fobia społeczna
Wskazanie

Fobia społeczna, znana również jako zaburzenie lękowe społeczne (social anxiety disorder), to przewlekłe zaburzenie psychiczne charakteryzujące się silnym, irracjonalnym lękiem przed sytuacjami społecznymi, w których osoba może być oceniana przez innych. Pacjenci doświadczają intensywnego lęku przed zawstydzeniem, upokorzeniem lub negatywną oceną w sytuacjach takich jak publiczne wystąpienia, rozmowy z nieznajomymi, jedzenie w miejscach publicznych czy korzystanie z publicznych toalet.

W leczeniu fobii społecznej stosuje się podejście dwutorowe: farmakoterapię oraz psychoterapię. Wśród leków pierwszego wyboru znajdują się selektywne inhibitory wychwytu serotoniny (SSRI) takie jak Seroxat (paroksetyna), Zoloft (sertralina), Lexapro/Cipralex (escitalopram) czy Prozac (fluoksetyna). W niektórych przypadkach stosuje się również inhibitory wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Effexor (wenlafaksyna). W terapii doraźnej mogą być wykorzystane benzodiazepiny, np. Xanax (alprazolam) czy Lorafen (lorazepam), jednak ze względu na ryzyko uzależnienia stosuje się je krótkoterminowo.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) stanowi najskuteczniejszą formę niefarmakologicznego leczenia fobii społecznej. Terapia ekspozycyjna, trening umiejętności społecznych oraz techniki radzenia sobie z lękiem są jej istotnymi elementami. W przypadkach opornych na leczenie pierwszego rzutu można rozważyć leki przeciwdepresyjne z innych grup, takie jak Trittico (trazodon) czy Remeron (mirtazapina), a także leki przeciwlękowe nowej generacji jak Lyrica (pregabalina).

Największe trudności w leczeniu fobii społecznej związane są z jej przewlekłym charakterem oraz wysokim wskaźnikiem nawrotów. Pacjenci często zgłaszają się po pomoc dopiero po wielu latach zmagań z objawami, co prowadzi do rozwinięcia mechanizmów unikania i izolacji społecznej. Dodatkowym wyzwaniem jest współwystępowanie innych zaburzeń psychicznych, szczególnie depresji, uzależnień (zwłaszcza od alkoholu używanego jako „społeczny lubrykant”) oraz innych zaburzeń lękowych. Kluczowe jest również przezwyciężenie oporu pacjenta przed ekspozycją na sytuacje lękotwórcze, co stanowi niezbędny element skutecznej terapii.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl