kwas 4-acetamidobenzoesowy
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, znany również jako kwas 4-acetyloaminobenzoesowy lub kwas para-acetyloaminobenzoesowy, jest związkiem organicznym będącym pochodną kwasu benzoesowego. Cząsteczka ta zawiera grupę acetyloaminową w pozycji para względem grupy karboksylowej.
W medycynie kwas 4-acetamidobenzoesowy wykorzystywany jest jako substrat w syntezie niektórych leków przeciwgorączkowych i przeciwbólowych. Jest prekursorem w produkcji paracetamolu (acetaminofenu), jednego z najczęściej stosowanych nieopioidowych leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych na świecie.
Związek ten wykazuje również właściwości przeciwzapalne, choć nie jest bezpośrednio stosowany jako lek. W niektórych badaniach klinicznych badano jego potencjalne zastosowanie jako substancji czynnej w leczeniu stanów zapalnych i bólu, jednak większe znaczenie ma jako substrat w syntezie farmaceutycznej.
Należy pamiętać, że kwas 4-acetamidobenzoesowy może być metabolizowany w organizmie do związków o działaniu farmakologicznym, co ma znaczenie w kontekście farmakokinetyki i farmakodynamiki leków, w których syntezie jest wykorzystywany.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Eloprine 500 mg
Eloprine 500 mg, zawierający inozynę pranobeksu (kompleks inozyny oraz soli kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem w stosunku molowym 1:3), nie posiada udokumentowanych przypadków przedawkowania w literaturze medycznej. Pomimo braku klinicznych danych, głównym potencjalnym zagrożeniem związanym z nadmiernym spożyciem leku jest istotne podwyższenie stężenia kwasu moczowego, co może prowadzić do hiperurykemii. Inne działania niepożądane w kontekście przedawkowania są mało prawdopodobne, jednak konieczne jest indywidualne podejście terapeutyczne w zależności od stanu pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Właściwości farmakodynamiczne
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol, będący składnikiem aktywnym kompleksu inozyny pranobeks (lek Eloprine), pełni kluczową rolę w modulacji odpowiedzi immunologicznej. Substancja ta stymuluje odpowiedź immunologiczną typu Th1, promuje dojrzewanie i różnicowanie limfocytów T oraz nasila reakcje limfoproliferacyjne. Wpływa również na mechanizmy cytotoksyczności limfocytów T, funkcjonowanie komórek NK, limfocytów supresorowych T8 oraz pomocniczych T4, a także zwiększa poziom immunoglobulin klasy G (IgG) i ekspresję markerów dopełniacza. Kompleks ten intensyfikuje produkcję cytokin, w tym IL-1, IL-2 oraz IFN-γ, jednocześnie obniżając poziom IL-4, co potwierdzono w badaniach in vitro i in vivo. Ponadto, N,N-2-dimetyloamino-2-propanol wzmacnia chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, co znacząco poprawia nieswoistą odpowiedź immunologiczną organizmu.
chemotaksja i fagocytoza, cytokina, cząsteczka wewnątrzbłonowa, dojrzewanie limfocytów T, działanie immunofarmakologiczne, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina klasy G, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, komórka immunologiczna, komórka NK, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas orotowy, łańcuch poliadenylowy, lek przeciwwirusowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, marker dopełniacza, monocyt i makrofag, neutrofil, nieswoista odpowiedź immunologiczna, odpowiedź immunologiczna gospodarza, odpowiedź immunologiczna Th1, odpowiedź odpornościowa, pochodna puryny, proces translacji, reakcja limfoproliferacyjna, receptor IL-2, różnicowanie limfocytów T, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I, wirusowe RNA - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kwas 4-acetamidobenzoesowy jest składnikiem aktywnym kompleksu inozyny pranobeksu, obecnego w leku Eloprine w dawce 500 mg na tabletkę. Kompleks ten, w stosunku molowym 1:3, zawiera inozynę oraz sole kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem. Z farmakodynamicznego punktu widzenia, substancja ta nie wykazuje istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, co przekłada się na małe prawdopodobieństwo zaburzeń podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi maszyn. W związku z tym, podczas przepisywania Eloprine, nie jest konieczne szczególne ostrzeganie pacjentów o ryzyku związanym z tymi czynnościami.
- Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Przeciwwskazania stosowania
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol jest składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu, obecnego w leku Eloprine 500 mg w tabletkach, w stosunku molowym 1:3 z inozyną i solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających tę substancję jest nadwrażliwość na składniki leku, objawiająca się m.in. wysypką, świądem, obrzękami twarzy, warg, gardła i języka oraz trudnościami w oddychaniu. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z aktywnym napadem dny moczanowej lub hiperurykemią, ze względu na ryzyko nasilenia objawów tych schorzeń. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z wywiadem nawracającej dny moczanowej, predyspozycjami genetycznymi do zaburzeń metabolizmu kwasu moczowego oraz chorobami nerek upośledzającymi eliminację kwasu moczowego.
allopurynol, choroba nerek, dna moczanowa, duszność, Eloprine, hiperurykemia, inozyna pranobeksu, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, mannitol, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja cukrów, obrzęk twarzy, reakcja alergiczna, wysypka skórna - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Przedawkowanie
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol jest składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu, substancji czynnej leku Eloprine, zawierającego inozynę oraz sole kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem w stosunku molowym 1:3. Przedawkowanie tego związku jest rzadko zgłaszane, a w literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków. Głównym klinicznym objawem potencjalnego przedawkowania jest wyraźne podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, co może prowadzić do objawów hiperurykemii. Nie określono konkretnej dawki wywołującej ten efekt, a inne działania niepożądane są mało prawdopodobne.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Eloprine 500 mg
Eloprine 500 mg to lek dostępny w formie tabletek doustnych, zawierających 500 mg inozyny pranobeksu jako substancji czynnej. Inozyna pranobeks jest kompleksem inozyny oraz soli kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem w stosunku molowym 1:3. Tabletki mają postać białych do jasnokremowych, podłużnych, obustronnie wypukłych tabletek, zawierających również substancje pomocnicze takie jak mannitol (80 mg), skrobia ziemniaczana, powidon K-25 oraz magnezu stearynian. Produkt jest pakowany w blistry z folii PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 10 do 100 tabletek.
- Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Działania niepożądane
Kompleks inozyny pranobeksu, zawierający N,N-2-dimetyloamino-2-propanol w stosunku molowym 1:3 z inozyną i solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego, jest składnikiem leku Eloprine. Najistotniejszym i stale występującym działaniem niepożądanym jest hiperurykemia, manifestująca się zwiększonym stężeniem kwasu moczowego w surowicy i moczu, co wynika z metabolizmu inozyny. Stężenie kwasu moczowego normalizuje się zwykle w ciągu kilku dni po odstawieniu leku. Częste działania niepożądane (>1/100 do <1/10) obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu), podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i BUN, reakcje skórne (swędzenie, wysypka), objawy neurologiczne (bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie) oraz bóle stawów. Niezbyt częste działania (>1/1000 do <1/100) to biegunka, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność oraz wielomocz.
aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hiperurykemia, inozyna pranobeks, kamica nerkowa, klasyfikacja układów i narządów, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, MedDRA, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, nerwowość, nudności, poliuria, senność, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol, składnik kompleksu inozyny pranobeksu obecnego w leku Eloprine, charakteryzuje się ograniczonymi danymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży i laktacji. Brak jest odpowiednich badań klinicznych oceniających wpływ tej substancji na rozwój płodu u ludzi oraz jej przenikanie do mleka matki, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie ryzyka. Kompleks inozyny pranobeksu zawiera inozynę oraz sole kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem w stosunku molowym 1:3. Z tego względu, standardowo nie zaleca się stosowania preparatu Eloprine u kobiet ciężarnych i karmiących piersią, chyba że lekarz po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka uzna inaczej.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, będący składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu w preparacie Eloprine, stosowany jest wyłącznie doustnie. U dorosłych i osób w podeszłym wieku zalecana dawka wynosi 50 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada typowo 6 tabletkom (3 g) podzielonym na 3 dawki (2 tabletki 3 razy dziennie). W cięższych przypadkach dawkę można zwiększyć do maksymalnie 8 tabletek (4 g) na dobę, podawanych w schemacie 2 tabletki 4 razy dziennie. U dzieci powyżej 1 roku życia dawka również wynosi 50 mg/kg/dobę, podzielona na kilka równych dawek, z możliwością podawania syropu o stężeniu 250 mg/5 ml lub 500 mg/5 ml dla pacjentów mających trudności z połykaniem tabletek. Standardowy czas terapii wynosi od 5 do 14 dni, z kontynuacją leczenia przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, co zmniejsza ryzyko nawrotu infekcji.
czas leczenia, dawka dobowa, dawka dobowa maksymalna, dawka leku, dysfagia, Eloprine, inozyna pranobeksu, kwas 4-acetamidobenzoesowy, masa ciała, nasilenie choroby, nawrót infekcji, podanie doustne, protokół terapeutyczny, przebieg choroby, stężenie leku, stężenie terapeutyczne leku, ustąpienie objawów, wiek podeszły, wywiad medyczny - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Właściwości farmakokinetyczne
Kwas 4-acetamidobenzoesowy (PAcBA), będący składnikiem inozyny pranobeksu, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym (≥90%) wchłanianiem po podaniu doustnym oraz wysoką biodostępnością (AUC >77%). Maksymalne stężenie w osoczu osiąga wartość 9,4 μg/ml już po 1 godzinie, a okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 50 minut. Po podaniu dawki 4 g na dobę, 24-godzinne wydalanie PAcBA i jego głównego metabolitu o-acyloglukuronidu z moczem wynosi około 85%, co wskazuje na dominującą rolę nerek w eliminacji. Dystrybucja radioznakowanego PAcBA obejmuje liczne narządy, w tym nerki, płuca, wątrobę, serce, śledzionę, jądra, trzustkę, mózg oraz mięśnie szkieletowe, co może mieć znaczenie dla szerokiego spektrum działania przeciwwirusowego preparatu Eloprine.
aktywność promieniotwórcza, AUC osoczowe, biodostępność, działanie przeciwwirusowe, faza eliminacji, glukuronidacja, inozyna pranobeksu, klirens, kwas 4-acetamidobenzoesowy, małpa, małpa Rhesus, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, o-acyloglukuronid, okres półtrwania, podanie doustne, podanie dożylne, pole pod krzywą, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, stan równowagi, stężenie osoczowe, stosunek molowy, zaburzenie czynności nerek, znakowanie radioaktywne - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, będący składnikiem kompleksu inozyny pranobeks (stosunek molowy 3:1 względem inozyny), wykazuje działanie immunostymulujące i przeciwwirusowe. Mechanizm działania opiera się na modulacji odpowiedzi immunologicznej typu Th1, co prowadzi do dojrzewania i różnicowania limfocytów T oraz nasilenia reakcji limfoproliferacyjnych. Kompleks zwiększa cytotoksyczność limfocytów T, aktywność komórek NK, funkcjonowanie limfocytów supresorowych T8 i pomocniczych T4, a także podnosi poziom immunoglobulin G (IgG) i ekspresję markerów dopełniacza. W badaniach in vitro stwierdzono wzrost produkcji IL-1 i IL-2 oraz ekspresji receptora IL-2, natomiast in vivo obserwowano zwiększone wydzielanie IFN-γ i obniżenie IL-4, co potwierdza przesunięcie odpowiedzi immunologicznej w kierunku Th1. Kompleks dodatkowo nasila chemotaksję i fagocytozę neutrofili, monocytów i makrofagów, wspierając eliminację patogenów.
chemotaksja, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfodiesteraza cGMP, immunoglobulina G, immunostymulacja, inozyna pranobeks, interferon gamma, interleukina-1, interleukina-2, interleukina-4, klasyfikacja ATC, komórki NK, kwas 4-acetamidobenzoesowy, łańcuch poliadenylowy, limfocyt pomocniczy T4, limfocyt supresorowy T8, limfocyt T, neutrofil, odpowiedź Th1, synteza mRNA, wirus opryszczki typu I - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Działania niepożądane
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, będący składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu (w stosunku molowym 1:3 z inozyną oraz solami N,N-2-dimetyloamino-2-propanolu), jest istotnym elementem leków takich jak Eloprine. W badaniach klinicznych wykazano, że najczęstszym i jedynym stale występującym działaniem niepożądanym jest podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i moczu, które normalizuje się samoistnie w ciągu kilku dni po zakończeniu terapii. Często (>1/100 do <1/10) obserwowane działania niepożądane obejmują nudności (z wymiotami lub bez), bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej i azotu mocznikowego (BUN), świąd, wysypkę, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie oraz bóle stawów. Niezbyt często (>1/1 000 do <1/100) występują biegunka, zaparcia, nerwowość, zaburzenia snu (senność lub bezsenność) oraz wielomocz.
aminotransferazy, azot mocznikowy, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, dna moczanowa, Eloprine, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hiperurikemia, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, monitorowanie działań niepożądanych, nerwowość, nudności, parametry nerkowe, świąd, wielomocz, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Interakcje
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, składnik kompleksu inozyny pranobeksu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol), które mogą prowadzić do wzrostu stężenia kwasu moczowego i nasilenia objawów hiperurykemii. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, w tym diuretykami tiazydowymi (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) oraz pętlowymi (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy), może zaburzać gospodarkę kwasu moczowego i wymaga monitorowania funkcji nerek oraz poziomu elektrolitów. Preparaty zawierające kwas 4-acetamidobenzoesowy nie powinny być stosowane równocześnie z lekami immunosupresyjnymi ze względu na ryzyko farmakokinetycznych zmian działania terapeutycznego, co może obniżać skuteczność terapii lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
alkohol etylowy, allopurynol, azydotymidyna, biodostępność AZT, chlortalidon, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie immunomodulujące, funkcja nerek, furosemid, hiperurykemia, hydrochlorotiazyd, indapamid, inhibitor oksydazy ksantynowej, inozyna pranobeksu, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas etakrynowy, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, monocyt krwi, poziom elektrolitów, poziom kwasu moczowego, torasemid, tworzenie nukleotydów, wewnątrzkomórkowa fosforylacja - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eloprine 500 mg
Eloprine, zawierający inozynę pranobeks (kompleks inozyny i soli kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem w stosunku molowym 1:3), jest lekiem doustnym stosowanym w dawce 50 mg/kg masy ciała na dobę. U dorosłych standardowa dawka wynosi 6 tabletek (3 g) dziennie, podzielonych na 3 dawki po 2 tabletki, z możliwością zwiększenia do 8 tabletek (4 g) w cięższych przypadkach, podawanych 4 razy na dobę. U dzieci powyżej 1 roku życia dawka jest również 50 mg/kg/dobę, podawana w kilku równych dawkach, z możliwością stosowania syropu o stężeniu 250 mg/5 ml lub 500 mg/5 ml w przypadku trudności z połykaniem tabletek. Leczenie trwa od 5 do 14 dni, z kontynuacją podawania leku przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotowi infekcji.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, będący składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu (stosowanego m.in. w preparacie Eloprine), nie posiada potwierdzonych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży oraz laktacji. Brak jest badań oceniających wpływ tej substancji na rozwój płodu u ludzi oraz danych dotyczących jej przenikania do mleka matki. W związku z tym, produkty zawierające kwas 4-acetamidobenzoesowy są przeciwwskazane u kobiet w ciąży i karmiących piersią, co powinno być jasno komunikowane podczas konsultacji lekarskich. W wyjątkowych sytuacjach klinicznych możliwe jest rozważenie terapii, jednak wymaga to szczegółowej analizy stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisłego monitorowania stanu zdrowia matki i dziecka.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, decyzja terapeutyczna, Eloprine, inozyna, inozyna pranobeks, karmienie piersią, konsultacja medyczna, kwas 4-acetamidobenzoesowy, laktacja, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, przenikanie do mleka matki, przenikanie inozyny pranobeksu, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, składnik kompleksu inozyny pranobeksu obecny m.in. w leku Eloprine, wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii ze względu na możliwość przejściowego wzrostu stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu. Wzrost ten, zwykle mieszczący się w granicach normy (górna granica 8 mg/dl), jest szczególnie obserwowany u mężczyzn oraz osób starszych. Mechanizm podwyższenia stężenia kwasu moczowego wynika z katabolicznych przemian inozynowego komponentu do kwasu moczowego, a nie z polekowych zaburzeń enzymatycznych czy zmian klirensu nerkowego.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Eloprine 500 mg
Inozyna pranobeks, zawarta w preparacie Eloprine 500 mg (stosunek molowy inozyny do soli kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem 1:3), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Brak jest danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania tego leku w tych grupach, w tym wpływu na rozwój płodu oraz przenikanie do mleka kobiecego. Z tego względu, podawanie Eloprine w okresie ciąży i laktacji nie jest zalecane, chyba że potencjalne korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają możliwe, choć nieznane, ryzyko dla płodu lub niemowlęcia. W trakcie konsultacji należy szczegółowo omówić z pacjentką brak danych bezpieczeństwa oraz rozważyć alternatywne, lepiej przebadane metody leczenia.
- Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Dawkowanie i sposób podawania
Inozyna pranobeks, zawierająca N,N-2-dimetyloamino-2-propanol w stosunku molowym 1:3 z inozyną i solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego, jest podawana wyłącznie doustnie w formie produktu Eloprine. Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie masy ciała oraz nasilenia choroby, z zalecaną dawką u dorosłych i osób starszych wynoszącą 50 mg/kg masy ciała na dobę, co odpowiada standardowo 6 tabletkom (3 g) podzielonym na 3 dawki po 2 tabletki. W cięższych przypadkach dawkę można zwiększyć do 8 tabletek (4 g) na dobę, podawanych 4 razy dziennie. U dzieci powyżej 1 roku życia stosuje się tę samą dawkę 50 mg/kg masy ciała, preferując formę syropu o stężeniu 250 mg/5 ml lub 500 mg/5 ml, co ułatwia podawanie leku. Terapia trwa zwykle od 5 do 14 dni, z kontynuacją leczenia przez 1-2 dni po ustąpieniu objawów.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Eloprine 500 mg
Eloprine, zawierający 500 mg inozyny pranobeksu w tabletce, jest lekiem o działaniu immunostymulującym i przeciwwirusowym, stosowanym głównie u pacjentów z obniżoną odpornością oraz w terapii opryszczki wargowej i skórnej wywołanej przez wirus Herpes simplex. Preparat wspomaga naturalne mechanizmy obronne organizmu, co jest szczególnie istotne u osób z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych (≥3-4 epizody rocznie), przedłużonym czasem rekonwalescencji, współistniejącymi chorobami oraz potwierdzoną obniżoną odpornością. W leczeniu opryszczki Eloprine skraca czas trwania infekcji i łagodzi objawy, wskazany jest zarówno w pierwszych epizodach, jak i w profilaktyce nawrotów (≥6 epizodów rocznie), zwłaszcza u pacjentów z immunosupresją.
faza prodromalna, HSV, infekcje górnych dróg oddechowych, inozyna pranobeks, kompleks inozyny, kwas 4-acetamidobenzoesowy, nawracające infekcje, obniżona odporność, opryszczka, opryszczka pospolita, opryszczka wargowa, profilaktyka opryszczki, stan immunologiczny, substancja pomocnicza, właściwości immunostymulujące, zakażenia górnych dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Przedawkowanie
Kwas 4-acetamidobenzoesowy jest składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu, obecnego w leku Eloprine, gdzie jedna tabletka zawiera 500 mg inozyny pranobeksu w stosunku molowym 1:3 (inozyna: sól kwasu 4-acetamidobenzoesowego z N,N-2-dimetyloamino-2-propanolem). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego związku, a ryzyko poważnych działań niepożądanych jest niskie. W przypadku przedawkowania najistotniejszym objawem klinicznym byłoby podwyższenie stężenia kwasu moczowego w surowicy, co może prowadzić do hiperurykemii i jej powikłań, takich jak ból stawów, kamica nerkowa czy dna moczanowa. Nie przewiduje się innych specyficznych objawów toksycznych.
antidotum, ból stawów, dna moczanowa, działanie niepożądane, Eloprine, funkcja nerek, hiperurykemia, inozyna pranobeksu, kamica nerkowa, kwas 4-acetamidobenzoesowy, leczenie objawowe, lek obniżający stężenie kwasu moczowego, mechanizm działania, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, nawodnienie pacjenta, parametr biochemiczny, podwyższenie stężenia kwasu moczowego, profil farmakologiczny, stężenie kwasu moczowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu 4-acetamidobenzoesowego, składnika kompleksu inozyny pranobeksu (Eloprine), wykazały bardzo niski profil toksyczności. W testach toksyczności ostrej, podostrej i przewlekłej na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) podawano dawki do 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 50-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 znacznie przekraczała dawkę terapeutyczną, potwierdzając wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na myszach i szczurach nie wykazały działania rakotwórczego, a kompleksowe testy mutagenności in vitro i in vivo, w tym na ludzkich limfocytach, potwierdziły brak potencjału mutagennego substancji.
badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna LD50, droga pozajelitowa, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, genotoksyczność, inozyna pranobeks, kwas 4-acetamidobenzoesowy, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenia reprodukcyjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eloprine 500 mg
Inozyna pranobeks w dawce 500 mg, stosowana w terapii, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego w surowicy i moczu jako stałym efektem farmakodynamicznym, który ustępuje samoistnie po kilku dniach od zakończenia leczenia. W trakcie długotrwałej terapii (≥3 miesiące) często (>1/100 do <1/10) obserwuje się nudności (z wymiotami lub bez), bóle w nadbrzuszu, podwyższenie aktywności aminotransferaz, fosfatazy zasadowej oraz azotu mocznikowego (BUN), a także objawy skórne (świąd, wysypka), bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, złe samopoczucie oraz bóle stawów. Działania niepożądane występujące niezbyt często (>1/1000 do <1/100) obejmują biegunkę, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność oraz wielomocz.
aminotransferazy, azot mocznikowy, badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, ból stawów, działanie niepożądane, Eloprine, fosfataza zasadowa, inozyna pranobeks, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas moczowy, nerwowość, nudności, senność, świąd, wielomocz, wysypka, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia nerek i dróg moczowych, zaburzenia skórne, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, zaburzenia żołądka i jelit, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Wskazania do stosowania
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, będący składnikiem inozyny pranobeksu (kompleks w stosunku molowym 1:3 z inozyną), jest stosowany głównie w celu wspomagania układu odpornościowego u pacjentów z obniżoną odpornością, zwłaszcza u osób z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych (≥3-4 epizody rocznie). Preparat Eloprine zawiera 500 mg kwasu 4-acetamidobenzoesowego w formie tabletek i jest wskazany w leczeniu przewlekłych stanów zapalnych gardła, migdałków, zatok przynosowych oraz nawracających infekcji ucha środkowego. Terapia może mieć charakter profilaktyczny lub terapeutyczny, a decyzja o jej wdrożeniu powinna uwzględniać indywidualny stan kliniczny pacjenta oraz historię chorób współistniejących.
faza prodromalna, herpes simplex, inozyna pranobeksu, kwas 4-acetamidobenzoesowy, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, obniżona odporność, opryszczka wargowa, parestezje, substancja czynna, układ odpornościowy, wirus opryszczki pospolitej, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie wirusem opryszczki, zapalenie gardła, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon substancji czynnych
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
N,N-2-dimetyloamino-2-propanol jest składnikiem kompleksu inozyny pranobeksu, obecnego w leku Eloprine (tabletki 500 mg), w stosunku molowym 1:3 z inozyną i solami kwasu 4-acetamidobenzoesowego. Profil farmakodynamiczny tej substancji wskazuje na mało prawdopodobny wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) potwierdza brak istotnych zaburzeń funkcji poznawczych i psychomotorycznych, które mogłyby ograniczać bezpieczeństwo pacjenta podczas terapii. W punkcie 4.7 ChPL wyraźnie zaznaczono niskie ryzyko wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, a punkt 4.8 odnosi się do potencjalnych działań niepożądanych, które jednak nie są typowo związane z upośledzeniem funkcji psychomotorycznych.
bezpieczeństwo stosowania, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, Eloprine, funkcje poznawcze, funkcje psychomotoryczne, inozyna pranobeks, kwas 4-acetamidobenzoesowy, N, N-2-dimetyloamino-2-propanol, profil bezpieczeństwa, profil farmakodynamiczny, zdolności psychomotoryczne