Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Aropilo 2 mg

Badania przedkliniczne ropinirolu, zawartego w preparacie Aropilo, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa, zwłaszcza w kontekście toksyczności reprodukcyjnej i farmakologii bezpieczeństwa. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodków związane z hipoprolaktynemią, choć prolaktyna nie jest kluczowa dla implantacji u ludzi. W dawkach toksycznych dla matki (60-150 mg/kg m.c./dobę), co odpowiada ekspozycji od 2- do 40-krotnie wyższej niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (MRHD), stwierdzono zmniejszenie masy ciała płodów, zwiększone obumieranie płodów oraz wady wrodzone palców. Nie wykazano działania teratogennego przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (4-30-krotność ekspozycji MRHD). W badaniach na królikach monoterapia ropinirolem (20 mg/kg) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg) obserwowano nasilenie wad wrodzonych palców.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Aropilo

W badaniach przedklinicznych dotyczących ropinirolu zawartego w preparacie Aropilo zebrano szereg istotnych danych dotyczących bezpieczeństwa jego stosowania. Obejmują one analizę toksyczności reprodukcyjnej, genotoksyczności, rakotwórczości oraz badania z zakresu farmakologii bezpieczeństwa. Prezentowane poniżej dane stanowią ważne informacje uzupełniające profil bezpieczeństwa tego leku.1

Toksyczność reprodukcyjna

Wpływ ropinirolu na funkcje reprodukcyjne badano w modelach zwierzęcych. U samic szczurów zaobserwowano zaburzenia implantacji zarodków związane z obniżeniem stężenia prolaktyny pod wpływem ropinirolu. Jest to istotna obserwacja, należy jednak zaznaczyć, że prolaktyna nie jest niezbędnym czynnikiem warunkującym implantację u ludzi.2

Wpływ na rozwój płodu – dane dla dawek stosowanych w chorobie Parkinsona

Badania na ciężarnych szczurach wykazały, że ropinirol podawany w dawkach toksycznych dla matki powodował szereg niekorzystnych zmian rozwojowych u płodów. Zaobserwowano następujące efekty:3

  • Zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 2-krotnie wyższa niż maksymalna ekspozycja przy stosowaniu MRHD u ludzi, oceniana na podstawie AUC)4
  • Zwiększenie częstości obumierania płodów przy dawce 90 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 3-krotnie wyższa niż maksymalna ekspozycja przy MRHD)5
  • Wady wrodzone palców przy dawce 150 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 5-krotnie wyższa niż maksymalna ekspozycja przy MRHD)6

Istotne jest, że nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 4-krotnie wyższa niż przy MRHD). Nie wykazano również wpływu na organogenezę u królików przy podawaniu samego ropinirolu w dawce 20 mg/kg (9,5-krotność średniego Cmax u ludzi przy stosowaniu MRHD).7

Badania wykazały natomiast, że podawanie ropinirolu w dawce 10 mg/kg (4,8-krotność średniego Cmax u ludzi podczas stosowania MRHD) w skojarzeniu z doustnie podawaną L-dopą wiązało się z częstszym występowaniem i większym nasileniem wad wrodzonych palców u królików niż przy podawaniu samej L-dopy.8

Wpływ na rozwój płodu – dane dla dawek stosowanych w zespole niespokojnych nóg

W badaniach z zastosowaniem dawek odpowiadających tym używanym w zespole niespokojnych nóg, u ciężarnych szczurów otrzymujących ropinirol w dawkach toksycznych dla matki zaobserwowano:9

  • Zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 15-krotnie wyższa niż maksymalna ekspozycja przy MRHD)10
  • Zwiększenie obumierania płodów przy dawce 90 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 25-krotnie wyższa niż maksymalna ekspozycja przy MRHD)11
  • Wady wrodzone palców przy dawce 150 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 40-krotnie wyższa niż maksymalna ekspozycja przy MRHD)12

Podobnie jak w przypadku badań dla dawek stosowanych w chorobie Parkinsona, nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów przy dawce 120 mg/kg m.c./dobę (ekspozycja około 30-krotnie wyższa niż przy MRHD) ani wpływu na organogenezę u królików przy monoterapii ropinirolem w dawce 20 mg/kg (60-krotność średniego Cmax u ludzi przy MRHD).13

Istotną obserwacją było stwierdzenie, że stosowanie ropinirolu w dawce 10 mg/kg (30-krotność średniego Cmax u ludzi przy MRHD) w skojarzeniu z doustnie podawaną L-dopą wiązało się z częstszym występowaniem i większym nasileniem wad wrodzonych palców u królików w porównaniu z monoterapią L-dopą.14

Toksyczność ogólna

Profil toksyczności ropinirolu jest przede wszystkim konsekwencją jego działania farmakologicznego. W badaniach obserwowano następujące efekty:15

  • Zmiany zachowania
  • Hipoprolaktynemia (obniżenie stężenia prolaktyny)
  • Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
  • Zwolnienie akcji serca
  • Opadanie powieki
  • Nadmierne ślinienie się

W długoterminowych badaniach z zastosowaniem największej dawki ropinirolu (50 mg/kg m.c./dobę) u szczurów albinosów obserwowano degenerację siatkówki. Zjawisko to było prawdopodobnie związane ze zwiększoną ekspozycją na światło charakterystyczną dla tego gatunku.16

Genotoksyczność

Szereg standardowych badań genotoksyczności przeprowadzonych zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo nie wykazał potencjału genotoksycznego ropinirolu.17

Rakotwórczość

Dwuletnie badania przeprowadzone na myszach i szczurach, z zastosowaniem ropinirolu w dawkach do 50 mg/kg m.c./dobę, nie wykazały działania rakotwórczego u myszy. U szczurów jedynymi zmianami związanymi ze stosowaniem ropinirolu były:18

  • Rozrost komórek Leydiga
  • Gruczolak jądra

Powyższe zmiany były wywołane przez związaną z działaniem ropinirolu hipoprolaktynemię. Należy podkreślić, że zmiany te uważane są za zjawisko specyficzne gatunkowo i nie stanowią zagrożenia w kontekście klinicznego zastosowania ropinirolu u ludzi.19

Farmakologia bezpieczeństwa

Dane dla dawek stosowanych w chorobie Parkinsona: Badania in vitro wykazały, że ropinirol hamuje prądy uwarunkowane hERG (human Ether-à-go-go-Related Gene). Wartość IC50 jest pięciokrotnie większa od maksymalnego oczekiwanego stężenia w osoczu u pacjentów przyjmujących największą zalecaną dawkę (24 mg na dobę).20

Dane dla dawek stosowanych w zespole niespokojnych nóg: W badaniach in vitro wykazano, że ropinirol hamuje prądy, w których pośredniczy hERG. Wartość IC50 jest co najmniej 30-krotnie większa niż oczekiwane maksymalne stężenie w osoczu u pacjentów leczonych największą zalecaną dawką (4 mg na dobę).21

Parametr Dawki w chorobie Parkinsona Dawki w zespole niespokojnych nóg
Maksymalna zalecana dawka u ludzi 24 mg/dobę 4 mg/dobę
Hamowanie kanałów hERG (IC50) 5-krotnie wyższe niż maksymalne stężenie w osoczu ≥30-krotnie wyższe niż maksymalne stężenie w osoczu
Toksyczność u ciężarnych szczurów (60 mg/kg) AUC 2-krotnie wyższe niż przy MRHD AUC 15-krotnie wyższe niż przy MRHD
Obumieranie płodów (90 mg/kg) AUC 3-krotnie wyższe niż przy MRHD AUC 25-krotnie wyższe niż przy MRHD
Wady wrodzone palców (150 mg/kg) AUC 5-krotnie wyższe niż przy MRHD AUC 40-krotnie wyższe niż przy MRHD
Brak działania teratogennego (120 mg/kg) AUC 4-krotnie wyższe niż przy MRHD AUC 30-krotnie wyższe niż przy MRHD
  1. 26.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl