wysokie stężenie etanolu

Wysokie stężenie etanolu we krwi (alkoholu etylowego) jest istotnym zagadnieniem medycznym zarówno w kontekście toksykologii klinicznej, jak i medycyny ratunkowej. Etanol, jako substancja psychoaktywna, po spożyciu w dużych ilościach prowadzi do zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, począwszy od euforii i zaburzeń koordynacji ruchowej, poprzez ataksję, zaburzenia mowy, aż do depresji oddechowej i śpiączki.

Diagnoza wysokiego stężenia etanolu opiera się na badaniach laboratoryjnych, gdzie najczęściej oznacza się stężenie alkoholu we krwi (BAC – blood alcohol concentration). Wartości powyżej 0,3‰ uznawane są za stan po spożyciu alkoholu, natomiast stężenia przekraczające 3-4‰ mogą być potencjalnie śmiertelne. U osób z tolerancją, wartości letalne mogą być znacznie wyższe.

Postępowanie medyczne w przypadku wysokiego stężenia etanolu obejmuje monitorowanie podstawowych parametrów życiowych, zapewnienie drożności dróg oddechowych, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych i metabolicznych, profilaktykę hipoglikemii oraz terapię objawową. W ciężkich przypadkach konieczna może być intubacja dotchawicza i wentylacja mechaniczna. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko aspiracji treści żołądkowej, hipotermii oraz urazu głowy, który może współistnieć z intoksykacją alkoholową.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl