morfologia nerek

Morfologia nerek odnosi się do struktury anatomicznej i mikroskopowej tego istotnego narządu układu moczowego. Nerki są parzyste, fasolowatego kształtu, położone zaotrzewnowo po obu stronach kręgosłupa na wysokości Th12-L3. Każda nerka u dorosłego człowieka waży około 120-170 g, ma długość 10-12 cm, szerokość 5-6 cm i grubość 3-4 cm.

Makroskopowo w nerce wyróżniamy zewnętrzną warstwę korową o brunatnoczerwonej barwie oraz wewnętrzną warstwę rdzenną o jaśniejszym zabarwieniu. Rdzeń tworzy 8-18 stożków nerkowych (piramid), których wierzchołki skierowane są do wnęki nerki, tworząc brodawki nerkowe. Każda nerka otoczona jest torebką włóknistą, a ponadto warstwą tłuszczu okołonerkowego i powięzią nerkową.

Mikroskopowo podstawową jednostką strukturalną i funkcjonalną nerki jest nefron, którego liczba wynosi około 1 miliona w każdej nerce. Nefron składa się z kłębuszka nerkowego (ciałka nerkowego Malpighiego) oraz kanalika nerkowego. Kłębuszek nerkowy tworzy sieć naczyń włosowatych otoczonych torebką Bowmana, natomiast kanalik nerkowy dzieli się na część proksymalną, pętlę Henlego i część dystalną, która uchodzi do kanalika zbiorczego.

Prawidłowa morfologia nerek jest kluczowa dla ich funkcji, tj. filtracji krwi, reabsorpcji substancji potrzebnych organizmowi, wydalania produktów przemiany materii, regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej i kwasowo-zasadowej oraz produkcji hormonów (erytropoetyny, reniny, aktywnej formy witaminy D). Zmiany morfologiczne nerek mogą wskazywać na choroby takie jak przewlekła choroba nerek, nowotwory, wielotorbielowatość czy odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl