wada wrodzona palców
Wada wrodzona palców to zaburzenie rozwojowe występujące w okresie prenatalnym, które prowadzi do nieprawidłowego ukształtowania palców rąk lub stóp. Wady te mogą obejmować polidaktylię (nadliczbowe palce), syndaktylię (zrośnięcie palców), oligodaktylię (zmniejszona liczba palców), ektrodaktylię (brak centralnych promieni ręki), klinodaktylię (wygięcie palców) oraz brachydaktylię (skrócenie palców).
Etiologia wad wrodzonych palców jest zróżnicowana i obejmuje czynniki genetyczne (mutacje genowe, aberracje chromosomowe), środowiskowe (teratogeny, infekcje wewnątrzmaciczne) oraz ich kombinacje. Wady te mogą występować jako izolowane anomalie lub jako element złożonych zespołów wad wrodzonych, takich jak zespół Aperta, Holt-Orama czy zespół Polanda.
Diagnostyka wad wrodzonych palców obejmuje badanie kliniczne, obrazowanie radiologiczne oraz, w wybranych przypadkach, diagnostykę genetyczną. Leczenie jest indywidualizowane i zależy od rodzaju oraz nasilenia wady. Obejmuje postępowanie zachowawcze oraz interwencje chirurgiczne (rekonstrukcyjne, korygujące), które powinny być przeprowadzane we wczesnym okresie rozwoju dziecka, aby zapewnić optymalną funkcję i estetykę kończyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aparxon PR 8 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ropinirolu obejmuje badania dotyczące wpływu na rozrodczość, toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano wpływ na implantację zarodka związany z obniżeniem poziomu prolaktyny, jednak efekt ten może nie mieć znaczenia klinicznego u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg/dobę, AUC 2-5× MRHD) stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców, natomiast dawka 120 mg/kg/dobę (AUC ~4× MRHD) nie wykazała działania teratogennego. U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (Cmax 9,5× MRHD). Interakcje z lewodopą zwiększały częstość i nasilenie wad rozwojowych palców. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek i ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów w dawce 50 mg/kg/dobę obserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z ekspozycją na światło, a nie bezpośrednim działaniem leku.
badanie długoterminowe, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, interakcja lekowa, kanał jonowy hERG, komórki Leydiga, obumarcie płodu, organogeneza, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie leku w osoczu, wada wrodzona palców - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rolpryna SR 8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek może powodować zaburzenia implantacji zarodka u szczurów, co wiąże się z obniżeniem stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie jest kluczowa dla zagnieżdżenia zarodka, co ogranicza znaczenie kliniczne tego efektu. W toksycznych dawkach dla matki (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadających 2-5-krotności AUC względem MRHD u ludzi) obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększoną śmiertelność płodów oraz wady wrodzone palców. Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 120 mg/kg/dobę u szczurów oraz 20 mg/kg u królików, jednak kombinacja ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą u królików nasilała wady wrodzone palców, wskazując na potencjalne interakcje teratogenne. Profil toksyczności obejmuje zmiany behawioralne, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię, opadanie powiek oraz ślinienie się, co jest zgodne z farmakologicznym działaniem na układ dopaminergiczny i sercowo-naczyniowy. Długotrwałe podawanie wysokich dawek (50 mg/kg/dobę) u szczurów albinosów prowadziło do degeneracji siatkówki, prawdopodobnie z powodu zwiększonej ekspozycji na światło, co jest efektem gatunkowo specyficznym.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórka Leydiga, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania farmakologicznego, mutacja genowa, obumieranie płodu, organogeneza, prąd jonowy, prolaktyna, rakotwórczość, receptor dopaminowy, repolaryzacja mięśnia sercowego, ryzyko kardiologiczne, stężenie w osoczu, układ dopaminergiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip-Modutab 4 mg
Przedkliniczne badania ropinirolu, substancji czynnej Requip-Modutab, obejmują szeroki zakres oceny bezpieczeństwa, w tym wpływ na rozrodczość, toksyczność ogólną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz farmakologię bezpieczeństwa. W badaniach na szczurach wykazano, że ropinirol może wpływać na implantację zarodka poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, jednak u ludzi prolaktyna nie odgrywa kluczowej roli w tym procesie. Teratogenność obserwowano przy dawkach toksycznych dla matki: zmniejszenie masy ciała płodów przy 60 mg/kg/dobę (AUC około 2x MRHD), zwiększone obumieranie płodów przy 90 mg/kg/dobę (AUC około 3x MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (AUC około 5x MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (AUC około 4x MRHD). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi). Skojarzone podawanie ropinirolu z L-dopą u królików zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
agonista receptorów dopaminergicznych, AUC, badanie in vitro, badanie teratogenności, Cmax, degeneracja siatkówki, fotoekspozycja, gen HERG, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, kanały potasowe, komórki Leydiga, L-DOPA, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, ropinirol, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon substancji czynnych
Ropinirol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ropinirol, stosowany w terapii choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg, wykazuje profil toksyczności związany głównie z jego mechanizmem działania farmakologicznego, obejmujący hipoprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz zmiany behawioralne. W badaniach długoterminowych u szczurów albinosów zaobserwowano degenerację siatkówki przy dawce 50 mg/kg m.c./dobę, co wiązano z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego ani rakotwórczego u myszy, natomiast u szczurów stwierdzono rozrost komórek Leydiga i gruczolaka jądra, uznane za specyficzne gatunkowo i nieistotne klinicznie dla ludzi. Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały na dawko-zależne efekty teratogenne u szczurów przy dawkach od 60 do 150 mg/kg m.c./dobę, znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (MRHD: 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg, 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona). U królików nie stwierdzono wpływu na organogenezę przy monoterapii do 20 mg/kg, jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksyczności, choroba Parkinsona, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał potasowy, L-DOPA, mięsień sercowy, obumieranie płodów, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prąd hERG, repolaryzacja komórek, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie prolaktyny, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 2 mg
Badania przedkliniczne ropinirolu, zawartego w preparacie Aropilo, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście toksyczności reprodukcyjnej i farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodków związane z hipoprolaktynemią, choć prolaktyna nie jest kluczowa dla implantacji u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg m.c./dobę), co odpowiada ekspozycji od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD), stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Nie wykazano działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-30-krotność ekspozycji MRHD). W badaniach na królikach monoterapia ropinirolem (20 mg/kg) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg) obserwowano nasilenie wad wrodzonych palców.
bradykardia, choroba Parkinsona, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, ptoza powieki, rakotwórczość, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, stężenie w osoczu, toksyczność dla matki, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodków. W badaniach teratogenności u szczurów dawki toksyczne dla matki (60-150 mg/kg/dobę, odpowiadające 2-5-krotności AUC względem maksymalnej zalecanej dawki u ludzi) powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4-krotność AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5-krotność Cmax u ludzi), jednak jednoczesne podawanie ropinirolu (10 mg/kg) z L-dopą zwiększało częstość i ciężkość wad wrodzonych palców, wskazując na potencjalne interakcje w okresie rozwoju płodowego. Profil toksyczności obejmował objawy związane z agonizmem receptorów dopaminowych, takie jak hipoprolaktynemia, hipotonia, bradykardia, opadanie powiek oraz ślinienie się. Długoterminowo u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę zaobserwowano degenerację siatkówki, prawdopodobnie związaną z nadmierną ekspozycją na światło.
aberracja chromosomowa, agonista receptorów dopaminowych, badanie rakotwórczości, degeneracja siatkówki, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, hipotensja, implantacja zarodka, in vitro, in vivo, kanał hERG, L-DOPA, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, ropinirol, rozrost komórek Leydiga, teratogenność, torsade de pointes, wada wrodzona palców, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adartrel 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że toksyczność leku jest związana głównie z jego działaniem agonistycznym na receptory dopaminergiczne, manifestującym się m.in. hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią oraz zmianami behawioralnymi. Szczególną uwagę zwraca degeneracja siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co jest efektem specyficznym gatunkowo i prawdopodobnie związanym z nadmierną ekspozycją na światło. Ropinirol nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości, przy dawkach do 50 mg/kg/dobę, u myszy nie stwierdzono efektów nowotworowych, natomiast u szczurów zaobserwowano rozrost komórek Leydiga i gruczolak jądra, co jest uznawane za specyficzne dla tego gatunku i nieprzekładające się na ryzyko kliniczne u ludzi.
agonista receptorów dopaminergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał jonowy hERG, komórki Leydiga, mechanizm działania farmakologicznego, obumarcie płodu, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil toksyczności, receptor dopaminergiczny, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, wartość IC50, zmiany siatkówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo SR 4 mg
Dane przedkliniczne ropinirolu, substancji czynnej preparatu Aropilo SR, wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu klinicznym. W badaniach toksykologicznych u szczurów i królików zaobserwowano dawkozależne efekty reprodukcyjne, takie jak zmniejszenie masy ciała płodów (60 mg/kg m.c./dobę, około 2× AUC MRHD), zwiększone obumieranie płodów (90 mg/kg m.c./dobę, około 3× AUC MRHD) oraz wady wrodzone palców (150 mg/kg m.c./dobę, około 5× AUC MRHD). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę u szczurów (około 4× AUC MRHD) ani wpływu na organogenezę u królików przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax MRHD). Interesująco, ko-terapia ropinirolem (10 mg/kg, 4,8× Cmax MRHD) i L-dopą u królików zwiększała częstość i ciężkość wad wrodzonych palców w porównaniu do monoterapii L-dopą. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego działaniem na receptory dopaminergiczne, manifestując się m.in. hipoprolaktynemią, obniżeniem ciśnienia tętniczego, zwolnieniem czynności serca oraz objawami neurologicznymi i obwodowymi (np. opadanie powiek, ślinienie się).
agonista dopaminy, badanie genotoksyczności, choroba Parkinsona, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt wazodylatacyjny, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obniżenie ciśnienia tętniczego, obumieranie płodu, organogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, prąd jonowy, receptor D2, receptor dopaminergiczny, stężenie prolaktyny, toksyczność długoterminowa, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aropilo 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały wpływ na reprodukcję, głównie poprzez obniżenie stężenia prolaktyny, co u szczurów skutkowało zaburzeniami implantacji zarodka, jednak efekt ten jest gatunkowo specyficzny i nie przekłada się na ludzi. W modelach zwierzęcych, przy dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg/dobę), obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie oraz wady wrodzone palców, przy czym dawki te odpowiadały ekspozycji AUC od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD: 24 mg/dobę dla choroby Parkinsona, 4 mg/dobę dla zespołu niespokojnych nóg). Nie stwierdzono działania teratogennego przy dawkach do 120 mg/kg/dobę (4-30-krotność AUC MRHD). W badaniach na królikach ropinirol samodzielnie nie wpływał na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą zwiększał częstość i ciężkość wad wrodzonych palców. Profil toksyczności obejmował hipoprolaktynemię, zmiany zachowania, obniżenie ciśnienia tętniczego, bradykardię oraz degenerację siatkówki u szczurów albinosów przy dawce 50 mg/kg/dobę, co wiązano z nadwrażliwością na światło.
AUC, choroba Parkinsona, Cmax, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, IC50, implantacja zarodka, kanał hERG, komórki Leydiga, L-DOPA, obumieranie płodu, organogeneza, prolaktyna, ropinirol, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona palców, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Requip 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ropinirolu wykazały, że lek wpływa na rozrodczość, toksyczność ogólną oraz posiada określony profil farmakologiczny i toksykologiczny. U samic szczurów dawka 60 mg/kg/dobę (około 2-krotność AUC względem MRHD) powodowała zmniejszenie masy ciała płodów, dawka 90 mg/kg/dobę (3× AUC) zwiększała obumieranie płodów, a 150 mg/kg/dobę (5× AUC) wywoływała wady wrodzone palców. Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4× AUC). U królików nie zaobserwowano wpływu na organogenezę przy dawce 20 mg/kg (9,5× Cmax), jednak współpodawanie ropinirolu (10 mg/kg, 4,8× Cmax) z L-dopą zwiększało częstość i nasilenie wad wrodzonych palców. Toksyczność ropinirolu wiąże się z jego agonistycznym działaniem na receptory dopaminowe, manifestując się hipoprolaktynemią, zmianami zachowania, obniżeniem ciśnienia tętniczego, bradykardią, opadaniem powiek i ślinieniem się.
agonista receptorów dopaminowych, badanie in vitro, badanie in vivo, ciśnienie tętnicze krwi, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, gruczolak jądra, hipoprolaktynemia, kanał hERG, komórki Leydiga, mięsień sercowy, organogeneza, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, prolaktyna, receptor dopaminowy, repolaryzacja kardiomiocytów, wada wrodzona palców, zagnieżdżenie zarodka