zaburzenie lękowe z napadami lęku
Zaburzenie lękowe z napadami lęku, zwane również zaburzeniem panicznym, charakteryzuje się nawracającymi, niespodziewanymi epizodami intensywnego lęku, które osiągają szczyt w ciągu kilku minut. Towarzyszy im szereg objawów somatycznych i poznawczych, takich jak kołatanie serca, pocenie się, drżenie, duszność, uczucie dławienia, ból w klatce piersiowej, nudności, zawroty głowy, parestezje, dreszcze lub uderzenia gorąca, derealizacja lub depersonalizacja, lęk przed utratą kontroli oraz lęk przed śmiercią.
Diagnostyka zaburzenia lękowego z napadami lęku opiera się na kryteriach DSM-5 lub ICD-11. Kluczowe jest wykluczenie organicznych przyczyn objawów, takich jak zaburzenia endokrynologiczne (np. nadczynność tarczycy, guz chromochłonny), kardiologiczne, neurologiczne czy oddechowe. Różnicowanie obejmuje także inne zaburzenia psychiczne, w tym zaburzenia lękowe uogólnione, zespół stresu pourazowego czy zaburzenia adaptacyjne.
Leczenie zaburzenia panicznego wymaga podejścia multimodalnego. Farmakoterapia pierwszego rzutu obejmuje selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). W terapii psychologicznej najskuteczniejsza jest poznawczo-behawioralna (CBT), ukierunkowana na modyfikację katastroficznych interpretacji doznań somatycznych oraz redukcję zachowań unikających. Interwencje psychoedukacyjne i techniki relaksacyjne stanowią ważne uzupełnienie terapii.
Nieleczone zaburzenie lękowe z napadami lęku często prowadzi do rozwoju agorafobii – lęku przed przebywaniem w miejscach, z których ucieczka mogłaby być trudna lub gdzie pomoc mogłaby być niedostępna w przypadku napadu paniki. Choroba znacząco obniża jakość życia pacjentów, prowadząc do ograniczeń funkcjonowania społecznego i zawodowego. Przy odpowiednim leczeniu rokowanie jest dobre, jednak u 30-40% pacjentów występują nawroty objawów, co wskazuje na potrzebę długoterminowej opieki i monitorowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram LEK-AM 5 mg
Escitalopram LEK-AM jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych, z maksymalną zalecaną dawką dobową 20 mg ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa wyższych dawek. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka początkowa i docelowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg, a efekt terapeutyczny obserwuje się po 2-4 tygodniach. Zalecany czas leczenia to minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych, takich jak napady lęku, fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, dawki początkowe i docelowe oscylują wokół 5-10 mg z możliwością zwiększenia do 20 mg, a czas leczenia jest dostosowany do specyfiki schorzenia, sięgając od kilku miesięcy do długoterminowej terapii. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek zaleca się odpowiednie dostosowanie dawki, zwykle rozpoczynając od 5 mg na dobę.
agorafobia, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka dobowa, duży epizod depresyjny, dysfagia, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, napad lęku, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, odstawianie leku, tabletka powlekana, terapia długoterminowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oriven 225 mg
Oriven (wenlafaksyna) w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Standardowa dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w leczeniu epizodów dużej depresji. W zaburzeniach lękowych dawka maksymalna wynosi 225 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o około 50% (łagodne i umiarkowane) lub ponad 50% (ciężkie), natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (GFR <30 ml/min) lub poddawanych hemodializie dawkę należy zmniejszyć o 50%. Nie jest konieczna modyfikacja dawki wyłącznie ze względu na wiek, jednak u osób starszych zaleca się ostrożność i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dostosowanie dawkowania, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hemodializa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, łagodne i umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, nawrót epizodu dużej depresji, przedłużone uwalnianie, reakcja odstawienia, remisja, wenlafaksyna o natychmiastowym uwalnianiu, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rexetin 20 mg
Rexetin, zawierający 20 mg paroksetyny (22,76 mg półwodnego chlorowodorku paroksetyny) w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu ciężkiego epizodu depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD), zaburzenia lękowego z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia stresowego pourazowego (PTSD). Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje skuteczność w łagodzeniu objawów takich jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i apetytu, obsesje, kompulsje, napady paniki, lęk antycypacyjny, nadmierny niepokój oraz objawy somatyczne związane z wymienionymi zaburzeniami. Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, z uwzględnieniem przeciwwskazań i środków ostrożności zawartych w charakterystyce produktu leczniczego.
agorafobia, anhedonia, chlorowodorek paroksetyny, ciężki epizod depresji, fobia społeczna, kompulsje, lęk antycypacyjny, lęk społeczny, objawy odstawienne, objawy somatyczne, obniżony nastrój, obsesje, paroksetyna, Rexetin, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenia apetytu, zaburzenia snu, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Paxtin 40 40 mg
Paxtin (paroksetyna) w dawkach 20 mg i 40 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia szerokiego spektrum zaburzeń psychicznych, w tym epizodu dużej depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD), zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią i bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Decyzja o terapii powinna być poprzedzona szczegółową oceną kliniczną, uwzględniającą nasilenie objawów, kryteria diagnostyczne oraz wykluczenie innych przyczyn. Paroksetyna jest stosowana jako element kompleksowego leczenia, często w połączeniu z psychoterapią, zwłaszcza w OCD i PTSD. Tabletki 20 mg i 40 mg charakteryzują się możliwością podziału na równe dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
agorafobia, anhedonia, chlorowodorek paroksetyny, duszność, epizod dużej depresji, farmakoterapia, flashback, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, koszmar senny, mania, myśli natrętne, myśli samobójcze, nadmierna czujność, nadmierny lęk, napad lęku, napięcie mięśniowe, niepokój ruchowy, objaw somatyczny, obniżony nastrój, obsesja, paroksetyna, psychoterapia poznawczo-behawioralna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Arketis tabletki 20 mg 20 mg
ARKETIS to preparat zawierający 20 mg paroksetyny chlorowodorku bezwodnego, będącej selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Lek jest wskazany w leczeniu ciężkiego epizodu depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD), zaburzenia lękowego z napadami paniki z agorafobią lub bez niej, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Paroksetyna jest zalecana, gdy objawy spełniają kryteria diagnostyczne ICD-10 lub DSM-5, powodują istotne upośledzenie funkcjonowania pacjenta i gdy inne metody leczenia, w tym psychoterapia, okazały się nieskuteczne lub niedostępne. Wskazania obejmują m.in. objawy takie jak obniżenie nastroju, obsesje i kompulsje, napady lęku z objawami somatycznymi, intensywny lęk społeczny, przewlekły niepokój oraz objawy PTSD utrzymujące się powyżej miesiąca.
agorafobia, ciężki epizod depresji, farmakoterapia, flashback, fobia społeczna, klasyfikacja DSM-5, klasyfikacja ICD-10, kołatanie serca, myśl samobójcza, napad lęku, objaw somatyczny, paroksetyna, paroksetyny chlorowodorek bezwodny, psychoterapia poznawczo-behawioralna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie lęku społecznego, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie paniczne, zaburzenie stresowe pourazowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symescital 10 mg
Symescital, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest lekiem z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępnym w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania obejmują leczenie dużych epizodów depresyjnych oraz szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenie lękowe z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, uogólnione zaburzenie lękowe oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD). Tabletki 10 mg są owalne, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki, co jest istotne w indywidualizacji terapii, zwłaszcza na początku leczenia. Escytalopram cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
agorafobia, atak paniki, duży epizod depresyjny, escytalopram, farmakoterapia OCD, fobia społeczna, lęk społeczny, napad lęku, natrętne myśli, objawy somatyczne, obniżenie nastroju, obsesje i kompulsje, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zachowania kompulsyjne - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Wskazania do stosowania
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazany w leczeniu pięciu głównych zaburzeń psychicznych: dużych epizodów depresji, zaburzenia lękowego z napadami lęku (lęk paniczny), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Dostępny w dawkach od 5 mg do 20 mg w formie tabletek powlekanych, tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej oraz kropli doustnych, escytalopram wykazuje skuteczność zarówno w fazie ostrej, jak i podtrzymującej leczenia. W depresji klinicznej redukuje objawy takie jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i apetytu, a także myśli samobójcze. W zaburzeniach lękowych zmniejsza częstość i nasilenie napadów paniki, lęk antycypacyjny oraz objawy somatyczne, a w OCD redukuje intensywność obsesji i kompulsji, poprawiając funkcjonowanie pacjentów.
agorafobia, anhedonia, depersonalizacja, depresja kliniczna, derealizacja, duże zaburzenie depresyjne, duży epizod depresji, ekspozycja i powstrzymanie reakcji, escytalopram, fobia społeczna, inhibitory MAO, kompulsje, lęk antycypacyjny, lęk paniczny, leki serotoninergiczne, obsesje, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, społeczne zaburzenie lękowe, terapia poznawczo-behawioralna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia snu, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Aurovitas 20 mg
Escitalopram Aurovitas jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg, 15 mg lub 20 mg escytalopramu (w formie szczawianu). Lek podaje się doustnie, zwykle w pojedynczej dawce dobowej, niezależnie od posiłku. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę, którą można zwiększyć maksymalnie do 20 mg/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku oraz osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, dawkę początkową należy obniżyć do 5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę. U pacjentów wolno metabolizujących leki przez CYP2C19 zaleca się podobne dawkowanie. Leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów w przypadku dużych epizodów depresyjnych, a w innych wskazaniach, takich jak fobia społeczna czy zaburzenia lękowe, czas terapii wynosi od 12 tygodni do kilku miesięcy, z regularną oceną korzyści terapeutycznych i dostosowaniem dawki.
agorafobia, duży epizod depresyjny, efekt przeciwdepresyjny, escytalopram, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nagłe odstawienie leku, nawrót choroby, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depralin ODT 5 mg
Depralin ODT, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu dużych epizodów depresji oraz różnych zaburzeń lękowych, w tym lęku panicznego z agorafobią lub bez, społecznego zaburzenia lękowego oraz uogólnionego zaburzenia lękowego. Ponadto, lek jest wskazany w terapii zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej są szczególnie przydatne u pacjentów z trudnościami w połykaniu, osób geriatrycznych oraz w sytuacjach, gdy dostęp do wody jest ograniczony. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości odpowiednio 58,935 mg (5 mg tabletka), 117,87 mg (10 mg tabletka) oraz 235,74 mg (20 mg tabletka), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Zawartość sodu jest minimalna (<1 mmol/23 mg na tabletkę), co czyni lek bezpiecznym pod tym względem.
agorafobia, anhedonia, depersonalizacja, derealizacja, duszność, duży epizod depresji, dysfagia, escytalopram, escytalopram szczawian, fobia społeczna, laktoza jednowodna, lęk paniczny, myśl samobójcza, nietolerancja laktozy, palpitacja serca, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, społeczne zaburzenie lękowe, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oriven 150 mg
Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Oriven) stosowana jest w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz zaburzeń lękowych z napadami lęku. Dawka początkowa w epizodach dużej depresji wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 375 mg/dobę, przy odstępach co najmniej 2 tygodni (w wyjątkowych przypadkach nie krótszych niż 4 dni). W zaburzeniach lękowych i fobii społecznej dawka maksymalna to 225 mg/dobę, a w zaburzeniu lękowym z napadami lęku rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hemodializa, indywidualizacja dawkowania, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, objaw depresyjny, podanie doustne, redukcja dawki, remisja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, wenlafaksyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Symphar 20 mg
Escitalopram Symphar jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, z maksymalną bezpieczną dawką dobową wynoszącą 20 mg. Dawkowanie jest dostosowywane do wskazań klinicznych, indywidualnej odpowiedzi pacjenta oraz obecności czynników modyfikujących. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzeń lękowych (w tym z napadami lęku) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, dawka początkowa wynosi zwykle 10 mg/dobę (z wyjątkiem zaburzeń lękowych z napadami lęku, gdzie początkowo stosuje się 5 mg/dobę), z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę. Efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach (w przypadku depresji i fobii społecznej) lub po około 3 miesiącach (w zaburzeniach lękowych z napadami lęku). Czas trwania terapii jest długi i zależy od wskazania – od minimum 12 tygodni w fobii społecznej do co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów w depresji i zaburzeniach lękowych.
agorafobia, dawka docelowa, dawka początkowa, duży epizod depresyjny, działanie przeciwdepresyjne, efekt terapeutyczny, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nawrót choroby, objawy odstawienia, tabletka powlekana, terapia długoterminowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oriven 150 mg
Wenlafaksyna (Oriven) jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, z dodatkowymi słabymi właściwościami hamowania wychwytu dopaminy, co stanowi podstawę jej działania przeciwdepresyjnego. Lek dostępny jest w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg i 225 mg. Charakteryzuje się wysoką selektywnością receptorową, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych, α1-adrenergicznych, opioidowych ani benzodiazepinowych, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych typowych dla klasycznych leków przeciwdepresyjnych. Wenlafaksyna nie hamuje monoaminooksydazy (MAO). Badania kliniczne potwierdziły skuteczność wenlafaksyny w leczeniu epizodów dużej depresji (dawki do 375 mg/dobę w formie natychmiastowego uwalniania oraz 75-225 mg/dobę w formie o przedłużonym uwalnianiu), a także w zapobieganiu nawrotom choroby przy kontynuacji terapii do 26 tygodni i w badaniach 12-miesięcznych.
agorafobia, chlorowodorek, działanie niepożądane, działanie sedatywne, efekt przeciwcholinergiczny, elektrofizjologia mięśnia sercowego, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hamowanie monoaminooksydazy, inhibitor MAO, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, komorowe zaburzenie rytmu serca, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, mechanizm przeciwdepresyjny, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź β-adrenergiczna, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, psychoanaleptyki, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, wenlafaksyna, wychwyt dopaminy, wychwyt noradrenaliny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elicea Q-Tab 15 mg
Preparat Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych (w tym lęku panicznego z lub bez agorafobii, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Tabletki charakteryzują się zawartością laktozy jednowodnej proporcjonalną do dawki (od 58,935 mg w dawce 5 mg do 235,74 mg w dawce 20 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Forma farmaceutyczna ułatwia podawanie leku pacjentom z dysfagią, osobom starszym, pacjentom z lękiem przed połykaniem leków oraz tym, którzy nie mają dostępu do wody.
agorafobia, anhedonia, derealizacja, dysfagia, działanie niepożądane, enzym CYP2C19, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, lęk paniczny, napad lęku panicznego, napięcie mięśniowe, nietolerancja laktozy, obniżony nastrój, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks jest dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, z maksymalną zalecaną dawką dobową 20 mg. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od wskazania klinicznego oraz odpowiedzi pacjenta. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się po 2-4 tygodniach. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa to 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a maksymalna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej oraz zaburzeniach lękowych uogólnionych i obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa i standardowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a czas leczenia jest długoterminowy, od minimum 12 tygodni do kilku miesięcy lub dłużej, w zależności od wskazania.
agorafobia, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka terapeutyczna, działanie przeciwdepresyjne, epizod depresyjny, escitalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nietolerancja leku, odpowiedź terapeutyczna, reakcja odstawienia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół odstawienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oriven 225 mg
Wenlafaksyna, klasyfikowana jako psychoanaleptyk i inne leki przeciwdepresyjne (kod ATC: N06AX16), działa poprzez hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz słabe hamowanie wychwytu dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Jej aktywny metabolit, O-demetylowenlafaksyna (ODV), wykazuje podobny profil farmakodynamiczny. Wenlafaksyna nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych i α1-adrenergicznych, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla leków przeciwdepresyjnych. Nie hamuje monoaminooksydazy (MAO) ani nie oddziałuje na receptory opioidowe czy benzodiazepinowe. W badaniu QT u zdrowych osób dawka 450 mg/dobę (225 mg dwa razy dziennie) nie powodowała istotnego wydłużenia odstępu QT, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia QTc i torsade de pointes, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agorafobia, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie przeciwcholinergiczne, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, komorowe zaburzenia rytmu serca, monoaminooksydaza, nawrót depresji, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź ß-adrenergiczna, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, substancja pomocnicza o znanym działaniu, torsade de pointes, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, wychwyt zwrotny dopaminy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pralex
Escytalopram, składnik preparatu Pralex, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i nie powinien być stosowany u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. W początkowym okresie terapii u pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z historią maniakalnych epizodów, padaczki, cukrzycy (ze względu na możliwe zaburzenia kontroli glikemii) oraz osób z ryzykiem samobójstw. W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych, oraz na ryzyko hiponatremii, krwawień skórnych i wydłużenia odcinka QT, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca i zaburzeniami elektrolitowymi. Zaleca się ostrożność u osób z jaskrą z zamkniętym kątem oraz monitorowanie funkcji seksualnych, gdyż SSRI mogą powodować długotrwałe zaburzenia seksualne.
akatyzja, badanie EKG, biegunka, ból głowy, bradykardia, buprenorfina, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, depresja, drażliwość, drżenie, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, kołatanie serca, kontrola glikemii, krwawienie skórne, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, mania, nadmierne pocenie, niestabilna padaczka, niewyrównana niewydolność serca, nudności, objaw odstawienny, ostry zawał mięśnia sercowego, pobudzenie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, sumatryptan, tramadol, tryptofan, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie czuciowe, zaburzenie czynności seksualnej, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zachowanie samobójcze, zachowanie samobójcze w wywiadzie, zawrót głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paxtin 40 40 mg
Paxtin, zawierający paroksetynę chlorowodorek w dawkach 20 mg i 40 mg, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym epizodu dużej depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zaburzeń lękowych (w tym z napadami lęku, fobii społecznej, uogólnionego) oraz zaburzenia stresowego pourazowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 10-20 mg na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania o 10 mg co kilka tygodni, do maksymalnych dawek od 40 mg do 60 mg na dobę, w zależności od wskazania. Leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy lub dłużej, a skuteczność terapii wymaga regularnej oceny klinicznej. U osób starszych dawka maksymalna nie powinna przekraczać 40 mg na dobę, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub wątroby zaleca się stosowanie dolnego zakresu dawek ze względu na zwiększone stężenia leku w osoczu. Paroksetyny nie stosuje się u pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu ryzyka działań niepożądanych i braku potwierdzonej skuteczności.
duża depresja, fobia społeczna, klirens kreatyniny, lęk napadowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy lękowe, objawy odstawienne, paroksetyna chlorowodorek, stężenie leku w osoczu, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Seroxat 20 mg
Seroxat (paroksetyna chlorowodorek półwodny) w dawce 20 mg w tabletkach powlekanych jest wskazany przede wszystkim w leczeniu ciężkiego epizodu depresji, charakteryzującego się znacznym nasileniem objawów oraz istotnym upośledzeniem funkcjonowania społecznego i zawodowego. Ponadto, lek wykazuje skuteczność w terapii różnych zaburzeń lękowych, w tym zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD), zaburzenia lękowego z napadami paniki z lub bez agorafobii, fobii społecznej oraz uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD). Seroxat jest również stosowany w leczeniu zespołu stresu pourazowego (PTSD), gdzie łagodzi objawy takie jak nawracające wspomnienia traumy, koszmary senne i wzmożona reaktywność.
agorafobia, chlorowodorek półwodny, ciężki epizod depresji, duszność, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsje, koszmary senne, napad lęku, napięcie psychiczne, obsesje, paroksetyna, zaburzenia afektywne, zaburzenia lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram Symphar
Escitalopram Symphar, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. U pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić początkowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Lek należy przerwać w przypadku wystąpienia drgawek lub ich nasilenia, szczególnie u pacjentów z padaczką. U chorych na cukrzycę konieczne może być dostosowanie dawki insuliny lub leków hipoglikemizujących. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u pacjentów poniżej 25. roku życia, dlatego wymagana jest ścisła obserwacja, zwłaszcza na początku terapii i przy zmianie dawki. W trakcie leczenia mogą pojawić się objawy akatyzji, hiponatremia (często związana z SIADH), a także zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych lub wpływających na czynność płytek krwi.
akatyzja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, lek hipoglikemizujący, mania, marskość wątroby, niewydolność serca, padaczka, parestezja, remisja, skaza krwotoczna, torsade de pointes, wybroczynowa plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zapalenie mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paroxetine Aurovitas 20 mg
Paroksetyna, klasyfikowana jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, kod ATC: N06AB05), wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń depresyjnych oraz lękowych, takich jak zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione, PTSD i zaburzenie lękowe z napadami lęku. Mechanizm działania opiera się na silnym i wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT w neuronach OUN, co przekłada się na działanie przeciwdepresyjne i anksjolityczne. Paroksetyna charakteryzuje się niskim powinowactwem do receptorów muskarynowych, co ogranicza działania antycholinergiczne. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych zaburzeń funkcji psychomotorycznych ani nasilenia działania etanolu. Dawkowanie poranne nie wpływa negatywnie na jakość snu, a terapia w dawkach 10-40 mg/dobę poprawia parametry snu u pacjentów. W badaniach długoterminowych (do 52 tygodni) wykazano istotne zmniejszenie częstości nawrotów depresji (12% vs 28% placebo) oraz zaburzeń lękowych z napadami lęku (5% vs 30% placebo). Wskazano jednak na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (18-24 lata) oraz u pacjentów z ciężkim epizodem depresyjnym (2,19% vs 0,92% placebo i 0,32% vs 0,05% placebo odpowiednio).
chwiejność emocjonalna, ciężki epizod depresyjny, działanie etanolu, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, fobia społeczna, funkcja psychomotoryczna, hiperkineza, inhibitor monoaminooksydazy, krwawienie, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny, myśl samobójcza, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, pobudzenie receptora serotoninowego, próba samobójcza, samouszkodzenie, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, tryptofan, wahanie nastroju, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze, zapobieganie nawrotom, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Grindeks 20 mg
Escitalopram Grindeks jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg, zawierających escytalopramu szczawian w ilości odpowiadającej odpowiednio 5 mg, 10 mg lub 20 mg substancji czynnej. Lek jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Wskazania obejmują objawy takie jak obniżony nastrój, utrata zainteresowań, zaburzenia snu i apetytu, napady lęku z objawami somatycznymi, intensywny lęk społeczny, przewlekłe zamartwianie się oraz nawracające obsesje i kompulsje. Dawkowanie powinno być indywidualizowane, uwzględniając nasilenie objawów, wiek pacjenta oraz współistniejące schorzenia.
agorafobia, anhedonia, depresja o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, duży epizod depresyjny, escytalopramu szczawian, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsje, myśli natrętne, napad lęku, objawy depresji, objawy somatyczne, obniżenie nastroju, obsesje, tabletka powlekana, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asertin 50 50 mg
Dawkowanie sertraliny (Asertin) jest ściśle uzależnione od wskazania klinicznego, wieku pacjenta oraz obecności chorób współistniejących. W leczeniu depresji i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę, natomiast w przypadku lęku napadowego, PTSD i zespołu lęku społecznego rozpoczyna się od 25 mg/dobę przez pierwszy tydzień, z późniejszym zwiększeniem do 50 mg/dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać co tydzień o 50 mg, maksymalnie do 200 mg/dobę, z uwzględnieniem 24-godzinnego okresu półtrwania leku. Efekt terapeutyczny może pojawić się już po 7 dniach, jednak pełna skuteczność, zwłaszcza w OCD, wymaga dłuższego leczenia. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) sertralina jest stosowana wyłącznie w OCD, z dawkami początkowymi 25-50 mg/dobę i maksymalną dawką 200 mg/dobę, przy czym u młodszych dzieci należy uwzględnić mniejszą masę ciała.
choroba współistniejąca, dawkowanie początkowe, depresja u dzieci, efekt terapeutyczny, epizod dużej depresji, hiponatremia, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy niepożądane, objawy odstawienia, okres półtrwania eliminacji, sertralina, tabletka powlekana, upośledzenie czynności wątroby, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zapobieganie nawrotom, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram LEK-AM 15 mg
Escitalopram LEK-AM jest lekiem z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępnym w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Preparat jest wskazany do leczenia dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych z napadami paniki (z agorafobią i bez), fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Mechanizm działania polega na normalizacji poziomu serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do poprawy nastroju i redukcji objawów lękowych. Tabletki 10 mg i 20 mg posiadają rowek umożliwiający podział na równe dawki, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza, z uwzględnieniem stopniowego zwiększania dawki w celu optymalizacji efektu terapeutycznego i minimalizacji działań niepożądanych.
agorafobia, anhedonia, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, myśl samobójcza, napad lęku, napięcie mięśniowe, objaw odstawienny, obsesja, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, przekaźnictwo serotoninergiczne, remisja objawów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram Grindeks
Escitalopram Grindeks, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. U pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić początkowe nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około 2 tygodniach. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia drgawek, szczególnie u pacjentów z padaczką, a u osób z manią lub hipomanią w wywiadzie konieczne jest monitorowanie i natychmiastowe odstawienie leku w przypadku fazy maniakalnej. U pacjentów z cukrzycą escytalopram może wpływać na kontrolę glikemii, wymagając dostosowania terapii hipoglikemizującej. Ryzyko samobójstw jest szczególnie podwyższone u osób poniżej 25. roku życia oraz u pacjentów z historią myśli samobójczych, co wymaga ścisłej obserwacji zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianie dawki.
akatyzja, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie depresyjne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, depresja, dziurawiec zwyczajny, faza maniakalna, hiperglikemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwawienie w obrębie skóry, krwotok poporodowy, kwas acetylosalicylowy, leczenie elektrowstrząsami, lek hipoglikemizujący, lęk paradoksalny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, mania i hipomania, marskość wątroby, myśl samobójcza, napad drgawkowy, niemiarowość komorowa, niepokój psychoruchowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, padaczka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, SSRI/SNRI, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, wybroczynami i plamicą, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zachowanie samobójcze, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Escytalopram, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazany w leczeniu zaburzeń depresyjnych i lękowych, jednak wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Ryzyko to dotyczy także dorosłych poniżej 25 lat, szczególnie w początkowej fazie terapii i po zmianie dawki, co wymaga ścisłej obserwacji. U pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić przejściowe nasilenie objawów lękowych, a u osób z padaczką – konieczne jest przerwanie leczenia w przypadku wystąpienia drgawek. Escytalopram może powodować wydłużenie odstępu QT, szczególnie u kobiet, osób z hipokaliemią, chorobami serca lub po ostrym zawale mięśnia sercowego, co wymaga wykonania badania EKG przed terapią i monitorowania podczas leczenia. Ponadto, lek może indukować hiponatremię (zespół SIADH), akatyzję, zaburzenia czynności seksualnych oraz zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych lub wpływających na płytki krwi.
akatyzja, arytmia komorowa, badanie EKG, bezsenność, ciężkie zaburzenia depresyjne, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, elektrowstrząsy, escytalopram, faza maniakalna, hipoglikemia i hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, krwotok poporodowy, lęk paradoksalny, mania i hipomania, myśli samobójcze, napad drgawkowy, niepokój psychoruchowy, padaczka, parestezje, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skaza krwotoczna, splątanie, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czucia, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenia depresyjne i lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zachowania samobójcze, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram LEK-AM 20 mg
Escitalopram LEK-AM, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią i bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZOK). Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Wskazania obejmują stany kliniczne charakteryzujące się m.in. obniżeniem nastroju, nasilonym lękiem, napadami paniki, uporczywym lękiem społecznym oraz nawracającymi obsesjami i kompulsjami, które znacząco upośledzają funkcjonowanie pacjenta.
agorafobia, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, escytalopram, fobia społeczna, interakcja lekowa, kompulsja, napad lęku, obsesja, palpitacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lexapro 10 mg
Lexapro (escytalopram) w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu dużych epizodów depresyjnych oraz szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, w tym zaburzenia lękowego z napadami paniki (z lub bez agorafobii), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Preparat wykazuje skuteczność zarówno w łagodzeniu ostrych objawów, jak i w profilaktyce nawrotów. Dawkowanie powinno być dostosowane do specyfiki schorzenia, z uwzględnieniem konieczności rozpoczęcia terapii od niższych dawek w zaburzeniach lękowych ze względu na ryzyko przejściowego nasilenia objawów oraz potencjalnie wyższych dawek i dłuższego czasu leczenia w OCD. Każda tabletka zawiera 10 mg escytalopramu w formie szczawianu, a obecność linii podziału umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki.
agorafobia, diagnoza psychiatryczna, duży epizod depresyjny, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, kompulsja, natrętne myśli, obsesja, psychoedukacja, psychoterapia, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie paniczne, zachowania kompulsyjne, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mozarin Swift 20 mg
Lek Mozarin Swift, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, jest dostępny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, które można stosować jako bezpośredni zamiennik tabletek powlekanych. Maksymalna bezpieczna dawka dobowa wynosi 20 mg. Lek podaje się raz na dobę, niezależnie od posiłku, umieszczając tabletkę na języku, gdzie szybko się rozpada. Wskazania obejmują ciężkie epizody depresyjne, zaburzenia lękowe z napadami lęku, fobię społeczną, zaburzenie lękowe uogólnione oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne. Dawkowanie początkowe i docelowe różni się w zależności od schorzenia, np. w ciężkich epizodach depresyjnych dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a czas do osiągnięcia efektu terapeutycznego wynosi 2-4 tygodnie. Leczenie powinno być kontynuowane co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a pełna skuteczność pojawia się po około 3 miesiącach terapii.
agorafobia, biorównoważność, ciężki epizod depresyjny, dawka dobowa, działanie przeciwdepresyjne, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, nawrót choroby, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symescital
Symescital (escytalopram), jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów poniżej 25 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz wrogości. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących długoterminowego wpływu na wzrost, dojrzewanie i rozwój poznawczy. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem nasilenia objawów depresji, myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia i przy zmianie dawki. U pacjentów z padaczką, manią lub hipomanią w wywiadzie stosowanie escytalopramu wymaga ostrożności, a w przypadku wystąpienia napadów drgawkowych lub fazy maniakalnej lek należy odstawić. Ponadto, u chorych na cukrzycę może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub leków hipoglikemizujących ze względu na możliwe zaburzenia kontroli glikemii.
akatyzja, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, depresja, działanie serotoninergiczne, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipomania, hiponatremia, jaskra z wąskim kątem przesączania, krwawienie śródskórne, leczenie elektrowstrząsami, mania, napad drgawkowy, objawy odstawienia, padaczka, SIADH, SSRI, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zachowania samobójcze, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depralin ODT 20 mg
Depralin ODT, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Lek jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, zaburzeń lękowych takich jak lęk paniczny z lub bez agorafobii, fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach odpowiednio 58,935 mg (5 mg), 117,87 mg (10 mg) i 235,74 mg (20 mg), a także mniej niż 23 mg sodu na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Forma ODT jest szczególnie korzystna dla pacjentów z trudnościami w połykaniu lub preferujących leki rozpuszczalne w jamie ustnej.
agorafobia, atak intensywnego strachu, Depralin ODT, duży epizod depresyjny, działanie niepożądane, epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, GAD, kompulsja, laktoza jednowodna, lęk paniczny, natrętna myśl, nietolerancja laktozy, objaw somatyczny, obsesja, OCD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, społeczne zaburzenie lękowe, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, terapia podtrzymująca, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pralex 10 mg
Pralex, zawierający escytalopram w postaci szczawianu, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępnym w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w formie tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania obejmują leczenie dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią lub bez), lęku społecznego (fobii społecznej) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, a tabletki o mocy 10 mg, 15 mg i 20 mg posiadają rowek dzielący umożliwiający podział na równe dawki. Pralex jest zalecany w sytuacjach, gdy objawy mają istotne nasilenie i wpływają na funkcjonowanie pacjenta, a decyzja o terapii powinna uwzględniać pełen obraz kliniczny oraz wykluczenie innych przyczyn symptomów.
agorafobia, derealizacja, duszność, duży epizod depresyjny, escytalopram, fobia społeczna, kołatanie serca, kompulsja, leczenie podtrzymujące, lęk społeczny, napad lęku, obniżenie nastroju, obsesja, OCD, selektywny inhibitor wychwytu serotoniny, SSRI, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Elicea Q-Tab 15 mg
Escytalopram w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Elicea Q-Tab) stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych (w tym lęku panicznego, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 20 mg ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa wyższych dawek. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania, wieku i stanu pacjenta, z dawkami początkowymi od 5 mg do 10 mg na dobę, a standardowymi dawkami 10 mg na dobę. Efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, fobia społeczna) lub po około 3 miesiącach (lęk paniczny). Zalecany czas leczenia wynosi od minimum 12 tygodni do 6 miesięcy, a w przypadku epizodów depresyjnych i zaburzeń lękowych uogólnionych co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. U pacjentów powyżej 65 roku życia dawka początkowa wynosi 5 mg, z możliwością zwiększenia do 10 mg na dobę.
agorafobia, biorównoważność, efekt przeciwdepresyjny, Elicea Q-Tab, epizod dużej depresji, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, lęk paniczny, objaw odstawienia, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram Genoptim 10 mg
Escitalopram Genoptim, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg (escytalopram w formie szczawianu), jest wskazany do leczenia dużych epizodów depresyjnych oraz szerokiego spektrum zaburzeń lękowych, w tym zaburzenia lękowego z napadami lęku (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Leczenie tym lekiem powinno uwzględniać charakterystyczne objawy tych jednostek chorobowych, takie jak obniżony nastrój, zaburzenia snu i łaknienia, przewlekły lęk, napady paniki, a także nawracające obsesje i kompulsje w OCD. Escitalopram działa poprzez modulację serotoniny, co przekłada się na poprawę stanu psychicznego pacjentów.
- Leksykon substancji czynnych
Paroksetyna – Właściwości farmakodynamiczne
Paroksetyna jest silnym, selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazującym skuteczność w leczeniu depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego, zespołu stresu pourazowego oraz zaburzeń lękowych z napadami paniki. Mechanizm działania opiera się na wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT w neuronach mózgowych, bez istotnego wpływu na receptory cholinergiczne muskarynowe, adrenergiczne alfa-1, alfa-2, beta, dopaminergiczne D2, serotoninergiczne 5-HT1, 5-HT2 oraz histaminowe H1. Paroksetyna nie wywołuje znaczących zmian w funkcjach psychomotorycznych, nie nasila działania etanolu na OUN, a jej stosowanie nie wpływa negatywnie na ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca ani EKG. Dawkowanie w zakresie 10-40 mg/dobę wykazuje dobrą tolerancję i skuteczność, a zwiększanie dawki powyżej zalecanej nie zawsze przekłada się na lepsze efekty terapeutyczne.
chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, duża depresja, działanie przeciwcholinergiczne, fobia społeczna, funkcja psychomotoryczna, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawienie jako działanie niepożądane, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, myśl samobójcza, nawrót depresji, ośrodkowy układ nerwowy, próba samobójcza, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor serotoninergiczny, serotonina, wrogość, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze, zapobieganie nawrotom, zawroty głowy, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Paroxinor 20 mg
Paroksetyna, substancja czynna leku Paroxinor, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06A B05, stosowanym w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz różnych zaburzeń lękowych. Mechanizm działania polega na silnym i selektywnym hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT, co przekłada się na skuteczność terapeutyczną w wymienionych schorzeniach. Paroksetyna charakteryzuje się niskim powinowactwem do receptorów cholinergicznych muskarynowych, adrenergicznych alfa-1, alfa-2, beta, dopaminowych D2, receptorów 5-HT1, 5-HT2 oraz histaminowych H1, co ogranicza działania niepożądane związane z tymi receptorami. Lek nie wpływa negatywnie na czynności psychomotoryczne ani nie nasila działania etanolu, a jego profil kardiologiczny jest korzystny – nie powoduje istotnych zmian ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca ani zaburzeń EKG. Dawkowanie w zakresie 20-40 mg/dobę wykazuje optymalną skuteczność, a zwiększenie dawki nie przynosi istotnych korzyści terapeutycznych u większości pacjentów.
5-hydroksytryptamina, badanie elektroencefalograficzne, ciężki epizod depresyjny, ciśnienie tętnicze, działanie cholinolityczne, fobia społeczna, guanetydyna, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwdepresyjny, myśl samobójcza, napad lęku, ośrodkowy układ nerwowy, próba samobójcza, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor postsynaptyczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, właściwość hipotensyjna, wychwyt noradrenaliny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze, zapis elektrokardiograficzny, zespół lęku społecznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elicea Q-Tab 10 mg
Preparat Elicea Q-Tab zawiera escytalopram w formie escytalopramu szczawianu, dostępny w tabletkach ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg. Escytalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), stosowanym w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Postać farmaceutyczna w formie tabletek do rozpadu w jamie ustnej jest szczególnie korzystna dla pacjentów geriatrycznych, z dysfagią, fagofobią lub preferujących dyskretne przyjmowanie leku bez konieczności popijania wodą. Dawkowanie można indywidualnie dostosować, a tabletki zawierają laktozę jednowodną w ilościach od 58,935 mg (5 mg dawka) do 235,74 mg (20 mg dawka), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agorafobia, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, epizod dużej depresji, escytalopram, escytalopramu szczawian, fobia społeczna, lęk paniczny, myśl samobójcza, natręctwo myślowe, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, OCD, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Wskazania do stosowania
Citalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazany przede wszystkim w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD) oraz zaburzeń lękowych z napadami paniki, zarówno z agorafobią, jak i bez niej. Preparat Oropram 20 mg zawiera 24,99 mg citalopramu bromowodorku, co odpowiada 20 mg citalopramu w czystej postaci. Lek ten jest rekomendowany w przypadkach, gdy objawy depresyjne lub lękowe są na tyle nasilone, że wymagają interwencji farmakologicznej, a inne metody leczenia, takie jak psychoterapia, nie przynoszą wystarczającej poprawy. Citalopram jest lekiem pierwszego wyboru w terapii panic disorder oraz agorafobii, charakteryzujących się nawracającymi napadami intensywnego lęku z objawami somatycznymi i poznawczymi, które znacząco obniżają jakość życia pacjenta.
agorafobia, citalopram bromowodorek, dawkowanie leku, duże zaburzenie depresyjne, epizod depresyjny, farmakoterapia, napad paniki, objawy somatyczne, psychiatra, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zespół lęku napadowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symescital
Symescital, zawierający escytalopram, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, zwłaszcza u osób poniżej 25 roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko zachowań samobójczych oraz nasilenia objawów lękowych w początkowym okresie terapii. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i wpływu na rozwój. U pacjentów z padaczką, manią, cukrzycą, chorobami serca (w tym z wydłużeniem odstępu QT, bradykardią, niewyrównaną niewydolnością serca) oraz jaskrą z wąskim kątem przesączania konieczna jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie parametrów, w tym EKG i gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia). W trakcie leczenia należy zwracać uwagę na objawy zespołu serotoninowego, hiponatremię, krwawienia śródskórne oraz działania niepożądane związane z odstawieniem leku, które występują u około 25% pacjentów i obejmują m.in. zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i pobudzenie.
akatyzja, arytmia komorowa, choroba niedokrwienna serca, depresja, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, escytalopram, hipoglikemia i hiperglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, kontrola glikemii, krwotok poporodowy, leczenie elektrowstrząsami, mania i hipomania, marskość wątroby, myśli samobójcze, napad drgawkowy, niewydolność serca, objawy odstawienia, padaczka, parestezja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, torsade de pointes, wybroczyny i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Servenon 15 mg
Servenon, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg oraz 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu ciężkich epizodów depresji, zaburzeń lękowych z napadami lęku (z agorafobią i bez), lęku społecznego, uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Wskazania do terapii obejmują objawy takie jak obniżony nastrój, utrata zainteresowań, zaburzenia snu i apetytu, nawracające epizody intensywnego lęku z objawami somatycznymi (np. tachykardia, duszność), przewlekłe martwienie się oraz nawracające obsesje i kompulsje. Leczenie powinno być poprzedzone dokładną diagnozą kliniczną, wykluczeniem przyczyn organicznych oraz oceną nasilenia objawów, a terapia w depresji powinna trwać minimum 6 miesięcy od uzyskania remisji, natomiast w zaburzeniach lękowych okres ten może być dłuższy.
agorafobia, choroba somatyczna, derealizacja, diagnoza kliniczna, epizod ciężkiej depresji, escytalopram, fobia społeczna, kompulsja, lęk społeczny, myśli samobójcze, napad lęku, napięcie mięśniowe, objawy depresyjne, objawy odstawienne, obniżony nastrój, obsesja, psychoterapia, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, terapia behawioralna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Setaloft 100 mg 100 mg
Setaloft (sertralina) to selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg, stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych z napadami paniki (z agorafobią lub bez), zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZO-K) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat, fobii społecznej oraz zespołu stresu pourazowego (PTSD). Tabletki 50 mg zawierają 19,8 mg laktozy jednowodnej, a tabletki 100 mg – 39,6 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy nietolerancji laktozy. Charakterystyczny kształt kapsułki z nacięciem umożliwia podział na równe dawki, a wymiary tabletek to odpowiednio 4,6 x 10,7 mm (50 mg) i 5,6 x 13,2 mm (100 mg).
agorafobia, ciężka depresja, duży epizod depresyjny, fobia społeczna, kompulsja, koszmar senny, laktoza jednowodna, lęk społeczny, napad lęku, nietolerancja laktozy, objaw somatyczny, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, Setaloft, terapia podtrzymująca, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie paniczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie stresowe pourazowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Escitalopram LEK-AM 10 mg
Escitalopram LEK-AM, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg (w postaci szczawianu). Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu dużych epizodów depresyjnych (MDD), zaburzeń lękowych z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Leczenie escitalopramem wymaga dokładnej oceny klinicznej pacjenta, uwzględniającej nasilenie objawów oraz potencjalne ryzyko, zwłaszcza u osób z chorobami współistniejącymi lub przyjmujących inne leki. Tabletki 10 mg i 20 mg posiadają rowek dzielący, a tabletki 20 mg dodatkowo oznaczone są literą „E”, co ułatwia ich identyfikację i umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
agorafobia, duży epizod depresyjny, escitalopram, fobia społeczna, kompulsja, myśli samobójcze, napad paniki, natrętne myśli, objawy depresyjne, objawy lękowe, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szczawian, terapia podtrzymująca, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie paniczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zotral 50 mg
Zotral, zawierający chlorowodorek sertraliny w dawce odpowiadającej 50 mg sertraliny, jest podawany raz na dobę, rano lub wieczorem, z możliwością przyjmowania z posiłkiem lub niezależnie od niego. Dawkowanie początkowe różni się w zależności od wskazania: w depresji i zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym (ZO-K) rozpoczyna się od 50 mg/dobę, natomiast w lęku napadowym, PTSD i zespole lęku społecznego zaleca się start od 25 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 50 mg po tygodniu. Dawkę można stopniowo zwiększać co tydzień o 50 mg do maksymalnej dawki 200 mg/dobę, uwzględniając 24-godzinny okres półtrwania sertraliny. Pełny efekt terapeutyczny może wymagać dłuższego czasu, szczególnie w ZO-K. W leczeniu podtrzymującym dawkę należy utrzymywać na najniższym skutecznym poziomie, a w depresji terapia powinna trwać co najmniej 6 miesięcy, aby zapobiec nawrotom.
chlorowodorek sertraliny, ciężka niewydolność wątroby, dawka dobowa, depresja, działanie terapeutyczne, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, hiponatremia, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, nawrót choroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, okres półtrwania sertraliny, sertralina, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego