lęk napadowy bez agorafobii
Wskazanie

Lęk napadowy bez agorafobii charakteryzuje się występowaniem nagłych, niespodziewanych ataków intensywnego lęku, którym towarzyszą objawy somatyczne jak kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, drżenie ciała czy uczucie derealizacji. W odróżnieniu od lęku napadowego z agorafobią, pacjent nie unika miejsc lub sytuacji z obawy przed wystąpieniem ataku paniki.

W farmakoterapii lęku napadowego stosuje się przede wszystkim leki z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak: Sertralina (Zoloft, Asentra, Stimuloton), Escitalopram (Lexapro, Mozarin, Depralin), Paroksetyna (Seroxat, Paxeratio) czy Fluoksetyna (Bioxetin, Fluoxetin Polpharma). W ostrej fazie lub w celu szybkiego złagodzenia objawów można zastosować benzodiazepiny, np. Alprazolam (Xanax, Zomiren, Alprox), Klonazepam (Clonazepamum TZF) czy Lorazepam (Lorafen).

Największym wyzwaniem w leczeniu lęku napadowego jest wysoki odsetek nawrotów po odstawieniu leków oraz rozwój tolerancji na benzodiazepiny przy długotrwałym stosowaniu. Pacjenci często przerwają farmakoterapię przedwcześnie, gdy tylko objawy ustąpią, co zwiększa ryzyko nawrotu. Istotnym problemem jest również opóźnienie działania leków SSRI, które zaczynają być skuteczne po 2-4 tygodniach regularnego stosowania, podczas gdy pacjent oczekuje natychmiastowej ulgi.

Kompleksowe leczenie powinno łączyć farmakoterapię z psychoterapią poznawczo-behawioralną, która uczy pacjenta technik radzenia sobie z atakami paniki i pomaga zrozumieć mechanizmy powstawania lęku. W przypadkach opornych na standardowe leczenie można rozważyć włączenie inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Wenlafaksyna (Efectin, Velaxin) lub leków przeciwpadaczkowych jak Pregabalina (Lyrica, Pregabalin Zentiva).

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl