Dawkowanie i sposób podawania
Oriven 150 mg
Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Oriven) stosowana jest w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz zaburzeń lękowych z napadami lęku. Dawka początkowa w epizodach dużej depresji wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 375 mg/dobę, przy odstępach co najmniej 2 tygodni (w wyjątkowych przypadkach nie krótszych niż 4 dni). W zaburzeniach lękowych i fobii społecznej dawka maksymalna to 225 mg/dobę, a w zaburzeniu lękowym z napadami lęku rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność i stosowanie najmniejszej skutecznej dawki. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Oriven
- Dawkowanie w zależności od wskazania
- Epizody dużej depresji
- Zaburzenie lękowe uogólnione
- Fobia społeczna
- Zaburzenie lękowe z napadami lęku
- Szczególne grupy pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Objawy odstawienia po przerwaniu terapii wenlafaksyną
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania leku Oriven
Dawkowanie i sposób podawania leku Oriven
Prawidłowe dawkowanie wenlafaksyny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (Oriven) zależy od konkretnego wskazania terapeutycznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku, które należy uwzględnić podczas wywiadu medycznego oraz przekazać pacjentowi.1
Dawkowanie w zależności od wskazania
Epizody dużej depresji
Dawka początkowa w epizodach dużej depresji wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów, którzy nie reagują w sposób zadowalający na dawkę początkową, można zwiększyć dawkę maksymalnie do 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach co najmniej 2-tygodniowych. W klinicznie uzasadnionych przypadkach, związanych z nasileniem objawów depresyjnych, odstępy między zwiększaniem dawki mogą być krótsze, jednak nie mniejsze niż 4 dni.2
Terapia powinna trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta. W profilaktyce nawrotów epizodów dużej depresji zazwyczaj stosuje się taką samą dawkę, jak w leczeniu bieżącego epizodu. Leczenie przeciwdepresyjne należy kontynuować przez minimum 6 miesięcy od momentu osiągnięcia remisji.3
Zaburzenie lękowe uogólnione
W przypadku zaburzenia lękowego uogólnionego zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów bez odpowiedniej reakcji na dawkę początkową, można zwiększyć dawkę maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.4
Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta.5
Fobia społeczna
W fobii społecznej zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie wykazano dodatkowych korzyści ze stosowania większych dawek, jednak u pacjentów bez odpowiedniej reakcji na dawkę początkową, można rozważyć zwiększenie dawki maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.6
Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta.7
Zaburzenie lękowe z napadami lęku
W leczeniu zaburzenia lękowego z napadami lęku zaleca się rozpoczynanie terapii od dawki 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, a następnie zwiększenie dawki do 75 mg na dobę. U pacjentów, którzy nie reagują na dawkę 75 mg, można zwiększyć dawkę maksymalnie do 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.8
Leczenie powinno trwać odpowiednio długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną pacjenta.9
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Modyfikacja dawki wenlafaksyny wyłącznie ze względu na wiek pacjenta nie jest konieczna. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku, uwzględniając możliwe zaburzenia czynności nerek, potencjalne zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych związane z wiekiem. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a pacjentów uważnie obserwować w przypadku konieczności zwiększenia dawki.10
Dzieci i młodzież
Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Kontrolowane badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności leku i nie uzasadniają jego stosowania w tej grupie pacjentów. Skuteczność i bezpieczeństwo wenlafaksyny w innych wskazaniach również nie zostały określone w tej grupie wiekowej.11
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki o około 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.12
W przypadku pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dane są ograniczone. Zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o ponad 50%. Należy dokładnie rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka terapii u tych pacjentów.13
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak zaleca się zachowanie ostrożności.14
U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.15
Objawy odstawienia po przerwaniu terapii wenlafaksyną
Należy unikać nagłego odstawienia leku. W przypadku przerwania terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko reakcji odstawienia. Okres redukcji dawki oraz stopień zmniejszania mogą zależeć od wielkości stosowanej dawki, czasu trwania leczenia oraz indywidualnej reakcji pacjenta.16
U niektórych pacjentów konieczne może być przerwanie leczenia w sposób bardziej stopniowy, przez okres kilku miesięcy lub dłużej. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy, których pacjent nie toleruje, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w sposób bardziej stopniowy.17
Sposób podawania
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu Oriven przeznaczone są do stosowania doustnego. Zaleca się przyjmowanie kapsułek codziennie podczas posiłku, w miarę możliwości o tej samej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie należy ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.18
W przypadku zmiany leczenia z wenlafaksyny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, należy zastosować najbardziej zbliżoną, równoważną dawkę dobową. Na przykład, wenlafaksynę w tabletkach o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę można zamienić na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę. Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania dla każdego pacjenta.19
Tabela dawkowania leku Oriven
| Wskazanie | Dawka początkowa | Zwiększanie dawki | Dawka maksymalna | Czas trwania leczenia |
|---|---|---|---|---|
| Epizody dużej depresji | 75 mg raz na dobę | Stopniowo, w odstępach co najmniej 2-tygodniowych (w uzasadnionych przypadkach nie krótszych niż 4 dni) | 375 mg na dobę | Minimum 6 miesięcy od osiągnięcia remisji |
| Zaburzenie lękowe uogólnione | 75 mg raz na dobę | W odstępach około 2 tygodni lub dłuższych | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej, regularna ocena kliniczna |
| Fobia społeczna | 75 mg raz na dobę | W odstępach około 2 tygodni lub dłuższych | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej, regularna ocena kliniczna |
| Zaburzenie lękowe z napadami lęku | 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg na dobę | W odstępach około 2 tygodni lub dłuższych | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej, regularna ocena kliniczna |
Modyfikacja dawkowania w szczególnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Zalecana modyfikacja dawki | Uwagi |
|---|---|---|
| Pacjenci w podeszłym wieku | Nie jest konieczna modyfikacja dawki wyłącznie ze względu na wiek | Zachować szczególną ostrożność, stosować najmniejszą skuteczną dawkę |
| Dzieci i młodzież | Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18. roku życia | Brak wykazanej skuteczności i bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej |
| Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby | Zmniejszenie dawki o około 50% | Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania |
| Ciężkie zaburzenia czynności wątroby | Zmniejszenie dawki o ponad 50% | Rozważyć stosunek korzyści do ryzyka |
| GFR 30-70 ml/min | Zmiana dawkowania nie jest konieczna | Zalecana ostrożność |
| GFR <30 ml/min i pacjenci wymagający hemodializ | Zmniejszenie dawki o 50% | Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania