia krwionośne i powodując przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego, co może być niebezpieczne u pacjentów z utrudnionym odpływem krwi z lewej komory serca (np. zwężenie ujścia aorty, kardiomiopatia przerostowa) oraz u osób z zaburzeniami autonomicznej kontroli ciśnienia. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie azotanów ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano poważne incydenty sercowo-naczyniowe, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, nagła śmierć sercowa, arytmie komorowe, udar mózgu, TIA oraz zaburzenia ciśnienia tętniczego, często powiązane z aktywnością seksualną lub bezpośrednio po podaniu syldenafilu.
azotany, białaczka, choroba Peyroniego, impotencja, kardiomiopatia przerostowa, krwotok mózgowo-naczyniowy, lek alfa-adrenolityczny, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niemiarowość komorowa, niestabilna dławica piersiowa, nitroprusydek sodu, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, syldenafil, szpiczak mnogi, zaburzenia ciśnienia krwi, zaburzenie erekcji, zagięcie prącia, zawał mięśnia sercowego, zespół atrofii wielonarządowej, zwężenie ujścia aorty, zwłóknienie ciał jamistych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebilet 5 mg
Nebiwolol, substancja czynna leku Nebilet, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od wskazania terapeutycznego. W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwuje się działania niepożądane o charakterze łagodnym lub umiarkowanym, takie jak ból głowy, zawroty głowy, parestezje, zaparcia, nudności, biegunka, zmęczenie oraz obrzęki. Częstość występowania tych objawów mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10. Rzadziej pojawiają się bradykardia, niewydolność serca, blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie tętnicze, duszność, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, impotencja oraz obrzęk naczynioruchowy. Dodatkowo, na podstawie doświadczeń z innymi beta-adrenolitykami, należy uwzględnić możliwość wystąpienia omamów, psychoz, zespołu Raynauda czy suchości spojówek.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, dysfagia, impotencja, koszmar senny, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, omam, oziębienie kończyn, parestezja, POChP, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, suchość spojówek, zaburzenie czucia, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół Raynauda, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hyplafin 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (Hyplafin) jest związany z szeregiem działań niepożądanych, które lekarze powinni uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane efekty to zaburzenia seksualne, takie jak impotencja, spadek libido oraz zaburzenia ejakulacji, które zwykle pojawiają się na początku leczenia i mają charakter przemijający, choć mogą utrzymywać się po zakończeniu terapii. Dodatkowo odnotowano przypadki raka piersi u mężczyzn oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), zmiany skórne (wysypka, świąd, pokrzywka), palpitacje serca oraz dolegliwości ze strony układu rozrodczego, takie jak ból jąder i krew w nasieniu. Częstość występowania spadku libido i impotencji jest określana jako częsta, natomiast pozostałe działania mają częstość nieznaną lub niezbyt częstą.
ból jąder, depresja, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, impotencja, jakość nasienia, niepłodność, obrzęk naczynioruchowy, palpitacja, pokrzywka, powiększenie piersi, rak piersi u mężczyzn, reakcja nadwrażliwości, spadek libido, świąd, tkliwość piersi, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia płodności, zaburzenia seksualne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Kornam 5 mg
Terazosyna, stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz nadciśnienia tętniczego, wykazuje profil działań niepożądanych o charakterze głównie łagodnym i przemijającym. Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest istotnie wyższe u pacjentów powyżej 65 roku życia (5,6%) w porównaniu z młodszymi (2,6%). Szczególną uwagę należy zwrócić na niedociśnienie ortostatyczne, które występuje częściej u chorych leczonych z powodu przerostu prostaty niż u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA i obejmują m.in. układ krążenia (niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca, tachykardia, omdlenia), układ nerwowy (zawroty głowy, bóle głowy, senność), układ oddechowy (nieżyt nosa, duszność), układ pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia, biegunka), układ moczowo-płciowy (impotencja, priapizm, zaburzenia wytrysku) oraz skórę i tkankę podskórną (świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy).
astenia, ból głowy, ciśnienie tętnicze krwi, duszność, impotencja, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, parestezja, priapizm, przerost prostaty, tachykardia, terazosyna, zaburzenie wytrysku, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Avodart 0,5 mg
Dutasteryd, stosowany w dawce 0,5 mg w postaci kapsułek miękkich (Avodart), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdzają dane farmakodynamiczne oraz wyniki badań klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego, w tym impotencja (6,0% w pierwszym roku leczenia), zmniejszenie libido (3,7%) oraz zaburzenia wytrysku nasienia (1,8%), które nie wpływają na funkcje psychomotoryczne. W badaniu CombAT wykazano, że terapia skojarzona dutasterydem i tamsulosyną wiąże się z wyższą częstością działań niepożądanych (22% w pierwszym roku) w porównaniu do monoterapii dutasterydem (15%) lub tamsulosyną (13%).
Avodart, badanie CombAT, bloker receptorów alfa-adrenergicznych, depresja, dutasteryd, działanie niepożądane, farmakodynamika dutasterydu, funkcja psychomotoryczna, impotencja, monoterapia dutasterydem, obniżone libido, obrzęk miejscowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przedawkowanie, reakcja alergiczna, świąd, tamsulosyna, terapia skojarzona, wysypka, zaburzenie funkcji seksualnej, zaburzenie wytrysku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 1000 mg
Predasol, zawierający prednizolonu sodu bursztynian, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. Do najważniejszych należą maskowanie objawów infekcji oraz ryzyko wystąpienia, pogorszenia lub reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych i pasożytniczych, w tym oportunistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem strongyloidozy. W zakresie układu immunologicznego obserwuje się reakcje alergiczne od wysypki polekowej po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca i zapaścią krążeniową. Morfologia krwi może wykazywać umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do supresji czynności nadnerczy i zespołu Cushinga, a także zaburzeń metabolicznych takich jak retencja sodu z obrzękami, hipokaliemia, wzrost masy ciała, cukrzyca, hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia. Ponadto, terapia może indukować szerokie spektrum zaburzeń psychiatrycznych, w tym psychozy, manię, stany lękowe oraz myśli samobójcze.
bradykardia, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka, patogeny oportunistyczne, policytemia, prednizolon sodu bursztynian, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, tolerancja glukozy, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczyny, wydalanie potasu, zaćma, zaćma tylna podtorebkowa, zahamowanie czynności nadnerczy, zakrzepica, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol bursztynian – Działania niepożądane
Metoprolol bursztynian, substancja czynna preparatu Metocard ZK, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących różne układy i narządy. W układzie krwiotwórczym może powodować małopłytkowość i leukopenię, zwiększając ryzyko krwawień i infekcji. Wśród działań niepożądanych psychicznych obserwuje się depresję, zaburzenia koncentracji, senność, bezsenność, koszmarne sny, nerwowość, splątanie i omamy. Układ nerwowy może być dotknięty zawrotami głowy, bólami głowy i parestezjami. Metoprolol może również wywoływać zaburzenia widzenia, suchość oczu, zapalenie spojówek, szumy uszne i zaburzenia słuchu. W zakresie układu sercowo-naczyniowego notuje się bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, kołatanie serca, przejściowe zaostrzenie niewydolności serca, zaburzenia rytmu i przewodzenia serca, a także niedociśnienie ortostatyczne i objawy związane z chorobami naczyń obwodowych, w tym martwicę i pogorszenie chromania przestankowego lub zespołu Raynauda. Działania niepożądane obejmują także układ oddechowy (dusznosć wysiłkowa, skurcz oskrzeli, nieżyt nosa), przewód pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, suchość w ustach, zaburzenia smaku), wątrobę (nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych, zapalenie wątroby), skórę (wysypki, łuszczycopodobne zmiany, nadwrażliwość na światło, wypadanie włosów), mięśnie i stawy (kurcze, bóle, osłabienie mięśni), a także zaburzenia seksualne, zmęczenie i obrzęki.
bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba Peyroniego, chromanie przestankowe, depresja, duszność wysiłkowa, impotencja, kołatanie serca, koszmary senne, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, metoprolol bursztynian, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, omamy, parestezje, skurcz oskrzeli, splątanie, szumy uszne, utajona cukrzyca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Raynauda - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Zypsila
Przed rozpoczęciem terapii zyprazydonem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz ocena stanu zdrowia pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka wydłużenia odstępu QT, które jest dawkozależne. Przeciwwskazane jest łączenie zyprazydonu z innymi lekami wydłużającymi QT, a u pacjentów ze znaczną bradykardią oraz zaburzeniami elektrolitowymi (hipokaliemia, hipomagnezemia) należy zachować szczególną ostrożność i wyrównać nieprawidłowości przed terapią. Monitorowanie EKG jest wskazane u pacjentów z chorobą serca, a w przypadku wydłużenia QTc powyżej 500 ms leczenie należy przerwać. Zyprazydon może wywoływać rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak torsade de pointes, złośliwy zespół neuroleptyczny (NMS) oraz ciężkie reakcje skórne, w tym DRESS i zespół Stevensa-Johnsona, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
antagonista receptora dopaminowego, badanie EKG, bradykardia, dyskineza późna, eozynofilia, gęstość mineralna kości, ginekomastia, gospodarka elektrolitowa, hiperprolaktynemia, hipokaliemia, impotencja, limfadenopatia, mlekotok, napad drgawkowy, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczynność gonad, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, odstęp QT, odstęp QTc, osutka polekowa z eozynofilią, priapizm, torsade de pointes, udar mózgu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie nerek, zapalenie osierdzia, zapalenie wątroby, zdarzenie mózgowo-naczyniowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwa arytmia, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zyprazydon - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medoxa 1 mg
Prednizon, będący glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, wykazuje profil działań niepożądanych silnie zależny od dawki i czasu terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w leczeniu długotrwałym lub wysokodawkowym obserwuje się szerokie spektrum powikłań, w tym zwiększoną podatność na infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze i oportunistyczne), reakcje alergiczne i anafilaktyczne, zespół Cushinga, niedoczynność kory nadnerczy, zaburzenia metaboliczne (zatrzymanie sodu, hipokaliemia, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także poważne powikłania ze strony układu nerwowego (depresja, psychozy, myśli samobójcze), sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, ryzyko miażdżycy, zakrzepicy, bradykardia) oraz przewodu pokarmowego (wrzody, krwawienia, zapalenie trzustki).
aseptyczna martwica kości, działanie immunosupresyjne, eozynopenia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, kruchość naczyń włosowatych, krwawienie z żołądka, leukocytoza, limfopenia, Medoxa, miażdżyca, miopatia, myśl samobójcza, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, padaczka utajona, policytemia, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wydalanie potasu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie wydzielania hormonów płciowych, zaćma, zakażenie wirusowe, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Medoxa 50 mg
Lek Medoxa zawierający prednizon wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których nasilenie i częstość są ściśle zależne od dawki oraz czasu terapii. W terapii substytucyjnej, przy zalecanych dawkach, ryzyko działań niepożądanych jest stosunkowo niskie, co jest istotne przy leczeniu niedoborów hormonów kory nadnerczy. Natomiast w farmakoterapii prednizonem obserwuje się liczne powikłania, w tym immunosupresję prowadzącą do maskowania i wznowy zakażeń (wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych, oportunistycznych), aktywację węgorczycy oraz reakcje alergiczne, w tym ciężkie anafilaksje. Morfologia krwi może ujawnić leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Długotrwałe stosowanie prednizonu może wywołać niedoczynność kory nadnerczy, jatrogenne zespoły Cushinga, zaburzenia metaboliczne (zatrzymanie sodu, hipokaliemia, hiperglikemia, cukrzyca, dyslipidemie) oraz psychiczne (depresja, psychozy, mania, myśli samobójcze). W układzie nerwowym możliwe są objawy rzekomego guza mózgu i zaostrzenie padaczki.
aseptyczna martwica kości, bradykardia, brak miesiączki, depresja, eozynopenia, farmakoterapia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hirsutyzm, hormony kory nadnerczy, impotencja, jaskra, lek immunosupresyjny, leukocytoza, limfopenia, morfologia krwi, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, padaczka, policytemia, prednizon, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazja, terapia substytucyjna, tłuszczakowatość nadtwardówkowa, trądzik steroidowy, trudno gojące się rany, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, zaćma, zanik mięśni, zapalenie trzustki, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Hasco 200 mg
Lek Sulpiryd Hasco, zawierający sulpiryd, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęstsze objawy dotyczą układu nerwowego, gdzie często obserwuje się uspokojenie i senność, mogące wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej występują objawy pozapiramidowe, ostra i późna dyskineza, a także złośliwy zespół neuroleptyczny (częstość nieznana), który stanowi poważne zagrożenie życia. W zakresie zaburzeń endokrynologicznych i rozrodczych, sulpiryd indukuje hiperprolaktynemię, manifestującą się m.in. brakiem miesiączki, ginekomastią, mlekotokiem oraz zaburzeniami funkcji seksualnych. Pojedyncze przypadki torsade de pointes i wydłużenia odcinka QT wskazują na ryzyko groźnych arytmii serca, co wymaga szczególnej ostrożności. Ponadto, obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne, zakrzepicę żylną, rzadkie podwyższenie enzymów wątrobowych oraz objawy pozapiramidowe w obrębie oka i mięśniowo-szkieletowe, takie jak spastyczny kręcz szyi i szczękościsk.
amenorrhea, arytmia komorowa, elektrokardiogram, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, lek antycholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, nadmierne ślinienie, nagły zgon sercowy, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, oziębłość płciowa, parkinsonizm, późna dyskineza, rotacyjne ruchy gałki ocznej, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zakrzepica żył głębokich, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Caramlo 16 mg + 10 mg
Lek Caramlo, będący kombinacją kandesartanu cyleksetylu i amlodypiny, wykazuje profil działań niepożądanych charakterystyczny dla obu substancji czynnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęki (w tym obrzęki okolicy kostek) oraz uczucie zmęczenia. Działania niepożądane związane z kandesartanem są zazwyczaj łagodne i przemijające, obejmując zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje dróg oddechowych, bez istotnego wpływu na wyniki badań laboratoryjnych, choć u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważniejsze zaburzenia hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza) oraz reakcje alergiczne, hiperglikemia, hiperkaliemia i hiponatremia.
agranulocytoza, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hiponatremia, impotencja, infekcja dróg oddechowych, kandesartan cyleksetylu i amlodypina, kołatanie serca, leukopenia, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niewydolność nerek, nokturia, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, podwójne widzenie, przerost dziąseł, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, senność, splątanie, szumy uszne, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie mikcji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaczerwienienie twarzy, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zasterid 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w preparacie Zasterid, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają uważnej obserwacji klinicznej. Najczęściej występują zaburzenia seksualne, takie jak obniżone libido, impotencja oraz zaburzenia ejakulacji, które pojawiają się głównie na początku terapii i u większości pacjentów ustępują z czasem. Inne istotne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypkę oraz zmiany w obrębie gruczołów sutkowych (tkliwość, powiększenie). W trakcie terapii obserwowano także zmniejszenie objętości ejakulatu, co jest istotne w ocenie funkcji układu rozrodczego. Długotrwałe skutki seksualne, takie jak utrzymujące się obniżone libido, mogą wpływać na jakość życia pacjenta nawet po zakończeniu leczenia.
antygen sterczowy, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, leczenie skojarzone, nadwrażliwość, niepłodność męska, obniżenie libido, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, PSA, rak gruczołu krokowego, rak sutka u mężczyzn, tkliwość gruczołów sutkowych, wskaźnik Gleasona, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia seksualne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 10 mg
Prednizolon, stosowany w dawkach substytucyjnych, cechuje się niskim ryzykiem działań niepożądanych, jednak przewlekła terapia lub wyższe dawki znacząco zwiększają spektrum powikłań. Lek może maskować objawy infekcji oraz sprzyjać ich reaktywacji, w tym aktywacji strongyloidozy i zakażeń oportunistycznych. W badaniach hematologicznych obserwuje się umiarkowaną leukocytozę, limfopenię, eozynopenię oraz policytemię. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca, skurczem oskrzeli i zapaścią krążeniową. Długotrwałe stosowanie prednizolonu prowadzi do zahamowania czynności nadnerczy i jatrogennego zespołu Cushinga, manifestującego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością tułowia i hiperwolemią. Metabolicznie lek powoduje zatrzymanie sodu i obrzęki, hipokaliemię z ryzykiem arytmii, wzrost masy ciała, obniżoną tolerancję glukozy, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię.
bradykardia, brak miesiączki, dawka substytucyjna, eozynopenia, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwolemia, hipokaliemia, hirsutyzm, impotencja, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie infekcji, miażdżyca, miopatia, nietolerancja glukozy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, patogen oportunistyczny, policytemia, prednizolon, reakcja anafilaktyczna, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, teleangiektazja, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, wrzód żołądka, zaćma tylna podtorebkowa, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybicze, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wirusowe, zakrzepica, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Twinpros 0,5 mg + 0,4 mg
Lek Twinpros zawiera dutasteryd (0,5 mg) oraz tamsulosyny chlorowodorek (0,4 mg, odpowiadający 0,367 mg tamsulosyny) i jest stosowany w terapii łagodnego przerostu gruczołu krokowego (BPH). Dane z badania CombAT wskazują, że częstość działań niepożądanych związanych z leczeniem zmniejsza się z czasem: w terapii skojarzonej wynosiła 22% w pierwszym roku, spadając do 2% w czwartym roku. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego, zwłaszcza zaburzeń wytrysku, impotencji, zmniejszenia libido oraz zaburzeń piersi, które występują zarówno w monoterapii dutasterydem, jak i terapii skojarzonej. Inne często zgłaszane działania obejmują zawroty głowy, niedociśnienie ortostatyczne, zaparcia, nudności, wysypkę oraz astenie. Działania niepożądane mogą utrzymywać się po zakończeniu terapii, a dutasteryd wiąże się z ryzykiem zwiększonego występowania raka gruczołu krokowego o wysokim stopniu złośliwości (Gleason 8-10) oraz rzadkich przypadków raka piersi u mężczyzn.
badanie REDUCE, biorównoważność, erytrodermia, impotencja, kardiomiopatia rozstrzeniowa, migotanie przedsionków, monoterapia dutasterydem, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu piersiowego, reakcja alergiczna, rumień wielopostaciowy, skala Gleasona, tamsulosyny chlorowodorek, terapia skojarzona, wstrząs kardiogenny, wytrysk wsteczny, zaburzenia libido, zaburzenie wytrysku, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy, zespół wiotkiej tęczówki - Leksykon substancji czynnych
Enalapryl – Działania niepożądane
Enalapryl, jako inhibitor ACE, jest szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz profilaktyce nefropatii cukrzycowej. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bardzo często występujący suchy, nieproduktywny kaszel (≥1/10), zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, niewyraźne widzenie, nudności oraz osłabienie. Często obserwuje się również niedociśnienie (w tym ortostatyczne), ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dusznicę bolesną, tachykardię, hiperkaliemię oraz podwyższone stężenie kreatyniny w surowicy. Rzadziej występują poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, trombocytopenia czy agranulocytoza, a także reakcje skórne o charakterze rumienia wielopostaciowego, zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielenia naskórka. Niezbyt często pojawiają się hipoglikemia, zaburzenia czynności nerek, białkomocz, a także obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu, zwłaszcza gdy dotyczy dróg oddechowych.
adrenalina, agranulocytoza, aplazja szpiku kostnego, astma oskrzelowa, bezsenność, białkomocz, ból głowy, cholestaza, dezorientacja, dusznica bolesna, enalapryl, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, kortykosteroidy, kurcze mięśni, kwasica mleczanowa, leki przeciwhistaminowe, nacieki płucne, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, niedrożność jelit, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, pancytopenia, parestezje, pęcherzyca, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, szumy uszne, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wrzód trawienny, zapalenie błon surowiczych, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranopril 20 mg
Ranopril, zawierający lizynopryl dwuwodny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, bóle głowy, kaszel, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie tętnicze), biegunka i wymioty. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko poważne stany jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia czy agranulocytoza. Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia, dna moczanowa), objawy ze strony układu nerwowego (depresja, senność, udar), sercowo-naczyniowego (zawał mięśnia sercowego, tachykardia, objaw Raynauda), oddechowego (skurcz oskrzeli, zapalenie zatok) oraz pokarmowego (zapalenie trzustki, niewydolność wątroby). Występują także reakcje skórne, w tym wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadko ciężkie zespoły jak Stevens-Johnson czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból głowy, dna moczanowa, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, mocznica, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szpik kostny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon chorób i schorzeń
Hemochromatoza – Objawy
Hemochromatoza to choroba spichrzania żelaza charakteryzująca się nadmiernym wchłanianiem i akumulacją żelaza w narządach takich jak wątroba, serce i trzustka, co prowadzi do ich uszkodzeń. Objawy rozwijają się powoli i są niespecyficzne, z przewlekłym zmęczeniem (74% pacjentów), bólami stawów (44%), zaburzeniami seksualnymi (impotencja u 45% mężczyzn) oraz zmianami skórnymi jako wczesnymi manifestacjami. Wątroba u ponad 95% pacjentów wykazuje hepatomegalię, a u 35-75% nieprawidłową funkcję, z ryzykiem marskości i raka wątrobowokomórkowego sięgającym 30%. Kardiomiopatia, arytmie i niewydolność serca są powikłaniami sercowymi, a odkładanie żelaza w trzustce prowadzi do cukrzycy. Diagnostyka opiera się na podwyższonej ferrytynie i wysyceniu transferryny, a potwierdzenie genetyczne dotyczy mutacji genu HFE.
artropatia, cukrzyca, ferrytyna w surowicy, funkcja wątroby, hemochromatoza, hemochromatoza młodzieńcza, hiperpigmentacja skóry, hipogonadyzm, impotencja, kardiomiopatia, kardiomiopatia restrykcyjna, kołatanie serca, marskość wątroby, mgła mózgowa, mutacja genu HFE, nadmiar żelaza, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, powiększenie wątroby, przeciążenie żelazem, przewlekłe zmęczenie, rak wątrobowokomórkowy, włóknienie wątroby, wodobrzusze, wysycenie transferryny, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, żelazna pięść, żółtaczka