wejście do pochwy

Wejście do pochwy (introitus vaginae) stanowi zewnętrzne ujście kanału pochwowego, znajdujące się w przedsionku pochwy między wargami sromowymi mniejszymi. Jest to anatomiczna struktura, przez którą następuje penetracja podczas stosunku płciowego, a także droga porodu podczas naturalnego rozwiązania ciąży.

U kobiet, które nie rozpoczęły życia seksualnego, wejście do pochwy jest częściowo zamknięte przez błonę dziewiczą (hymen). Błona ta ma różne formy anatomiczne – może być pierścieniowata, sierpowata lub sitowata, z otworem umożliwiającym odpływ wydzieliny pochwowej i krwi menstruacyjnej. Podczas pierwszego stosunku płciowego błona dziewicza ulega zazwyczaj przerwaniu, co może wiązać się z niewielkim krwawieniem.

W praktyce klinicznej ocena wejścia do pochwy jest istotnym elementem badania ginekologicznego. Lekarz ocenia jego szerokość, elastyczność, obecność blizn, zrostów lub zmian patologicznych. Zwężenie wejścia do pochwy (stenoza) może być wrodzone lub nabyte, np. w wyniku urazów, stanów zapalnych lub zabiegów chirurgicznych, i może wymagać interwencji medycznej.

Z patologii dotyczących wejścia do pochwy należy wymienić zarośnięcie (atresia vaginae), które może być wrodzone lub nabyte. Stan ten wymaga leczenia operacyjnego. Inne częste problemy to stany zapalne (wulwitis), które mogą obejmować wejście do pochwy, powodując ból, świąd i dyskomfort podczas współżycia.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Torbiel bartholina – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Torbiel Bartholina to patologiczne poszerzenie przewodu gruczołu Bartholina, występujące u około 2% kobiet w wieku rozrodczym, spowodowane zablokowaniem wydzielania nawilżającego. Klinicznie może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się bolesnym guzem, zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem podczas chodzenia i stosunku, a także gorączką w przypadku infekcji. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, z rzadkim wskazaniem do biopsji u kobiet po menopauzie. Leczenie zachowawcze obejmuje kąpiele nasiadowe (3-4 razy dziennie po 15-20 minut), ciepłe kompresy oraz leki przeciwbólowe (paracetamol, ibuprofen). W przypadku ropnia wskazana jest antybiotykoterapia, szczególnie przy objawach ogólnoustrojowych lub niepowodzeniu drenażu z cewnikiem Worda.
antybiotyk, antybiotykoterapia, biopsja, cewnik Worda, choroba przenoszona drogą płciową, drenaż cewnikiem, drenaż torbieli, dyspareunia, gruczoł Bartholina, infekcja pochwy, kąpiel nasiadowa, krocze, lek przeciwbólowy, marsupializacja, nawracająca torbiel, profilaktyka nawrotów, ropień, sepsa, torbiel Bartholina, wejście do pochwy, wydzielina z pochwy, zaczerwienienie i obrzęk
Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Leczenie

Zrost błon śluzowych (labial fusion) to stan, w którym wewnętrzne wargi sromowe przylegają do siebie, częściowo lub całkowicie zasłaniając wejście do pochwy, najczęściej występujący u dziewczynek przed okresem dojrzewania oraz u kobiet po menopauzie. W około 80% przypadków u dzieci zrosty ustępują samoistnie w ciągu roku, zwłaszcza po wzroście endogennej produkcji estrogenów. Leczenie jest wskazane przy objawach takich jak nawracające infekcje dróg moczowych, zapalenie pochwy, czy dyskomfort związany z niedrożnością. Podstawową terapią są miejscowe kremy estrogenowe, np. skoniugowane estrogeny (Premarin) lub estradiol dopochwowy 0,01%, stosowane 2-3 razy dziennie przez kilka tygodni, z efektywnością około 90%. Alternatywnie stosuje się kremy kortykosteroidowe, takie jak betametazon w stężeniu 0,05-0,5%, o skuteczności około 68%, szczególnie gdy estrogeny są przeciwwskazane. W łagodniejszych przypadkach pomocne są emolienty lub wazelina, a w terapii opornej rozważa się preparaty z estriolem i testosteronem lub mometazonem.
betametazon, infekcja dróg moczowych, kapanie moczu po mikcji, krem estrogenowy, krem kortykosteroidowy, leczenie chirurgiczne, leczenie miejscowe, menopauza, miesiączkowanie, mometazon, okres dojrzewania, wejście do pochwy, zapalenie pochwy, zapobieganie nawrotom, zatrzymanie moczu, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, zrost błon śluzowych
Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Diagnostyka i diagnoza

Zrost błon śluzowych warg sromowych (labial fusion/adhesion) to stan, w którym wargi sromowe mniejsze lub rzadziej większe zrastają się częściowo lub całkowicie wzdłuż linii środkowej, tworząc błoniastą przegrodę. Schorzenie dotyczy mniej niż 2% dziewczynek przed okresem dojrzewania, najczęściej między 13. a 23. miesiącem życia (do 3,3% populacji w tym wieku), a także kobiet po menopauzie z powodu niedoboru estrogenów. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, gdzie obserwuje się biały lub szary pas tkanki łączący wargi sromowe, częściowe lub całkowite zakrycie wejścia do pochwy i cewki moczowej oraz obecność małego otworu umożliwiającego odpływ moczu. Objawy występują u około 50% pacjentek i obejmują trudności w oddawaniu moczu (19,9%), nawracające infekcje dróg moczowych (19,9%), zapalenie sromu i pochwy (8,6%) oraz dyskomfort w okolicy narządów płciowych. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć m.in. błoniaste wyrośla, torbiele okołocewkowe, zarośnięcie błony dziewiczej oraz wady rozwojowe układu moczowo-płciowego. W wybranych przypadkach wskazane są badania endoskopowe, cystoskopia lub cystouretrografia mikcyjna.
atrezja pochwy, badanie endoskopowe, badanie fizykalne, betametazon, błona dziewicza, cewka moczowa, cystoskopia, cystouretrografia mikcyjna, dyspareunia, infekcja dróg moczowych, krem estrogenowy, krem kortykosteroidowy, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, nawracająca infekcja dróg moczowych, niedobór estrogenów, polip cewki moczowej, preparat estrogenowy, wargi sromowe mniejsze, wargi sromowe większe, wejście do pochwy, wypadanie cewki moczowej, zapalenie sromu, zapalenie sromu i pochwy, zarośnięcie błony dziewiczej, znieczulenie ogólne, zrost błon śluzowych, zrosty warg sromowych

wejście do pochwy

Powiązane wpisy

Torbiel bartholina – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Zrost błon śluzowych – Leczenie

Zrost błon śluzowych – Diagnostyka i diagnoza