N’-tlenek kotyniny
N’-tlenek kotyniny to jeden z głównych metabolitów nikotyny, powstający w procesie metabolizmu tej substancji w organizmie człowieka. Związek ten tworzy się w wyniku utleniania kotyniny, która sama jest produktem metabolizmu nikotyny. Jest to ważny biomarker ekspozycji na nikotynę, wykorzystywany w badaniach klinicznych i epidemiologicznych do oceny narażenia na dym tytoniowy.
Wykrywanie N’-tlenku kotyniny w płynach ustrojowych, takich jak krew, mocz czy ślina, pozwala na obiektywną ocenę ekspozycji na dym tytoniowy. Związek ten charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania niż nikotyna, co czyni go szczególnie przydatnym w diagnostyce długotrwałego narażenia na dym papierosowy. Stężenie N’-tlenku kotyniny w organizmie koreluje z intensywnością palenia tytoniu.
W praktyce medycznej oznaczanie N’-tlenku kotyniny znajduje zastosowanie w programach walki z uzależnieniem od nikotyny, w badaniach epidemiologicznych dotyczących rozpowszechnienia palenia tytoniu oraz w ocenie narażenia na bierne palenie. Jego obecność w organizmie kobiet ciężarnych może świadczyć o ekspozycji płodu na nikotynę, co wiąże się z ryzykiem powikłań ciąży i zaburzeń rozwojowych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
NiQuitin w formie pastylek do ssania zawiera 2 mg nikotyny, która jest całkowicie absorbowana w jamie ustnej oraz po połknięciu, z czasem rozpuszczenia wynoszącym 20-30 minut. Maksymalne stężenie nikotyny w osoczu po pojedynczej dawce 2 mg wynosi około 4,4 ng/ml, a przy stosowaniu co 1,5 godziny wzrasta do 12,7 ng/ml, z utrzymaniem stężenia między dawkami na poziomie 9,4 ng/ml. Dla porównania, pastylki 4 mg osiągają maksymalne stężenie 10,8 ng/ml po pojedynczej dawce i 26,0 ng/ml przy regularnym stosowaniu co 1,5 godziny, z poziomem między dawkami 19,7 ng/ml. Nieprawidłowe stosowanie pastylek nie wpływa istotnie na szybkość ani wielkość wchłaniania nikotyny, która wiąże się z białkami osocza w niewielkim stopniu (4,9-20%), a jej objętość dystrybucji wynosi 2,5 l/kg. Najwyższe stężenia nikotyny obserwuje się w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie.
absorpcja nikotyny, błona śluzowa policzków, faza eliminacji, klirens nienerkowy, klirens nikotyny, kotynina, kwas glukuronowy, metabolizm wątrobowy, N’-tlenek kotyniny, nikotyna z kationitem, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pastylka do ssania, pH moczu, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie w osoczu krwi, trans-3′-hydroksykotynina, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nikotyny -
Leksykon leków
Pastylki do ssania NiQuitin 4 mg ulegają całkowitemu rozpuszczeniu w jamie ustnej w ciągu 20-30 minut, umożliwiając wchłanianie nikotyny przez błonę śluzową policzków lub po połknięciu. Po pojedynczej dawce 4 mg osiągane jest maksymalne stężenie nikotyny w osoczu na poziomie około 10,8 ng/ml, natomiast przy regularnym dawkowaniu co 1,5 godziny stężenie maksymalne wzrasta do 26,0 ng/ml, a minimalne utrzymuje się na poziomie 19,7 ng/ml. Dla porównania, dawka 2 mg generuje Cmax 4,4 ng/ml po pojedynczym podaniu oraz 12,7 ng/ml przy regularnym stosowaniu, z Cmin na poziomie 9,4 ng/ml. Nieprawidłowe stosowanie pastylek nie zwiększa szybkości ani stopnia wchłaniania, jednak nawet wtedy 80-93% nikotyny jest absorbowane do krwiobiegu.
białko osocza, błona śluzowa, dystrybucja nikotyny, eliminacja nikotyny, klirens całkowity, klirens nienerkowy, klirens nikotyny, kotynina, kwas glukuronowy, metabolit nikotyny, N’-tlenek kotyniny, nikotyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pastylka do ssania, pH moczu, proces farmakokinetyczny, przemiana metaboliczna, stężenie nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina, właściwość farmakokinetyczna
