napady zgięciowe niemowląt

Napady zgięciowe niemowląt (infantile spasms) to rzadki, ale ciężki zespół padaczkowy występujący w okresie wczesnodziecięcym, najczęściej pomiędzy 3. a 8. miesiącem życia. Charakteryzują się one nagłymi, symetrycznymi, krótkotrwałymi skurczami mięśni, prowadzącymi do zgięcia głowy, tułowia i kończyn (typu flexor) lub rzadziej do ich wyprostowania (typu extensor).

Etiologia napadów zgięciowych jest różnorodna. Mogą być one wywołane nieprawidłowościami strukturalnymi mózgu, zaburzeniami genetycznymi, infekcjami wewnątrzmacicznymi, encefalopatią niedotlenieniowo-niedokrwienną, chorobami metabolicznymi lub mogą mieć charakter idiopatyczny. Zespół ten często współwystępuje z zespołem Westa, charakteryzującym się triadą objawów: napadami zgięciowymi, opóźnieniem rozwoju psychoruchowego i hipsarytmią w zapisie EEG.

Diagnostyka napadów zgięciowych wymaga pilnego badania elektroencefalograficznego (EEG), które typowo wykazuje wzorzec hipsarytmii. Dodatkowo należy przeprowadzić badania neuroobrazowe (MRI mózgu), badania metaboliczne i genetyczne w celu ustalenia przyczyny napadów. Wczesna diagnoza i rozpoczęcie leczenia są kluczowe dla poprawy rokowania.

Leczenie pierwszego rzutu obejmuje zwykle ACTH lub wigabatrynę, szczególnie skuteczną w przypadku stwardnienia guzowatego. W przypadku nieskuteczności leczenia pierwszego rzutu stosuje się inne leki przeciwpadaczkowe, ketogenną dietę lub leczenie operacyjne u wybranych pacjentów. Rokowanie zależy od etiologii, czasu rozpoczęcia leczenia i odpowiedzi na terapię, jednak u wielu dzieci dochodzi do rozwoju lekoopornej padaczki i opóźnienia rozwoju psychoruchowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl