infekcje górnych dróg oddechowych

Infekcje górnych dróg oddechowych (IGDO) to grupa schorzeń obejmujących zapalenie struktur anatomicznych położonych powyżej krtani, w tym nosa, zatok przynosowych, gardła, migdałków i ucha środkowego. Stanowią one najczęstszą przyczynę wizyt ambulatoryjnych na całym świecie.

Etiologia IGDO jest przeważnie wirusowa (rhinowirusy, koronawirusy, wirusy grypy i paragrypy, adenowirusy, RSV), rzadziej bakteryjna (paciorkowce β-hemolizujące grupy A, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Streptococcus pneumoniae). Objawy kliniczne obejmują nieżyt nosa, ból gardła, kaszel, chrypkę, ból głowy oraz gorączkę. Nasilenie dolegliwości zależy od czynnika etiologicznego oraz stanu immunologicznego pacjenta.

Diagnostyka IGDO opiera się głównie na obrazie klinicznym. W przypadku podejrzenia etiologii paciorkowcowej wskazane jest wykonanie szybkiego testu antygenowego lub posiewu wymazu z gardła. Badania laboratoryjne (morfologia, CRP) oraz obrazowe (RTG zatok) wykonuje się w przypadkach powikłanych lub o przewlekłym przebiegu.

Leczenie IGDO obejmuje przede wszystkim postępowanie objawowe: odpoczynek, nawodnienie, leki przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Antybiotykoterapia jest wskazana jedynie w przypadku potwierdzonej lub wysoce prawdopodobnej etiologii bakteryjnej. Nieuzasadnione stosowanie antybiotyków w wirusowych IGDO przyczynia się do narastania antybiotykooporności i nie wpływa na przebieg choroby.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl