przeżycie bez nawrotu

Przeżycie bez nawrotu (disease-free survival, DFS) to kluczowy parametr oceny skuteczności leczenia onkologicznego, określający czas od momentu uzyskania całkowitej odpowiedzi na leczenie (zazwyczaj po operacji lub innym leczeniu radykalnym) do wystąpienia wznowy choroby nowotworowej, przerzutów odległych lub zgonu pacjenta z jakiejkolwiek przyczyny.

W badaniach klinicznych DFS stanowi istotny punkt końcowy, często stosowany jako surogat całkowitego przeżycia (OS), szczególnie w przypadku nowotworów o dobrym rokowaniu lub długim naturalnym przebiegu. Parametr ten pozwala na wcześniejszą ocenę skuteczności nowych terapii przeciwnowotworowych bez konieczności oczekiwania na dane dotyczące przeżycia całkowitego.

Analiza przeżycia bez nawrotu jest zazwyczaj przedstawiana za pomocą krzywych Kaplana-Meiera, które umożliwiają porównanie skuteczności różnych metod terapeutycznych. W praktyce klinicznej wydłużenie DFS często koreluje z poprawą jakości życia pacjentów i zmniejszeniem konieczności stosowania kolejnych linii leczenia przeciwnowotworowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl