rzęski nabłonka

Rzęski nabłonka to wyspecjalizowane struktury komórkowe występujące na powierzchni komórek nabłonkowych, szczególnie w drogach oddechowych, jajowodach oraz niektórych odcinkach dróg moczowych. Mają kształt cienkich, włoskowatych wypustek o długości około 5-10 μm i średnicy 0,2-0,3 μm.

Pod względem budowy molekularnej, każda rzęska zawiera centralny szkielet zwany aksonemą, składający się z 9 par mikrotubul obwodowych oraz 2 pojedynczych mikrotubul centralnych (struktura 9+2). Ten układ mikrotubul połączony jest z dyneiną – białkiem motorycznym odpowiedzialnym za ruch rzęsek.

Główną funkcją rzęsek nabłonkowych jest generowanie ruchu śluzowo-rzęskowego (klirens śluzowo-rzęskowy), polegającego na skoordynowanych, falowych ruchach, które przesuwają warstwę śluzu wraz z uwięzionymi w nim patogenami, zanieczyszczeniami i cząsteczkami pyłu. W drogach oddechowych proces ten stanowi kluczowy element mechanizmów obronnych organizmu, umożliwiając usuwanie potencjalnie szkodliwych substancji i drobnoustrojów.

Zaburzenia struktury lub funkcji rzęsek nabłonkowych mogą prowadzić do różnych stanów patologicznych, takich jak dyskineza rzęsek pierwotna (PCD, zespół Kartagenera), przewlekłe zapalenie zatok i oskrzeli, nawracające infekcje dróg oddechowych czy niepłodność u kobiet. Diagnostyka tych zaburzeń obejmuje badania ultrastrukturalne (mikroskopia elektronowa), ocenę aktywności rzęsek oraz analizy genetyczne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl