Dawkowanie i sposób podawania
Oriven 150 mg

Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Oriven) stosowana jest w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz zaburzeń lękowych z napadami lęku. Dawka początkowa w epizodach dużej depresji wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 375 mg/dobę, przy odstępach co najmniej 2 tygodni (w wyjątkowych przypadkach nie krótszych niż 4 dni). W zaburzeniach lękowych i fobii społecznej dawka maksymalna to 225 mg/dobę, a w zaburzeniu lękowym z napadami lęku rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.

Dawkowanie i sposób podawania leku Oriven

Prawidłowe dawkowanie wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Oriven) zależy od konkretnego wskazania terapeutycznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.1

Dawkowanie w zależności od wskazania

Epizody dużej depresji

Dawka początkowa w epizodach dużej depresji wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy nie reagują w sposób zadowalający na dawkę początkową, można zwiększyć dawkę maksymalnie do 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach co najmniej 2-tygodniowych. W klinicznie uzasadnionych przypadkach, związanych z nasileniem objawów depresyjnych, odstępy między zwiększaniem dawki mogą być krótsze, jednak nie mniejsze niż 4 dni.2

Terapia powinna trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta. W profilaktyce nawrotów epizodów dużej depresji zazwyczaj stosuje się taką samą dawkę, jak w leczeniu bieżącego epizodu. Leczenie przeciwdepresyjne należy kontynuować przez minimum 6 miesięcy od momentu osiągnięcia remisji.3

Zaburzenie lękowe uogólnione

W przypadku zaburzenia lękowego uogólnionego zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów bez odpowiedniej reakcji na dawkę początkową, można zwiększyć dawkę maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.4

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta.5

Fobia społeczna

W fobii społecznej zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano dodatkowych korzyści ze stosowania większych dawek, jednak u pacjentów bez odpowiedniej reakcji na dawkę początkową, można rozważyć zwiększenie dawki maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.6

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta.7

Zaburzenie lękowe z napadami lęku

W leczeniu zaburzenia lękowego z napadami lęku zaleca się rozpoczynanie terapii od dawki 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, a następnie zwiększenie dawki do 75 mg na dobę. U pacjentów, którzy nie reagują na dawkę 75 mg, można zwiększyć dawkę maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.8

Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta.9

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Modyfikacja dawki wenlafaksyny wyłącznie ze względu na wiek pacjenta nie jest konieczna. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku, uwzględniając możliwe zaburzenia czynności nerek, potencjalne zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjentów uważnie obserwować w przypadku konieczności zwiększenia dawki.10

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Kontrolowane badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku i nie uzasadniają jego stosowania w tej grupie pacjentów. Skuteczność i bezpieczeństwo wenlafaksyny w innych wskazaniach również nie zostały określone w tej grupie wiekowej.11

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki o około 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.12

W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dane są ograniczone. Zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o ponad 50%. Należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka terapii u tych pacjentów.13

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak zaleca się zachowanie ostrożności.14

U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.15

Objawy odstawienia po przerwaniu terapii wenlafaksyną

Należy unikać nagłego odstawienia leku. W przypadku przerwania terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko reakcji odstawienia. Okres redukcji dawki oraz stopień zmniejszania mogą zależeć od wielkości stosowanej dawki, czasu trwania leczenia oraz indywidualnej reakcji pacjenta.16

U niektórych pacjentów konieczne może być przerwanie leczenia w sposób bardziej stopniowy, przez okres kilku miesięcy lub dłużej. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy, których pacjent nie toleruje, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w sposób bardziej stopniowy.17

Sposób podawania

Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu Oriven przeznaczone są do stosowania doustnego. Zaleca się przyjmowanie kapsułek codziennie podczas posiłku, w miarę możliwości o tej samej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie należy ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.18

W przypadku zmiany leczenia z wenlafaksyny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, należy zastosować najbardziej zbliżoną, równoważną dawkę dobową. Na przykład, wenlafaksynę w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę można zamienić na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania dla każdego pacjenta.19

Tabela dawkowania leku Oriven

Wskazanie Dawka początkowa Zwiększanie dawki Dawka maksymalna Czas trwania leczenia
Epizody dużej depresji 75 mg raz na dobę Stopniowo, w odstępach co najmniej 2-tygodniowych (w uzasadnionych przypadkach nie krótszych niż 4 dni) 375 mg na dobę Minimum 6 miesięcy od osiągnięcia remisji
Zaburzenie lękowe uogólnione 75 mg raz na dobę W odstępach około 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej, regularna ocena kliniczna
Fobia społeczna 75 mg raz na dobę W odstępach około 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej, regularna ocena kliniczna
Zaburzenie lękowe z napadami lęku 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg na dobę W odstępach około 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej, regularna ocena kliniczna

Modyfikacja dawkowania w szczególnych grupach pacjentów

Grupa pacjentów Zalecana modyfikacja dawki Uwagi
Pacjenci w podeszłym wieku Nie jest konieczna modyfikacja dawki wyłącznie ze względu na wiek Zachować szczególną ostrożność, stosować najmniejszą skuteczną dawkę
Dzieci i młodzież Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18. roku życia Brak wykazanej skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej
Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby Zmniejszenie dawki o około 50% Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby Zmniejszenie dawki o ponad 50% Rozważyć stosunek korzyści do ryzyka
GFR 30-70 ml/min Zmiana dawkowania nie jest konieczna Zalecana ostrożność
GFR <30 ml/min i pacjenci wymagający hemodializ Zmniejszenie dawki o 50% Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl