szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej
Szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) to klinicznie istotny parametr oceniający funkcję nerek, który określa objętość osocza przesączanego przez kłębuszki nerkowe w jednostce czasu. Wartość eGFR wyliczana jest na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, wieku, płci oraz rasy pacjenta, przy użyciu wzorów, takich jak MDRD, CKD-EPI czy Cockcrofta-Gaulta.
Prawidłowa wartość eGFR u osób dorosłych wynosi powyżej 90 ml/min/1,73 m². Obniżenie eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m² utrzymujące się przez co najmniej trzy miesiące stanowi podstawę do rozpoznania przewlekłej choroby nerek. Wartości poniżej 15 ml/min/1,73 m² wskazują na schyłkową niewydolność nerek wymagającą leczenia nerkozastępczego.
Monitorowanie eGFR jest kluczowe w ocenie progresji przewlekłej choroby nerek, dostosowywaniu dawek leków wydalanych przez nerki oraz ocenie ryzyka nefrotoksyczności procedur diagnostycznych i terapeutycznych. Warto pamiętać, że na wartość eGFR mogą wpływać czynniki takie jak dieta, stan nawodnienia, masa mięśniowa czy przyjmowane leki, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba nerek – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Przewlekła choroba nerek (PChN) stanowi istotne wyzwanie kliniczne, szczególnie u pacjentów z ciężko obniżoną filtracją kłębuszkową (GFR ≤30 ml/min/1,73 m²), u których ryzyko progresji do schyłkowej niewydolności nerek (ESKD), chorób sercowo-naczyniowych oraz zgonu jest znacznie podwyższone. Modele predykcyjne, takie jak Kidney Failure Risk Equation (KFRE), wykorzystujące dane demograficzne i laboratoryjne (m.in. wiek, płeć, eGFR, albuminurię), umożliwiają oszacowanie 2- i 5-letniego ryzyka konieczności leczenia nerkozastępczego (dializa lub przeszczep). Pomimo ich udokumentowanej skuteczności i rekomendacji do stosowania, wykorzystanie tych narzędzi w praktyce nefrologicznej pozostaje ograniczone. Alternatywne modele, np. KDpredict, wykazują lepszą predykcję w niektórych kohortach, a integracja biomarkerów osoczowych oraz parametrów lipidowych może dodatkowo poprawić dokładność prognozowania. Wysokie wskaźniki hospitalizacji i śmiertelności, szczególnie w pierwszych 6 miesiącach od rozpoczęcia dializy (5-letnie przeżycie około 35%, a u pacjentów z cukrzycą około 25%), podkreślają konieczność wczesnej identyfikacji i intensywnego zarządzania pacjentami z PChN.
albumina w surowicy, albuminuria, angioplastyka, choroba nerek, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, dysfunkcja śródbłonka, filtracja kłębuszkowa, fosforany w surowicy, kreatynina w surowicy, kwas moczowy, niewydolność nerek, progresja przewlekłej choroby nerek, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, regresja Coxa, równanie ryzyka niewydolności nerek, schyłkowa niewydolność nerek, stosunek albuminy do kreatyniny w moczu, szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej, sztuczna inteligencja, terapia nerkozastępcza, uczenie maszynowe, wapń w surowicy, zawał mięśnia sercowego