napady paniki
Napady paniki to nagłe epizody intensywnego lęku, którym towarzyszą liczne objawy somatyczne i psychiczne. Charakteryzują się uczuciem silnego strachu lub dyskomfortu, osiągającym szczyt w ciągu kilku minut. Często przypominają objawy zawału serca – pacjenci doświadczają kołatania serca, pocenia się, drżenia, duszności, uczucia dławienia, bólu w klatce piersiowej, nudności, zawrotów głowy, derealizacji oraz lęku przed utratą kontroli lub śmiercią.
W diagnostyce napadów paniki kluczowe jest różnicowanie z chorobami somatycznymi, takimi jak zaburzenia kardiologiczne, endokrynologiczne czy neurologiczne. Zgodnie z kryteriami DSM-5, rozpoznanie zaburzenia panicznego wymaga występowania nawracających, niespodziewanych napadów paniki oraz utrzymującego się przez co najmniej miesiąc niepokoju lub zmiany zachowania związanej z napadami.
Leczenie napadów paniki obejmuje farmakoterapię oraz psychoterapię. W farmakoterapii stosuje się leki przeciwdepresyjne (szczególnie SSRI), benzodiazepiny (w krótkotrwałym leczeniu) oraz inne leki wpływające na układ noradrenergiczny. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) wykazuje wysoką skuteczność, zwłaszcza w połączeniu z technikami ekspozycji i psychoedukacją. Nieleczone napady paniki mogą prowadzić do rozwoju agorafobii i znaczącego pogorszenia jakości życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Mozarin Swift 15 mg
Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i może wywoływać działania niepożądane, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, a następnie ulegają zmniejszeniu. Do bardzo często występujących działań należą ból głowy oraz nudności (≥1/10), natomiast często obserwuje się zaburzenia łaknienia, niepokój, nieprawidłowe marzenia senne, zmniejszenie popędu płciowego, bezsenność, senność, zawroty głowy oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i układu mięśniowo-szkieletowego (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, wydłużenie odstępu QT oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub wcześniejszymi chorobami serca. Ponadto, odstawienie leku może prowadzić do objawów odstawienia takich jak zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, nudności i pobudzenie, a rzadko występuje zespół serotoninowy oraz hiponatremia związana z nieprawidłowym wydzielaniem wazopresyny.
akatyzja, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, drgawki, dyskineza, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok poporodowy, mlekotok, myśli samobójcze, napady paniki, niemiarowość komorowa, parestezja, płytki krwi, priapizm, próby wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, SSRI, stan splątania, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia ruchowe, zaburzenia snu, zaburzenia wytrysku, zapalenie wątroby, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Alpraxil
Alpraxil (alprazolam) jest benzodiazepiną o krótkim czasie działania, stosowaną głównie w terapii zaburzeń lękowych i napadów paniki. Zaleca się, aby terapia trwała maksymalnie 2-4 tygodnie, a ewentualne przedłużenie wymaga szczegółowej oceny klinicznej. Konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki, aby uniknąć objawów odstawienia, które mogą obejmować ból głowy, bóle mięśni, skrajny lęk, dezorientację, a w cięższych przypadkach omamy czy napady padaczkowe. Alprazolam może prowadzić do rozwoju zależności psychicznej i fizycznej, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i wyższych dawkach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią nadużywania substancji, depresją, skłonnościami samobójczymi oraz u osób starszych, u których ryzyko sedacji i upadków jest zwiększone. U pacjentów z niewydolnością oddechową, nerkową lub wątrobową wskazane jest stosowanie zmniejszonych dawek.
alprazolam, amnezja następcza, ataksja, benzodiazepiny długodziałające, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, efekt z odbicia, hipomania, jaskra zamkniętego kąta, nadużywanie leków, napady paniki, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, reakcje paradoksalne, sedacja, skłonności samobójcze, tolerancja na leki, uzależnienie od leków, zależność psychiczna - Leksykon chorób i schorzeń
Depresja poporodowa – Objawy
Depresja poporodowa (PPD) dotyka około 12-14% kobiet po porodzie i charakteryzuje się objawami emocjonalnymi (głęboki smutek, anhedonia, lęk, poczucie winy), trudnościami w budowaniu więzi z dzieckiem, objawami fizycznymi (zaburzenia snu, zmiany apetytu, zmęczenie) oraz deficytami funkcji poznawczych (trudności z koncentracją, pamięcią, „brain fog”). Objawy mogą pojawić się od ciąży do 12 miesięcy po porodzie, z różnymi wzorcami przebiegu i nasilenia, co potwierdzają badania konsorcjum PACT, identyfikujące pięć podtypów PPD o różnym czasie wystąpienia i średnich wynikach w skali EPDS (od 4,1 do 20,2). Wczesne wystąpienie objawów (do 8 tygodni po porodzie) wiąże się z prawie 4-krotnie wyższym ryzykiem ciężkiej depresji. Bez leczenia PPD może trwać miesiące lub lata, a u 25% pacjentek objawy utrzymują się ponad 3 lata, z ryzykiem nawrotów w kolejnych ciążach.
anhedonia, baby blues, depresja poporodowa, depresja przewlekła, drażliwość, Edynburska Skala Depresji Poporodowej, izolacja społeczna, labilność emocjonalna, labilność nastroju, myśli samobójcze, napady paniki, objawy emocjonalne, objawy psychotyczne, opóźnienie rozwoju poznawczego, poczucie winy, psychoza poporodowa, urojenia, utrata energii, wycofanie społeczne, zaburzenie emocjonalne, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie koncentracji, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zamglenie umysłu, zmęczenie przewlekłe, zmiana apetytu - Leksykon chorób i schorzeń
Napady paniki i zaburzenie paniczne – Epidemiologia
Napady paniki i zaburzenie paniczne stanowią istotny problem zdrowotny o zróżnicowanym rozpowszechnieniu epidemiologicznym, zależnym od regionu geograficznego, płci i wieku. W populacji ogólnej 12-miesięczna częstość występowania zaburzenia panicznego wynosi około 2,7% w USA i 1,8% w Europie, natomiast izolowane napady paniki dotyczą nawet 13,2% populacji. Kobiety chorują dwukrotnie częściej niż mężczyźni, a początek zaburzenia przypada zwykle na późną adolescencję lub wczesną dorosłość. Zaburzenie paniczne często współwystępuje z innymi zaburzeniami psychicznymi (około 80,4% współchorobowości), zwłaszcza z zaburzeniami nastroju i lękowymi, oraz z chorobami somatycznymi, takimi jak POChP, astma (4,5-krotny wzrost ryzyka), migrena czy choroby sercowo-naczyniowe. W populacji pacjentów podstawowej opieki zdrowotnej częstość występowania zaburzenia panicznego wynosi 4-8%, a u pacjentów zgłaszających się z bólem w klatce piersiowej nawet do 25% spełnia kryteria tego zaburzenia.
agorafobia, choroba wieńcowa, częstość występowania, DSM-5, duża depresja, lęk, nadciśnienie tętnicze, napady paniki, National Comorbidity Survey, POChP, podstawowa opieka zdrowotna, rozpowszechnienie w ciągu życia, SNRI, SSRI, tendencje samobójcze, terapia poznawczo-behawioralna, uczenie maszynowe, uogólnione zaburzenie lękowe, upośledzenie funkcjonowania, World Mental Health Surveys, współwystępowanie chorób, wypadanie płatka zastawki mitralnej, wywiad kliniczny, zaburzenia lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie paniczne, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asertin 100 100 mg
Lek Asertin zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z najczęstszymi objawami takimi jak nudności (24%), bóle głowy (21%), bezsenność (19%), biegunka (18%) oraz suchość w ustach (14%). Zaburzenia seksualne, zwłaszcza u mężczyzn (14% zaburzeń wytrysku), stanowią istotny problem kliniczny. Działania niepożądane dotyczą wielu układów, w tym psychicznych (bezsenność, lęk, depresja, rzadziej omamy i zaburzenia psychotyczne), neurologicznych (zawroty głowy, drgawki, objawy pozapiramidowe) oraz przewodu pokarmowego (nudności, biegunka, ryzyko krwawień). Profil ten jest spójny niezależnie od wskazania terapeutycznego i częstość oraz nasilenie działań niepożądanych zależy od dawki, z tendencją do zmniejszania się w trakcie kontynuacji terapii. U pacjentów pediatrycznych obserwuje się podobne działania niepożądane, z dodatkowymi ryzykami, takimi jak wydłużenie QT i próby samobójcze.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bruksizm, choreoatetoza, depersonalizacja, dysfagia, dyskineza, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiponatremia, krwawienie z przewodu pokarmowego, martwica naskórka, mikroskopowe zapalenie jelita, myśli samobójcze, napady paniki, niewydolność wątroby, niezdolność do ejakulacji, nudności, parestezja, podwyższenie enzymów wątrobowych, senność, SSRI, suchość w ustach, TLPD, wydłużenie odcinka QT, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia wytrysku, zapalenie sromu i pochwy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołędzi, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół SIADH, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złamanie kości, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oriven 37,5 mg
Oriven to preparat zawierający wenlafaksynę w formie chlorowodorku, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Lek jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zarówno jako terapia pierwszego, jak i kolejnego rzutu, szczególnie w przypadkach przewlekłych lub nawracających. Ponadto Oriven stosuje się w terapii podtrzymującej zapobiegającej nawrotom depresji u pacjentów, którzy dobrze reagowali na wenlafaksynę. Preparat wykazuje również skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenie lękowe (GAD), fobia społeczna oraz zaburzenie paniczne z lub bez agorafobii. Kapsułki zawierają od 3 do 18 małych powlekanych tabletek, co umożliwia kontrolowane i stopniowe uwalnianie substancji czynnej, pozwalając na dawkowanie raz dziennie i stabilizację stężenia leku w organizmie.
agorafobia, chlorowodorek, czerwień Allura, duża depresja, fobia społeczna, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, karmoizyna, lek przeciwdepresyjny, napady paniki, nawroty depresji, preparat o przedłużonym uwalnianiu, reakcja alergiczna, substancje pomocnicze, terapia podtrzymująca, wenlafaksyna, zaburzenia depresyjne i lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie paniczne, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Setaloft 100 mg 100 mg
Setaloft, zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwuje się nudności (15%) oraz bóle głowy (22%) i bezsenność (21%), szczególnie u pacjentów pediatrycznych. W leczeniu zespołu lęku społecznego u 14% mężczyzn wystąpiły zaburzenia seksualne, takie jak niezdolność do ejakulacji, co jest istotne klinicznie. Działania niepożądane są zwykle zależne od dawki i mają charakter przemijający. Profil działań niepożądanych jest podobny u pacjentów z depresją, ZO-K, napadami paniki, PTSD i zespołem lęku społecznego. W badaniach klinicznych z udziałem 2542 pacjentów leczonych sertraliną oraz 2145 na placebo odnotowano także poważne, choć rzadsze działania, takie jak wydłużenie odcinka QT, próby samobójcze, drgawki, zaburzenia pozapiramidowe oraz hiponatremię, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
agresja, albuminuria, anoreksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bruksizm, częstomocz, depresja, drgawki, drżenie, gorączka, hiperkinezja, hiperwentylacja, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, koszmary nocne, krwiomocz, labilność emocjonalna, łysienie, mania, migrena, napady paniki, niedokrwistość, niestrawność, nudności, omamy, opryszczka, parestezje, plamica, pobudzenie, pokrzywka, próby samobójcze, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, sertralina, suchość w jamie ustnej, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wielomocz, wydłużenie odcinka QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia seksualne, zaburzenia widzenia, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapalenie pęcherza, zapalenie skóry, zawroty głowy, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram 50 mg
Poltram zawierający tramadolu chlorowodorek charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą dotyczyć układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, immunologicznego oraz innych układów. Najczęściej (>10%) występują nudności oraz zawroty głowy, a także senność i bóle głowy. Rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości obejmują duszność, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, wymagające natychmiastowego przerwania terapii. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. drgawki pochodzenia mózgowego, depresję oddechową (zwłaszcza przy dużych dawkach lub współstosowaniu leków obniżających próg drgawkowy), parestezje, zaburzenia koordynacji oraz zespół serotoninowy. Tramadol może również powodować zaburzenia psychiczne, takie jak niepokój, omamy, dezorientacja, zaburzenia snu i ryzyko uzależnienia. W układzie sercowo-naczyniowym odnotowano kołatanie serca, tachykardię, hipotonię ortostatyczną oraz rzadko bradykardię i wzrost ciśnienia tętniczego. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego to głównie nudności, wymioty, zaparcia i suchość w jamie ustnej.
astma oskrzelowa, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki mózgowe, duszność, enzymy wątrobowe, hipotonia ortostatyczna, koszmary senne, nadmierna potliwość, napady paniki, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, reakcje skórne, rozszerzenie źrenic, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, tachykardia, tramadol chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia łaknienia, zaburzenia nastroju, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zahamowanie oddychania, zaparcia, zapaść naczyniowo-sercowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bulgaplin 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Bulgaplin, była badana klinicznie u ponad 8900 pacjentów, w tym ponad 5600 w badaniach kontrolowanych placebo metodą podwójnie ślepej próby, co pozwoliło na dokładne określenie profilu bezpieczeństwa. Działania niepożądane są zwykle łagodne lub umiarkowane, jednak odsetek odstawień z powodu działań niepożądanych wyniósł 12% w grupie leczonej pregabaliną vs 5% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność (występujące u ≥10% pacjentów), które są również głównymi przyczynami przerwania terapii. W leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego po urazie rdzenia obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony OUN. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana.
anorgazmia, ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból neuropatyczny, bradykardia zatokowa, depresja oddechowa, dyskineza, dyzuria, enzymy wątrobowe, hipoglikemia, hipokineza, letarg, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie tętnicze, napady paniki, nastrój euforyczny, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, oczopląs, omamy, parestezje, parkinsonizm, pregabalina, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, senność, splątanie, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, uraz rdzenia kręgowego, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia erekcji, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka