komórka ECL żołądka
Komórki ECL (enterochromaffin-like cells) żołądka to wyspecjalizowane komórki neuroendokrynne zlokalizowane w błonie śluzowej dna żołądka, głównie w jego trzonie i dnie. Stanowią najliczniejszą populację komórek endokrynnych w żołądku i odgrywają kluczową rolę w regulacji wydzielania kwasu solnego.
Główną funkcją komórek ECL jest wydzielanie histaminy w odpowiedzi na stymulację przez gastrynę, acetylocholinę oraz peptydy należące do rodziny bombezyn/GRP. Uwolniona histamina działa na receptory H2 zlokalizowane na komórkach okładzinowych, stymulując wydzielanie kwasu solnego. Ten mechanizm stanowi istotne ogniwo w procesie regulacji wydzielania żołądkowego.
Zaburzenia funkcjonowania komórek ECL mogą prowadzić do różnych patologii żołądka. Długotrwała hipergastrynemia, występująca np. w zespole Zollingera-Ellisona czy podczas przewlekłego leczenia inhibitorami pompy protonowej, może powodować hiperplazję komórek ECL, a w skrajnych przypadkach prowadzić do rozwoju rakoidu (neuroendokrynnego guza żołądka). Monitoring stanu i funkcji komórek ECL jest istotny w diagnostyce i leczeniu chorób żołądka związanych z zaburzeniami wydzielania kwasu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa lanzoprazolu nie wykazały istotnego ryzyka toksycznego dla człowieka w zakresie farmakologii, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na reprodukcję. W badaniach karcynogenności na szczurach zaobserwowano zmiany zależne od dawki, takie jak rozrost komórek enterochromafinopodobnych (ECL) żołądka, rakowiaki, metaplazja jelitowa błony śluzowej żołądka, rozrost komórek Leydiga oraz łagodne nowotwory tych komórek. Dodatkowo po 18 miesiącach leczenia odnotowano atrofię siatkówki, która nie została potwierdzona u innych gatunków (małpy, psy, myszy). U myszy stwierdzono również rozrost komórek ECL, nowotwory wątroby oraz gruczolaki sieci jądra. Znaczenie kliniczne tych zmian pozostaje nieokreślone i wymaga dalszej oceny.
atrofia siatkówki, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie toksykokinetyczne, gruczolak sieci jądra, hipergastrynemia, komórka ECL żołądka, komórka enterochromafinopodobna, komórka Leydiga, lanzoprazol, LOEL, metaplazja jelitowa, NOEL, nowotwór wątroby, pogrubienie zastawki serca, rakowiak, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wydzielanie kwasu żołądkowego -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania lansoprazolu, substancji czynnej produktu leczniczego ZALANZO, wykazały ogólnie korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych czy reprodukcyjnych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie ujawniły istotnych działań niepożądanych, co potwierdza możliwość bezpiecznego stosowania lansoprazolu w warunkach klinicznych. W badaniach na szczurach zaobserwowano zmiany zależne od dawki, takie jak rozrost komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) żołądka, rozwój rakowiaka z komórek ECL, metaplazję jelitową, rozrost komórek Leydiga oraz łagodne nowotwory tych komórek. Po 18 miesiącach leczenia odnotowano także atrofię siatkówki, jednak efekt ten nie został potwierdzony u innych gatunków (małpy, psy, myszy).
atrofia siatkówki, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak sieci jądra, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka ECL żołądka, komórka Leydiga, lansoprazol, metaplazja jelitowa, nowotwór, nowotwór wątroby, rakowiak, wydzielanie kwasu żołądkowego
