rozszerzenie kanału szyjki
Rozszerzenie kanału szyjki macicy (dylatacja szyjki) to procedura medyczna polegająca na poszerzeniu kanału szyjki macicy w celu uzyskania dostępu do jamy macicy. Jest to zabieg stosowany zarówno w celach diagnostycznych, jak i terapeutycznych w ginekologii.
Wskazania do rozszerzenia kanału szyjki obejmują: diagnostyczne wyłyżeczkowanie jamy macicy, histeroskopię, wprowadzenie wkładki wewnątrzmacicznej, usunięcie polipów endometrialnych, przerwanie ciąży oraz indukcję porodu. Procedura może być wykonywana mechanicznie przy użyciu rozszerzadeł Hegara, laminarii (materiału higroskopijnego), balonów rozszerzających lub farmakologicznie przy zastosowaniu prostaglandyn.
Rozszerzenie kanału szyjki może wiązać się z powikłaniami takimi jak: krwawienie, perforacja macicy, infekcja, uszkodzenie szyjki macicy prowadzące do niewydolności szyjkowo-cieśniowej oraz zwężenie szyjki w przyszłości. Ryzyko powikłań jest wyższe u kobiet, które nie rodziły, oraz w przypadkach wykonywania zabiegu w ciąży.
W praktyce klinicznej przed zabiegiem często stosuje się premedykację, taką jak mizoprostol, aby ułatwić rozszerzenie i zmniejszyć ryzyko powikłań. Procedura wymaga odpowiedniego przygotowania pacjentki, znieczulenia oraz przestrzegania zasad aseptyki, aby zminimalizować ryzyko zakażeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levosert Easy 52 mg (20 mcg/24h)
Levosert Easy to domaciczny system terapeutyczny (IUS) zawierający 52 mg lewonorgestrelu, uwalniający hormon początkowo z szybkością około 20 µg/dobę, która stopniowo zmniejsza się do około 6,5 µg/dobę po 8 latach, ze średnią szybkością uwalniania in vivo około 13,5 µg/dobę. System zachowuje skuteczność antykoncepcyjną przez 8 lat oraz w leczeniu nadmiernych krwawień miesiączkowych przez 5 lat. Wymiana systemu powinna nastąpić odpowiednio przed upływem tych okresów, bez konieczności stosowania dodatkowej antykoncepcji przy natychmiastowej wymianie. Zakładanie systemu wymaga wykwalifikowanego personelu medycznego, a przed procedurą należy wykluczyć przeciwwskazania i ciążę. System nie jest przeznaczony do stosowania jako antykoncepcja postkoitalna.
antykoncepcja postkoitalna, badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne, blokada szyjki macicy, haczyk chirurgiczny, inwolucja macicy, kanał szyjki macicy, lewonorgestrel, menarche, menopauza, nadmierne krwawienia miesiączkowe, perforacja macicy, pierwszy trymestr, rak wątroby, rozszerzenie kanału szyjki, system terapeutyczny domaciczny, technika aseptyczna, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Mirena 52 mg
System terapeutyczny domaciczny Mirena zawiera 52 mg lewonorgestrelu, uwalniając średnio 20 µg substancji czynnej na dobę w pierwszym roku stosowania. Skuteczność systemu utrzymuje się do 8 lat w profilaktyce ciąży oraz do 5 lat w leczeniu idiopatycznych nadmiernych krwawień miesiączkowych. System jest przeciwwskazany u kobiet z ciężkimi chorobami wątroby oraz rakiem wątroby, a także nie jest zalecany u pacjentek przed rozpoczęciem miesiączkowania, w podeszłym wieku powyżej 65 lat oraz u kobiet z niewydolnością nerek (brak danych). Założenie systemu powinno być wykonane przez lekarzy z odpowiednim doświadczeniem po wykluczeniu ciąży i przeciwwskazań. Wskazane jest wykonanie badania kontrolnego po 4-12 tygodniach od implantacji w celu potwierdzenia prawidłowego położenia i obecności nici.
antykoncepcja, antykoncepcja postkoitalna, badanie USG, choroba wątroby, ciąża, interwencja chirurgiczna, inwolucja macicy, krwawienie miesiączkowe, lewonorgestrel, miesiączkowanie, nadmierne krwawienie miesiączkowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, perforacja macicy, poronienie w pierwszym trymestrze, rak wątroby, rozszerzenie kanału szyjki, system domaciczny - Leksykon chorób i schorzeń
Krwawienie poprzymiotopauzalne – Diagnostyka i diagnoza
Krwawienie poprzymiotopauzalne (PMB) definiuje się jako krwawienie z dróg rodnych występujące co najmniej 12 miesięcy po ostatniej miesiączce lub nieoczekiwane krwawienie u kobiet stosujących hormonalną terapię zastępczą (HTZ). PMB dotyczy 4-11% kobiet po menopauzie i stanowi około 5% wizyt ginekologicznych. Pomimo że tylko około 10% przypadków PMB jest związanych z rakiem endometrium, to ponad 90% kobiet z tym nowotworem zgłasza PMB jako pierwszy objaw, co podkreśla konieczność szybkiej i dokładnej diagnostyki. Najczęstszą przyczyną PMB jest atrofia narządów płciowych (60% przypadków). Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, cytologię, przezpochwowe USG (TVUS) oraz biopsję endometrium. Grubość endometrium ≤4 mm w TVUS ma ponad 99% negatywną wartość predykcyjną dla raka endometrium, natomiast grubość >4 mm wymaga dalszej oceny histopatologicznej. W przypadku utrzymującego się krwawienia, niezależnie od grubości endometrium, wskazana jest biopsja lub histeroskopia.
atrofia narządów płciowych, biopsja celowana, biopsja endometrium, choroby współistniejące, cytologia szyjki macicy, grubość endometrium, histeroskopia, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie pomenopauzalne, mięśniak podśluzówkowy, pogrubienie endometrium, polip endometrium, progestagen, rak endometrium, rezonans magnetyczny, rozszerzenie kanału szyjki, sonohisterografia, śródnabłonkowa neoplazja endometrium, tamoksyfen, USG przezpochwowe, wyłyżeczkowanie jamy macicy, wymaz cytologiczny, zespół policystycznych jajników, znieczulenie ogólne - Leksykon chorób i schorzeń
Przedwczesne zagnieżdżenie łożyska – Zapobieganie i profilaktyka
Przedwczesne zagnieżdżenie łożyska (placenta previa) charakteryzuje się nieprawidłowym umiejscowieniem łożyska w dolnej części macicy, częściowo lub całkowicie pokrywając ujście szyjki macicy. Profilaktyka pierwotna opiera się na ograniczeniu czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu, używanie substancji psychoaktywnych, nadmierna masa ciała oraz niepotrzebne cięcia cesarskie. Diagnostyka opiera się na badaniach ultrasonograficznych wykonywanych w drugim trymestrze oraz kontrolnych USG około 32. tygodnia ciąży, co pozwala na monitorowanie pozycji łożyska i wykrycie ewentualnych nieprawidłowości. Po rozpoznaniu placenta previa zaleca się ograniczenie aktywności fizycznej, unikanie podnoszenia ciężarów powyżej 9 kg, długotrwałego stania (powyżej 4 godzin) oraz stosowanie odpoczynku miednicznego, w tym powstrzymanie się od współżycia po 28. tygodniu ciąży i unikanie badań wewnętrznych pochwy. W przypadku krwawienia wskazany jest spoczynek w łóżku lub hospitalizacja, a także opracowanie planu bezpieczeństwa z szybkim dostępem do szpitala.
badanie ultrasonograficzne, badanie USG, cięcie cesarskie, dojrzewanie płuc płodu, immunoglobulina anty-D, irygacja pochwy, kortykosteroid, krwawienie, krwotok okołoporodowy, lek tokolityczny, opieka prenatalna, placenta accreta, placenta previa, poród drogami natury, przedwczesne zagnieżdżenie łożyska, rozszerzenie kanału szyjki, skurcz macicy, transfuzja krwi, współżycie seksualne, zespół łożyska wrośniętego