szczepienie BCG
Szczepienie BCG (Bacillus Calmette-Guérin) to immunizacja przeciwko gruźlicy, stosowana powszechnie w wielu krajach jako element programów szczepień ochronnych. Szczepionka zawiera żywe, ale osłabione bakterie Mycobacterium bovis, które stymulują układ odpornościowy do wytworzenia ochrony przed zakażeniem prątkami gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis).
W Polsce szczepienie BCG wykonuje się obowiązkowo u noworodków w pierwszej dobie życia. Zapewnia ono przede wszystkim ochronę przed ciężkimi postaciami gruźlicy u dzieci, takimi jak gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy gruźlica rozsiana. Skuteczność szczepienia w zapobieganiu tym postaciom choroby szacuje się na 70-80%.
Szczepienie BCG wykonywane jest śródskórnie, najczęściej w górną część lewego ramienia. Po szczepieniu może pojawić się charakterystyczna reakcja miejscowa w postaci grudki lub owrzodzenia, które następnie goi się pozostawiając bliznę. Jest to normalny objaw wskazujący na prawidłową odpowiedź immunologiczną organizmu.
Przeciwwskazaniami do szczepienia BCG są m.in. wrodzone niedobory odporności, zakażenie HIV, leczenie immunosupresyjne oraz niska masa urodzeniowa (poniżej 2000g). W przypadku opóźnienia szczepienia u noworodków, przed jego wykonaniem u dzieci powyżej 6. tygodnia życia należy wykonać próbę tuberkulinową, aby wykluczyć wcześniejsze zakażenie prątkiem gruźlicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tuberculin PPD RT23 AJV 2 T.U./dawkę 0,1 ml
Tuberculin PPD RT23 AJV to roztwór do wstrzykiwań zawierający tuberkulinę PPD RT23 w dawce 2 jednostek tuberkulinowych (T.U.) na 0,1 ml, co odpowiada 0,04 mikrogramom tuberkuliny. Preparat jest stosowany wyłącznie w diagnostyce zakażeń prątkami Mycobacterium tuberculosis poprzez próbę tuberkulinową Mantoux, umożliwiającą wykrycie nabytej odporności komórkowej na antygeny prątka gruźlicy. Produkt jest wskazany do stosowania u pacjentów w każdym wieku, od noworodków po osoby starsze, co podkreśla jego uniwersalność w praktyce klinicznej. Ponadto, Tuberculin PPD RT23 AJV jest wykorzystywany w kontekście szczepienia BCG zarówno do kwalifikacji osób z ujemnym wynikiem testu do szczepienia, jak i do oceny odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu.
antygen prątka gruźlicy, Bacillus Calmette-Guérin, disodu fosforan dwuwodny, immunizacja, jednostka tuberkulinowa, Mycobacterium tuberculosis, odporność komórkowa, odpowiedź immunologiczna, potasu diwodorofosforan, potasu hydroksychinoliny siarczan, próba tuberkulinowa Mantoux, sodu chlorek, szczepienie BCG, tuberkulina PPD RT23, zakażenie prątkami gruźlicy - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Wskazania do stosowania
Preparat Tuberculin PPD RT 23 AJV zawiera tuberkulinę w stężeniu 2 T.U./0,1 ml, co odpowiada 0,04 mikrograma Tuberkuliny PPD RT 23 na dawkę. Jest to roztwór do wstrzykiwań o klarownej, bezbarwnej do jasnożółtej barwie, stosowany wyłącznie w diagnostyce zakażeń prątkami gruźlicy. Tuberkulina wykorzystywana jest przede wszystkim w próbie tuberkulinowej metodą Mantoux, która pozostaje podstawowym testem w rozpoznawaniu zakażeń prątkami Mycobacterium tuberculosis. Preparat jest przeznaczony do stosowania u pacjentów w każdym wieku, co umożliwia diagnostykę zarówno u dzieci, jak i dorosłych, w tym w badaniach przesiewowych oraz w diagnostyce gruźlicy u niemowląt i małych dzieci, u których objawy kliniczne mogą być niecharakterystyczne.
Bacillus Calmette-Guérin, badanie przesiewowe, chlorek sodu, diwodorofosforan potasu, fosforan disodu dwuwodny, gruźlica, próba tuberkulinowa Mantoux, roztwór do wstrzykiwań, siarczan hydroksychinoliny potasu, substancja pomocnicza, szczepienie BCG, test tuberkulinowy, tuberkulina, właściwości fizykochemiczne, zakażenie prątkami gruźlicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – EMLA
Krem EMLA zawierający 25 mg/g lidokainy i 25 mg/g prylokainy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz samoistną methemoglobinemią, ze względu na ryzyko indukcji methemoglobinemii. U tych pacjentów stosowanie błękitu metylenowego jako antidotum jest nieskuteczne i może pogorszyć stan poprzez oksydację hemoglobiny. Preparatu nie należy aplikować na otwarte rany, z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych, a także należy unikać stosowania na świeżo ogoloną skórę, aby nie zwiększać wchłaniania substancji czynnych. U pacjentów z atopowym zapaleniem skóry czas aplikacji powinien być skrócony do 15-30 minut, aby zmniejszyć ryzyko miejscowych reakcji naczyniowych, takich jak zaczerwienienie, wybroczyny i plamica. Szczególną ostrożność należy zachować podczas aplikacji w okolicy oczu oraz u dzieci, monitorując ryzyko przypadkowego kontaktu z oczami i potencjalnego uszkodzenia rogówki.
amiodaron, atopowe zapalenie skóry, błękit metylenowy, działanie bakteriostatyczne, hydroksystearynian makrogologlicerolu, iniekcja śródskórna, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, nakłucie pięty, narząd płciowy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, obrzezanie, oparzenie chemiczne oka, ototoksyczność, owrzodzenie kończyn dolnych, podrażnienie rogówki, prylokaina, samoistna methemoglobinemia, szczepienie BCG, uszkodzenie błony bębenkowej, zapis EKG - Leksykon chorób i schorzeń
Gruźlica – Epidemiologia
Gruźlica (TB) pozostaje istotnym problemem zdrowia publicznego na świecie, z około 10,8 mln nowych przypadków i 1,25 mln zgonów rocznie według WHO. W 2023 roku odnotowano rekordową liczbę 8,2 mln nowych diagnoz, z największym obciążeniem w Azji Południowo-Wschodniej, Afryce, Europie i regionie Pacyfiku. W USA w 2023 roku zgłoszono 9 633 przypadki (wzrost o 16% względem 2022), a wskaźnik zapadalności wyniósł 2,9/100 000. Szczególnie niepokojący jest wzrost gruźlicy wśród dzieci oraz osób z utajoną infekcją (około 13 mln w USA). Wysoka koinfekcja z HIV (około 8% przypadków globalnie) oraz narastająca liczba przypadków gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB) stanowią poważne wyzwania terapeutyczne i epidemiologiczne. W Indiach w 2023 roku zdiagnozowano 63 939 przypadków MDR-TB, co podkreśla skalę problemu lekooporności. Nadzór epidemiologiczny, prowadzony m.in. przez NTSS w USA i systemy WHO, jest kluczowy dla monitorowania i kontroli choroby, umożliwiając ocenę trendów, identyfikację populacji wysokiego ryzyka oraz planowanie interwencji.
aktywna gruźlica, badania przesiewowe, diagnostyka różnicowa, gruźlica, gruźlica lekooporna, gruźlica OUN, gruźlica wielolekooporna, immunosupresja, koinfekcja HIV, leki przeciwgruźlicze, MDR-TB, Mycobacterium tuberculosis, mykobakterie, nadzór epidemiologiczny, niedożywienie, prątek gruźlicy, reaktywacja choroby, remisja, rtg klatki piersiowej, szczepienie BCG, test RT-PCR, testy diagnostyczne, utajona infekcja gruźlicza, wskaźnik zapadalności, zakażenie gruźlicą, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba ziarniniakowa – Etiologia i przyczyny
Przewlekła choroba ziarniniakowa (CGD) jest rzadkim, wrodzonym defektem układu odpornościowego, wynikającym z mutacji w genach kodujących podjednostki kompleksu oksydazy NADPH fagocytów (CYBB, CYBA, NCF1, NCF2, NCF4, CYBC1). Mutacje te prowadzą do zaburzenia produkcji reaktywnych form tlenu (ROS), w tym anionorodnika ponadtlenkowego (O₂⁻) i nadtlenku wodoru (H₂O₂), co skutkuje niezdolnością neutrofilów i innych fagocytów do efektywnego zabijania katalazo-dodatnich bakterii i grzybów, takich jak Staphylococcus aureus, Burkholderia cepacia, Aspergillus spp. Dziedziczenie CGD może być sprzężone z chromosomem X (około 65-70% przypadków, mutacje w genie CYBB) lub autosomalne recesywne (30-35%, mutacje w pozostałych genach). Klinicznie choroba manifestuje się nawracającymi, ciężkimi infekcjami oraz tworzeniem ziarniniaków w różnych tkankach, co jest wynikiem przewlekłego stanu zapalnego i upośledzonej degradacji sfagocytowanego materiału.
anionorodnik ponadtlenkowy, aspergiloza, Burkholderia cepacia, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, diagnostyka laboratoryjna, dziedziczenie autosomalne recesywne, dziedziczenie sprzężone z chromosomem X, kandydoza, komórka apoptotyczna, korelacja genotyp-fenotyp, mutacja genu, mutacja missense, mutacja nonsensowna, mutacja splicingowa, nadtlenek wodoru, neutrofil, Nocardia, oksydaza NADPH, podłoże genetyczne, przesunięcie ramki odczytu, przewlekła choroba ziarniniakowa, reaktywna forma tlenu, Serratia marcescens, skośna inaktywacja chromosomu X, Staphylococcus aureus, szczepienie BCG, wybuch tlenowy, zakażenie bakteryjne i grzybicze, ziarniniak - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tuberculin PPD RT23 AJV 2 T.U./dawkę 0,1 ml
Tuberculin PPD RT23 AJV to preparat diagnostyczny stosowany w wykrywaniu zakażenia prątkiem gruźlicy, należący do grupy czynników diagnostycznych o kodzie ATC V04CF01. Produkt dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 2 jednostki tuberkulinowe (T.U.) w objętości 0,1 ml, co odpowiada 0,04 mikrograma tuberkuliny PPD RT23. Roztwór zawiera substancje pomocnicze takie jak disodu fosforan dwuwodny (0,76 mg/dawkę), potasu diwodorofosforan (0,145 mg/dawkę), sodu chlorek (0,48 mg/dawkę) oraz potasu hydroksychinoliny siarczan (10 mikrogramów/dawkę), które zapewniają stabilność pH, izotoniczność oraz właściwości konserwujące preparatu. Tuberkulina działa poprzez wywołanie reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego, aktywując limfocyty T u osób uprzednio narażonych na antygeny prątków gruźlicy, co manifestuje się miejscowym stwardnieniem i zaczerwienieniem ocenianym po 48-72 godzinach od podania śródskórnego.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Motti
Produkt leczniczy Motti, zawierający 25 mg/g lidokainy i 25 mg/g prylokainy, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dziedzicznym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz samoistną methemoglobinemią, ze względu na ryzyko indukcji methemoglobinemii, przy czym błękit metylenowy jest nieskuteczny i potencjalnie szkodliwy w tych przypadkach. Nie zaleca się stosowania kremu na otwarte rany, z wyjątkiem owrzodzeń kończyn dolnych, a także na świeżo ogoloną skórę, gdzie wchłanianie może być zwiększone. U pacjentów z atopowym zapaleniem skóry czas aplikacji powinien być ograniczony do 15-30 minut, aby uniknąć miejscowych reakcji naczyniowych, takich jak zaczerwienienie, wybroczyny i plamica. W okolicy oczu konieczne jest zachowanie ostrożności ze względu na ryzyko podrażnienia i uszkodzenia rogówki, a kontakt z okiem wymaga natychmiastowego przemycia.
amiodaron, atopowe zapalenie skóry, bąbel skórny, błękit metylenowy, działanie bakteriostatyczne, iniekcja śródskórna, lek przeciwarytmiczny klasy III, lidokaina i prylokaina, methemoglobina, methemoglobinemia, nakłucie pięty, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, olej rycynowy, ototoksyczność, otwarta rana, owrzodzenie kończyny dolnej, podrażnienie oka, samoistna methemoglobinemia, szczepienie BCG, uszkodzenie błony bębenkowej, zapis EKG - Leksykon chorób i schorzeń
Brodawczakowłókniak kosmówkowy – Patofizjologia i mechanizm
Brodawczakowłókniak kosmówkowy (DFSP) to rzadki, złośliwy nowotwór skóry właściwej charakteryzujący się agresywnym miejscowym wzrostem i niskim potencjałem przerzutowym. Kluczowym mechanizmem patogenetycznym jest translokacja t(17;22)(q22;q13) obecna w ponad 90% przypadków, prowadząca do powstania genu fuzyjnego COL1A1-PDGFB. Ta fuzja skutkuje nadekspresją PDGFB, która aktywuje receptor PDGFRB o aktywności kinazy tyrozynowej, uruchamiając szlaki sygnałowe RAS-MAPK, PI3K-AKT-mTOR oraz STAT, odpowiedzialne za proliferację, różnicowanie i przeżycie komórek nowotworowych. Wariant fibrosarkomatyczny DFSP (5-20% przypadków) cechuje się nasilonymi zmianami genetycznymi, w tym amplifikacją genu fuzyjnego i silniejszą ekspresją PDGFB, co koreluje z bardziej agresywnym przebiegiem klinicznym oraz obniżoną ekspresją CD34, utrudniającą diagnostykę.
aberracja chromosomowa, chromosom pierścieniowy, dermatofibrosarcoma protuberans, FISH, gen fuzyjny, hybrydyzacja in situ, imatynib, immunoterapia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza tyrozynowa, nowotwór tkanki miękkiej, potencjał przerzutowy, RT-PCR, sekwencjonowanie NGS, szczepienie BCG, szlak PI3K/AKT/mTOR, szlak RAS/MAPK, terapia celowana, translokacja chromosomowa, trisomia chromosomowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 to liofilizowany preparat do wstrzykiwań śródskórnych, zawierający 50 µg półsuchej masy prątków Bacillus Calmette-Guerin (BCG) podszczep brazylijski Moreau w pojedynczej dawce 0,1 ml, co odpowiada 150 000–600 000 żywych prątków. Opakowanie zawiera 0,5 mg proszku (1,5–6 mln żywych prątków) i 1 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu jako rozpuszczalnika, umożliwiając przygotowanie 10 dawek. Proszek zawiera sodu glutaminian jako substancję pomocniczą. Preparat należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, chronić przed światłem, a okres ważności wynosi 30 miesięcy. Po rekonstytucji szczepionka powinna być zużyta natychmiast, gdyż nie jest przeznaczona do dłuższego przechowywania.
alkohol etylowy, Bacillus Calmette-Guérin, fiolka szklana, glutaminian sodu, guma chlorobutylowa, korek gumowy, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, rekonstytucja, rekonstytucja szczepionki, roztwór chlorku sodu, strzykawka jednorazowa, szczepienie BCG, szczepionka przeciwgruźlicza, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, wstrzyknięcie śródskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Emla Plaster
Produkt leczniczy EMLA PLASTER zawierający 25 mg lidokainy i 25 mg prylokainy wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z dziedzicznym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz samoistną methemoglobinemią, ze względu na ryzyko indukcji methemoglobinemii. U tych pacjentów standardowe leczenie błękitem metylenowym jest nieskuteczne i może pogorszyć oksydację hemoglobiny. W przypadku atopowego zapalenia skóry zaleca się skrócenie czasu aplikacji plastra do 15-30 minut, aby ograniczyć ryzyko miejscowych reakcji naczyniowych, takich jak zaczerwienienie, wybroczyny i plamica. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu plastra w okolicy oczu, aby uniknąć podrażnienia i uszkodzenia rogówki, a w razie kontaktu z okiem natychmiast przepłukać je wodą lub roztworem chlorku sodu.
atopowe zapalenie skóry, błękit metylenowy, działanie bakteriobójcze, lidokaina, makrogologlicerolu hydroksystearynian, methemoglobina, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, nakłucie pięty, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, podrażnienie rogówki, prylokaina, szczepienie BCG, wybroczyny i plamica, żywe szczepionki - Leksykon substancji czynnych
Tuberkulina – Właściwości farmakodynamiczne
Tuberkulina PPD RT23, będąca składnikiem aktywnym preparatu Tuberculin PPD RT23 AJV, jest standaryzowanym białkowym derivatem tuberkuliny stosowanym w próbie tuberkulinowej do wykrywania zakażeń Mycobacterium tuberculosis. Preparat zawiera 0,04 mikrograma tuberkuliny PPD RT23 w dawce 2 T.U./0,1 ml, podawanej śródskórnie, co wywołuje reakcję nadwrażliwości typu opóźnionego u osób uprzednio narażonych na antygeny prątków gruźlicy. Reakcja ta manifestuje się miejscowym naciekiem i obrzękiem, osiągającym maksimum po 48-72 godzinach, a jej ocena polega na pomiarze średnicy stwardnienia w miejscu iniekcji. Wynik testu może być modyfikowany przez czynniki takie jak wcześniejsze szczepienie BCG, zakażenia prątkami niegruźliczymi, stany immunosupresji, efekt wzmocnienia (booster effect) oraz wiek pacjenta.
antygen białkowy, cytokina prozapalna, diagnostyka gruźlicy, efekt wzmocnienia, immunosupresja, Interferon Gamma Release Assay, jednostka tuberkulinowa, limfocyt T, Mycobacterium tuberculosis, nadwrażliwość typu opóźnionego, odczyn tuberkulinowy, prątek gruźlicy, prątek niegruźliczy, próba tuberkulinowa, reakcja krzyżowa, szczepienie BCG, test IGRA, tuberkulina PPD RT23, zakażenie latentne