śródporodowa profilaktyka antybiotykowa
Śródporodowa profilaktyka antybiotykowa (intrapartum antibiotic prophylaxis, IAP) to procedura medyczna polegająca na podawaniu antybiotyków kobiecie rodzącej w celu zapobiegania zakażeniom u noworodka. Najczęstszym wskazaniem do jej zastosowania jest kolonizacja dróg rodnych ciężarnej paciorkowcami grupy B (GBS), które mogą prowadzić do poważnych infekcji u noworodka, w tym sepsy, zapalenia płuc czy zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
Profilaktyka ta jest zazwyczaj wdrażana po stwierdzeniu obecności GBS w wymazie z pochwy i odbytu, wykonywanym między 35. a 37. tygodniem ciąży. Antybiotyki podawane są dożylnie podczas porodu, optymalnie co najmniej 4 godziny przed urodzeniem dziecka. Lekiem pierwszego wyboru jest penicylina G, a w przypadku alergii na penicyliny stosuje się klindamycynę, erytromycynę lub wankomycynę, w zależności od wrażliwości bakterii.
Wdrożenie śródporodowej profilaktyki antybiotykowej znacząco zredukowało częstość występowania wczesnej postaci choroby GBS u noworodków – z około 1,7 przypadków na 1000 żywych urodzeń do 0,2-0,3 przypadków. Poza kolonizacją GBS, wskazaniami do IAP są również: dodatni wynik badania w kierunku GBS w moczu w obecnej ciąży, wcześniejsze urodzenie dziecka z inwazyjną chorobą GBS, przedwczesne pęknięcie błon płodowych trwające powyżej 18 godzin oraz gorączka śródporodowa (≥38°C).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba paciorkowcowa grupy b – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba paciorkowcowa grupy B (GBS) jest główną przyczyną wczesnych zakażeń noworodków w krajach rozwiniętych. Aktualne wytyczne ACOG zalecają uniwersalny skrining ciężarnych między 36 0/7 a 37 6/7 tygodniem ciąży poprzez pobranie wymazu z pochwy i odbytu, co pozwala na skuteczne przewidywanie kolonizacji GBS do 5 tygodni. Śródporodowa profilaktyka antybiotykowa (IAP) jest wskazana u kobiet z dodatnim wynikiem posiewu, bakteriurią GBS w ciąży, wcześniejszym dzieckiem z inwazyjną chorobą GBS lub nieznanym statusem GBS przy obecności czynników ryzyka (poród przed 37 tygodniem, odpłynięcie płynu owodniowego ≥18 godzin, gorączka ≥38°C). Penicylina G (5 mln j.m. i 2,5-3 mln j.m. co 4 godziny) pozostaje lekiem pierwszego wyboru, z ampicyliną (2 g i 1 g co 4 godziny) jako alternatywą. U pacjentek z alergią na penicylinę stosuje się cefazolin, klindamycynę lub wankomycynę w zależności od ryzyka anafilaksji i wrażliwości szczepu GBS.
ampicylina, amplifikacja kwasów nukleinowych, antybiotyk beta-laktamowy, bakteriuria GBS, cefazolin, choroba paciorkowcowa grupy B, cięcie cesarskie, gorączka śródporodowa, klindamycyna, niewydolność oddechowa, nosicielstwo GBS, obrzęk naczynioruchowy, penicylina G, pokrzywka, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, ryzyko anafilaksji, śródporodowa profilaktyka antybiotykowa, szczepionka przeciwko GBS, wankomycyna, wczesna postać choroby GBS - Leksykon chorób i schorzeń
Grupa b paciorkowca – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grupa B paciorkowca (GBS, Streptococcus agalactiae) to Gram-dodatnia bakteria kolonizująca układ pokarmowy i moczowo-płciowy u około 25% zdrowych dorosłych kobiet, w tym do jednej trzeciej kobiet w ciąży, zwykle bezobjawowo. Kolonizacja GBS stanowi istotne ryzyko zakażenia noworodków, które może prowadzić do wczesnej postaci zakażenia (early-onset disease) w ciągu pierwszych 24-48 godzin życia lub późnej postaci (late-onset disease) do 3 miesięcy po urodzeniu. Wczesne zakażenia manifestują się posocznicą, zapaleniem płuc i opon mózgowo-rdzeniowych, a ryzyko transmisji pionowej wynosi 1-2% u noworodków matek GBS-dodatnich bez profilaktyki. Diagnostyka przesiewowa powinna być wykonana między 36. a 37. tygodniem ciąży poprzez wymaz z pochwy i odbytu, a wyniki dostępne są w 24-48 godzin. Profilaktyka śródporodowa polega na dożylnym podaniu penicyliny (lek z wyboru) lub ampicyliny co najmniej 4 godziny przed porodem, co redukuje ryzyko zakażenia noworodka o około 80%. Alternatywy dla pacjentek z alergią na penicylinę obejmują cefazolinę, klindamycynę (po potwierdzeniu wrażliwości szczepu) lub wankomycynę.
ampicylina, bakteriemia, bakteriuria, cefazolin, cesarskie cięcie, immunoprofilaktyka, intensywna terapia noworodkowa, karmienie piersią, klindamycyna, kolonizacja pochwy, martwe urodzenie, mózgowe porażenie dziecięce, oporność na antybiotyki, paciorkowiec grupy B, penicylina, pleśniawka, poronienie, posocznica, późna postać zakażenia, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, przedwczesny poród, reakcja anafilaktyczna, śródporodowa profilaktyka antybiotykowa, Streptococcus agalactiae, transmisja pionowa, układ odpornościowy, wankomycyna, wczesna postać zakażenia, wymaz z pochwy i odbytu, zakażenie dróg moczowych, zapalenie błon płodowych, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba paciorkowcowa grupy b – Epidemiologia
Choroba paciorkowcowa grupy B (GBS), wywoływana przez Streptococcus agalactiae, pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego, szczególnie u noworodków i osób starszych z chorobami przewlekłymi. Rocznie w USA odnotowuje się około 28 010 przypadków inwazyjnej choroby GBS, z czego noworodki poniżej 3 miesięcy stanowią główną grupę ryzyka, zwłaszcza w postaciach wczesnej (EOD) i późnej (LOD). Wprowadzenie śródporodowej profilaktyki antybiotykowej (IAP) u kobiet ciężarnych między 35 a 37 tygodniem ciąży znacząco obniżyło częstość występowania EOD z 1,8-4,0 do około 0,25 na 1000 żywych urodzeń, jednak LOD utrzymuje się na poziomie około 0,27 na 1000 żywych urodzeń. Globalnie, według WHO, około 21,7 miliona kobiet ciężarnych jest nosicielkami GBS, co skutkuje około 410 000 przypadków choroby noworodkowej rocznie, w tym 147 000 martwych urodzeń i zgonów niemowląt, z największym obciążeniem w Afryce Subsaharyjskiej. Epidemiologia wskazuje na rosnące znaczenie GBS także u dorosłych, zwłaszcza osób powyżej 65 roku życia oraz z chorobami współistniejącymi, gdzie częstość inwazyjnej choroby wzrosła w USA z 3,6 do 10,9 na 100 000 populacji w latach 1990-2016.
choroba współistniejąca, cukrzyca, kobieta ciężarna, martwe urodzenie, nowotwór, oddział intensywnej terapii, oporność na antybiotyki, otyłość, pęknięcie błon płodowych, płyn mózgowo-rdzeniowy, posiew pochwowo-odbytniczy, posocznica, późna postać choroby, sekwencjonowanie całego genomu, śródporodowa profilaktyka antybiotykowa, Streptococcus agalactiae, transmisja pionowa, wczesna postać choroby, wiek ciążowy, zaburzenie neurorozwojowe, zakażenie krwi, zakażenie wewnątrzowodniowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie płynu mózgowo-rdzeniowego, zjadliwość - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba paciorkowcowa grupy b – Etiologia i przyczyny
Streptococcus agalactiae (GBS) to Gram-dodatnia bakteria, główny czynnik etiologiczny choroby paciorkowcowej grupy B, szczególnie istotny u noworodków, kobiet ciężarnych, osób starszych oraz pacjentów z obniżoną odpornością. Kolonizuje przewód pokarmowy i drogi moczowo-płciowe u około 25-30% zdrowych kobiet, a u kobiet ciężarnych częstość kolonizacji wynosi około 19% (zakres 9-26%). Główna droga zakażenia noworodków to transmisja wertykalna podczas porodu, z ryzykiem rozwoju wczesnej postaci choroby (EOD) u 12% noworodków bez profilaktyki antybiotykowej. Serotypy Ia, Ib, II, III i V odpowiadają za 97% inwazyjnych zakażeń noworodków, z serotypem III dominującym w EOD (43%) i późnym zachorowaniu (LOD, 73%). Czynniki ryzyka u noworodków obejmują kolonizację matki, bakteriurię GBS, przedwczesny poród (<37 tyg.), niską masę urodzeniową, przedłużony poród, gorączkę śródporodową oraz wcześniejsze zakażenie GBS u rodzeństwa.
bakteriemia, bakteriuria GBS, chorioamnionitis, gorączka śródporodowa, inwazyjna choroba GBS, kolonizacja pochwy, martwicze zapalenie powięzi, paciorkowiec grupy B, polisacharyd otoczkowy, późna postać choroby, profilaktyka antybiotykowa, przedwczesne pęknięcie błon płodowych, sepsa, śródporodowa profilaktyka antybiotykowa, Streptococcus agalactiae, szczepionka przeciwko GBS, transmisja wertykalna, typ serologiczny, wczesna postać choroby GBS, zapalenie kości i szpiku, zapalenie krążka międzykręgowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia, zespół wstrząsu toksycznego - Leksykon chorób i schorzeń
Grupa b paciorkowca – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w zakażeniach wywołanych przez paciorkowce grupy B (GBS) jest zróżnicowane i zależy od wieku pacjenta, obecności chorób współistniejących oraz szybkości wdrożenia leczenia. U zdrowych osób przebieg zakażenia jest zwykle łagodny, natomiast u noworodków, zwłaszcza wcześniaków, oraz osób z obniżoną odpornością ryzyko powikłań i śmiertelności jest znaczne. Noworodki z przebytym zakażeniem GBS mają trzykrotnie wyższe skorygowane ryzyko zgonu (AOR 3,0; 95% CI 2,1-4,3) oraz hospitalizacji (AOR 3,1; 95% CI 2,7-3,5) w porównaniu z dziećmi bez zakażenia. Wcześniaki cechują się 3-krotnie wyższym ryzykiem wczesnej postaci zakażenia GBS (GBS-EOD) i śmiertelnością na poziomie 19,2% (w porównaniu do 2,1% u noworodków urodzonych o czasie). U dorosłych z chorobami współistniejącymi rokowanie pozostaje niekorzystne, a czynniki ryzyka zakażenia często utrzymują się po przebyciu infekcji.
badanie przesiewowe GBS, bakteriuria GBS, bezdech, infekcja wewnątrzowodniowa, intensywna terapia noworodka, kolonizacja GBS, mózgowe porażenie dziecięce, nosicielstwo GBS, obniżona odporność, paciorkowiec grupy B, padaczka, posocznica, śródporodowa profilaktyka antybiotykowa, Streptococcus agalactiae, tachykardia, wcześniak