Sirupus Plantaginis
Sirupus Plantaginis to syrop sporządzany na bazie babki lancetowatej (Plantago lanceolata), rośliny leczniczej o udokumentowanych właściwościach przeciwzapalnych i łagodzących. Preparat ten jest tradycyjnie stosowany w medycynie jako środek wspomagający leczenie stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, przede wszystkim kaszlu o różnej etiologii.
Główne działanie Sirupus Plantaginis opiera się na właściwościach śluzowych związków zawartych w liściach babki lancetowatej, które tworzą ochronną warstwę na błonach śluzowych gardła i krtani, łagodząc podrażnienia i zmniejszając nasilenie kaszlu. Ponadto, zawarte w syropie glikozydy irydoidowe (aukubina) i flawonoidy wykazują działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne.
W praktyce klinicznej Sirupus Plantaginis jest zalecany jako środek łagodzący kaszel suchy i drażniący, a także jako preparat wspomagający w przypadku stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Ze względu na naturalny skład, syrop z babki lancetowatej jest często stosowany w pediatrii jako bezpieczna alternatywa dla syntetycznych leków przeciwkaszlowych, jednak zawsze należy dostosować dawkowanie do wieku pacjenta i skonsultować stosowanie z lekarzem.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej – Działania niepożądane
Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum) stosowany w syropie Sirupus Plantaginis PLANTAGEN, zawierającym 12 części ekstraktu (1,5 g/10 ml), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na występowanie działań niepożądanych związanych z jego stosowaniem. Produkt zawiera etanol w stężeniu do 7% (v/v), co należy uwzględnić u pacjentów z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu, choć nie sklasyfikowano tego jako działanie niepożądane. Mimo braku zgłoszonych niepożądanych reakcji, konieczne jest dalsze monitorowanie bezpieczeństwa preparatu po wprowadzeniu do obrotu.
czynnik ryzyka, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, działanie niepożądane, liść babki lancetowatej, Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum, podejrzewane działanie niepożądane, podmiot odpowiedzialny, profil bezpieczeństwa, reakcja niepożądana, Sirupus Plantaginis, stężenie etanolu, stosunek korzyści do ryzyka, syrop leczniczy, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej, wyrób medyczny i produkt biobójczy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sirupus Plantaginis Plantagen 12 cz Ekstraktu z Babki Lancetowatej 1,5 g/10 ml
Sirupus Plantaginis PLANTAGEN to syrop zawierający 12 g ekstraktu płynnego z liścia babki lancetowatej (Plantago lanceolata L., folium) na 100 g preparatu, z etanolem 60% jako ekstrahentem w proporcji 1:2,0, przy zawartości etanolu w produkcie nieprzekraczającej 7% (v/v). W dokumentacji medycznej oraz danych klinicznych nie zaobserwowano i nie opisano objawów przedawkowania tego produktu, nawet przy dawkach przekraczających zalecane. Brak jest określonych symptomów toksyczności, co wskazuje na dobrą tolerancję preparatu w stosowanych dawkach. Syrop charakteryzuje się brunatną do ciemno-brunatnej barwą, klarownością lub lekkim opalizowaniem oraz swoistym zapachem, co jest zgodne z tradycyjnym zastosowaniem babki lancetowatej w lecznictwie.
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej – Interakcje
Wyciąg płynny z liścia babki lancetowatej (Plantaginis lanceolatae folii extractum fluidum) stosowany w preparacie Sirupus Plantaginis PLANTAGEN (12 g/100 g ekstraktu, etanol 60% jako ekstrahent, zawartość etanolu w gotowym preparacie do 7% v/v) nie posiada formalnych badań klinicznych dotyczących interakcji farmakologicznych. Teoretycznie, ze względu na obecność związków polifenolowych, możliwe są interakcje z lekami przeciwkrzepliwymi (np. warfaryna, acenokumarol) i przeciwpłytkowymi (ASA, klopidogrel), które mogą zwiększać ryzyko krwawień. Ponadto, składniki o potencjale immunomodulującym mogą wpływać na skuteczność leków immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus). W przypadku leków przeciwkaszlowych i mukolitycznych możliwe jest nasilenie efektów terapeutycznych, co wymaga monitorowania skuteczności i działań niepożądanych.
acenokumarol, acetylocysteina, bromheksyna, cyklosporyna, dekstrometorfan, disulfiram, heparyna, immunomodulacja, indeks terapeutyczny, klopidogrel, kodeina, kwas acetylosalicylowy, lek immunomodulujący, lek immunosupresyjny, lek mukolityczny, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, metronidazol, reakcja disulfiramowa, Sirupus Plantaginis, synergizm lekowy, takrolimus, warfaryna, wyciąg z liścia babki lancetowatej, związek polifenolowy