glikokortkosteroid wziewny
Glikokortykosteroid wziewny to lek podawany drogą inhalacyjną, wykorzystywany głównie w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Działa przeciwzapalnie poprzez hamowanie procesów zapalnych w drogach oddechowych, zmniejszając obrzęk błony śluzowej, nadreaktywność oskrzeli oraz produkcję śluzu.
Do najczęściej stosowanych glikokortykosteroidów wziewnych należą: budezonid, flutikazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon. Występują w różnych inhalatorach: ciśnieniowych dozowanych (MDI), proszkowych (DPI) oraz w nebulizacji. Stanowią podstawę leczenia przewlekłego astmy oskrzelowej, zgodnie z międzynarodowymi wytycznymi GINA.
Glikokortykosteroidy wziewne charakteryzują się wysokim wskaźnikiem korzyści terapeutycznych do ryzyka działań niepożądanych, gdyż działają miejscowo, z ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym. Potencjalne działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej, dysfonie oraz – przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek – możliwe efekty systemowe (wpływ na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, gęstość mineralną kości, metabolizm glukozy).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – BDS N 0,25 mg/ml
Lek BDS N w postaci zawiesiny do nebulizacji zawierający budezonid dostępny jest w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do wieku, masy ciała i nasilenia choroby pacjenta. Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu astmy oskrzelowej u pacjentów, którzy nie są w stanie prawidłowo stosować inhalatorów ciśnieniowych (pMDI) lub proszkowych (DPI), takich jak małe dzieci, osoby starsze czy pacjenci z zaburzeniami neurologicznymi. Ponadto, BDS N znajduje zastosowanie w terapii zespołu krupu, charakteryzującego się ostrym zapaleniem krtani, tchawicy i oskrzeli, manifestującym się istotnym zwężeniem górnych dróg oddechowych, dusznością, szczekającym kaszlem oraz zaburzeniami oddychania. Lek jest również stosowany w zaostrzeniach przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), jednak jego użycie wymaga klinicznego uzasadnienia i jest zarezerwowane dla przypadków, gdy konieczna jest intensyfikacja leczenia przeciwzapalnego, a standardowe metody inhalacji są niewystarczające lub niemożliwe do zastosowania.
astma oskrzelowa, bezdech, budezonid, duszność, glikokortkosteroid wziewny, inhalator ciśnieniowy, inhalator proszkowy, leczenie przeciwzapalne, nebulizacja, ostry napad astmy, stan astmatyczny, tlenoterapia, zaburzenie oddychania, zaostrzenie POChP, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie tchawicy, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Montelukast LEK-AM
Montelukast LEK-AM 5 mg, stosowany doustnie, nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy, a pacjenci powinni mieć dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych. Nie zaleca się nagłej zamiany glikokortykosteroidów wziewnych lub doustnych na montelukast, ani zmniejszania dawki glikokortykosteroidów doustnych podczas terapii montelukastem. W rzadkich przypadkach może wystąpić układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), często związana z redukcją lub odstawieniem glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania i ewentualnego leczenia glikokortykosteroidami ogólnoustrojowymi.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, eozynofilia, eozynofilia układowa, fenyloketonuria, glikokortkosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, mannitol, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss