zespół kaszlu z górnych dróg oddechowych

Zespół kaszlu z górnych dróg oddechowych (UACS – Upper Airway Cough Syndrome) to jedna z najczęstszych przyczyn przewlekłego kaszlu, definiowanego jako kaszel trwający powyżej 8 tygodni. Dawniej określany był jako zespół spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła (postnasal drip syndrome).

Patofizjologia UACS związana jest z nadmierną produkcją wydzieliny przez błonę śluzową nosa i zatok przynosowych, która spływa po tylnej ścianie gardła i drażni receptory kaszlowe. Przyczyną tego stanu mogą być choroby alergiczne (alergiczny nieżyt nosa), niealergiczne (niealergiczny nieżyt nosa), zapalenie zatok przynosowych lub kombinacja tych stanów.

Diagnostyka zespołu kaszlu z górnych dróg oddechowych opiera się głównie na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz obserwacji odpowiedzi na leczenie empiryczne. Charakterystyczne objawy to uczucie spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła, potrzeba odchrząkiwania, zmiany głosu oraz kaszel nasilający się w pozycji leżącej.

Leczenie UACS zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy donosowe, leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej oraz płukanie jam nosa roztworem soli. W przypadkach opornych na leczenie konieczne może być poszerzenie diagnostyki o badania obrazowe zatok przynosowych oraz konsultację laryngologiczną.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl