monoterapia lizynoprylem
Monoterapia lizynoprylem to strategia lecznicza oparta na stosowaniu wyłącznie jednego leku przeciwnadciśnieniowego – lizynoprylu, należącego do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I). Lizynopryl blokuje enzym konwertujący angiotensynę, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II i aldosteronu, a w konsekwencji do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego.
Lizynopryl w monoterapii jest skuteczny u wielu pacjentów z nadciśnieniem tętniczym łagodnym do umiarkowanego. Wykazuje korzystny profil działania obejmujący również ochronę narządową – szczególnie nerek i serca. Jest lekiem długodziałającym, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, poprawiając przestrzeganie zaleceń terapeutycznych przez pacjentów.
Monoterapia lizynoprylem jest często stosowana jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, zwłaszcza współistniejącym z cukrzycą, niewydolnością serca czy po przebytym zawale mięśnia sercowego. W przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia tętniczego przy monoterapii, aktualne wytyczne sugerują rozważenie terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lisinoratio 10 10 mg
Lizynoryl (lizynopryl) podaje się doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłków. W leczeniu nadciśnienia samoistnego u pacjentów nieprzyjmujących diuretyków dawka początkowa wynosi 10 mg, a dawka podtrzymująca zwykle mieści się w zakresie 20-40 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 80 mg/dobę w badaniach klinicznych. U pacjentów stosujących diuretyki zaleca się przerwanie ich stosowania 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii lub rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg pod ścisłą kontrolą. U dzieci w wieku 6-16 lat dawka początkowa zależy od masy ciała: 2,5 mg/dobę dla masy 20-<50 kg oraz 5 mg/dobę dla masy ≥ 50 kg, z maksymalną dawką dobową odpowiednio 20 mg i 40 mg. W niewydolności serca dawka początkowa to 2,5 mg/dobę, a dawki podtrzymujące wynoszą 5-20 mg/dobę, dostosowywane co 4 tygodnie. W przypadku ostrego zawału serca leczenie rozpoczyna się od 5 mg, stopniowo zwiększając do 10 mg/dobę przez 6 tygodni, z modyfikacją dawki w przypadku hipotonii (ciśnienie skurczowe ≤ 100 mmHg). U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią początkowa dawka to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę.
agregacja płytek, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca insulinoniezależna, hemodializa, hiponatremia, hipotonia objawowa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lizynopryl, monoterapia lizynoprylem, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, naparstnica, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie objawowe, niewydolność nerek, niewydolność serca, nitrogliceryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zawał serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Lizynopryl – Przeciwwskazania stosowania
Lizynopryl, inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na lizynopryl lub inne inhibitory ACE, a także na substancje pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest występowanie obrzęku naczynioruchowego w wywiadzie, zarówno związanego z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów ACE, jak i dziedzicznego lub idiopatycznego. Lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne i szkodliwy wpływ na płód; w pierwszym trymestrze oraz podczas karmienia piersią przeciwwskazania są niejednoznaczne i zależą od charakterystyki produktu. Stosowanie lizynoprylu jest również przeciwwskazane w połączeniu z sakubitrylem/walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy) oraz z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek.
amlodypina, bezmocz, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lizynopryl z hydrochlorotiazydem, monoterapia lizynoprylem, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pierwszy trymestr ciąży, pochodne dihydropirydyny, pochodne sulfonamidowe, przerost gruczołu krokowego, sakubitryl z walsartanem, śpiączka wątrobowa, stenoza aortalna, torasemid, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawał serca