hipertyroidyzm

Hipertyroidyzm (nadczynność tarczycy) to stan charakteryzujący się nadmierną produkcją hormonów tarczycy – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Jest to zaburzenie endokrynologiczne, które prowadzi do przyspieszenia metabolizmu w organizmie.

Najczęstsze przyczyny hipertyroidyzmu to choroba Gravesa-Basedowa (autoimmunologiczne schorzenie, w którym organizm wytwarza przeciwciała stymulujące tarczycę), wole guzkowe toksyczne, zapalenie tarczycy (tyreoiditis) oraz przedawkowanie preparatów hormonów tarczycy. Rzadziej nadczynność może być wywołana przez gruczolaka przysadki wydzielającego TSH lub nowotwory produkujące hCG.

Objawy kliniczne hipertyroidyzmu obejmują: tachykardię, kołatanie serca, nadmierne pocenie się, nietolerancję ciepła, drżenie rąk, utratę masy ciała pomimo zwiększonego apetytu, niepokój, bezsenność, zaburzenia miesiączkowania oraz wytrzeszcz oczu (szczególnie w chorobie Gravesa-Basedowa). W diagnostyce kluczowe znaczenie ma oznaczenie stężenia TSH (obniżone) oraz wolnych frakcji hormonów tarczycy (podwyższone).

Leczenie hipertyroidyzmu zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (tyreostatyki, takie jak metimazol czy propylotiouracyl), leczenie jodem radioaktywnym lub zabieg chirurgiczny (tyreoidektomia). W terapii objawowej stosuje się beta-blokery, które łagodzą objawy związane z pobudzeniem układu współczulnego. Nieleczony hipertyroidyzm może prowadzić do poważnych powikłań, w tym przełomu tarczycowego, osteoporozy, migotania przedsionków czy niewydolności serca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl