penicylina krystaliczna

Penicylina krystaliczna, znana również jako benzylpenicylina, to naturalny antybiotyk beta-laktamowy będący jednym z pierwszych odkrytych i stosowanych antybiotyków. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia. Wykazuje skuteczność głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym paciorkowców, gronkowców (z wyjątkiem szczepów wytwarzających penicylinazę) oraz niektórych bakterii Gram-ujemnych.

W praktyce klinicznej penicylina krystaliczna stosowana jest w leczeniu poważnych zakażeń, takich jak zapalenie wsierdzia, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, posocznica, kiła, borelioza czy róża. Ze względu na jej szybki metabolizm w organizmie i krótki okres półtrwania, podawana jest wyłącznie parenteralnie (dożylnie lub domięśniowo), zwykle w kilku dawkach dziennie.

Istotnym ograniczeniem stosowania penicyliny krystalicznej jest narastająca oporność bakterii oraz możliwość wystąpienia reakcji alergicznych, które mogą przybierać różne formy – od łagodnych wysypek skórnych po zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie nadwrażliwości na penicyliny. Mimo tych ograniczeń, pozostaje ona jednym z najważniejszych antybiotyków w arsenale terapeutycznym współczesnej medycyny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl