angina brzuszna
Angina brzuszna (dławica brzuszna, dławica jelitowa) to zespół chorobowy charakteryzujący się nawracającymi bólami brzucha wywołanymi niedokrwieniem jelit. Występuje najczęściej po posiłkach, gdy zapotrzebowanie na krew w przewodzie pokarmowym wzrasta, a zwężone tętnice krezkowe nie są w stanie zapewnić odpowiedniego przepływu krwi.
Główną przyczyną anginy brzusznej jest miażdżyca tętnic trzewnych, najczęściej pnia trzewnego i tętnicy krezkowej górnej. Rzadziej do niedokrwienia jelit dochodzi w wyniku zakrzepicy, zatorowości, urazów naczyń lub chorób zapalnych naczyń. Czynnikami ryzyka są: palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca i podeszły wiek.
Objawy anginy brzusznej obejmują typowo ból w nadbrzuszu lub śródbrzuszu, pojawiający się 15-30 minut po posiłku i trwający 1-3 godziny. Pacjenci często ograniczają przyjmowanie pokarmów z obawy przed bólem, co prowadzi do utraty masy ciała. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma angiografia tętnic trzewnych, a pomocnicze – ultrasonografia dopplerowska, angio-TK i angio-MR.
Leczenie anginy brzusznej obejmuje modyfikację czynników ryzyka miażdżycy, farmakoterapię oraz metody inwazyjne. W przypadkach zaawansowanych stosuje się rewaskularyzację chirurgiczną (endarterektomia, pomostowanie) lub endowaskularną (angioplastyka balonowa, stentowanie). Nieleczona angina brzuszna może prowadzić do zawału jelita i stanów zagrożenia życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba henocha-schönleina – Diagnostyka i diagnoza
Choroba Henocha-Schönleina (HSP) to najczęstsze zapalenie naczyń małych u dzieci, charakteryzujące się odkładaniem kompleksów immunologicznych IgA w ścianach naczyń. Diagnostyka opiera się na kryteriach EULAR/PRINTO/PRES, które wymagają obecności plamicy wyczuwalnej lub wybroczyn bez małopłytkowości oraz co najmniej jednego z objawów: rozlanego bólu brzucha, zapalenia stawów, zajęcia nerek (białkomocz, krwinkomocz, wałeczki erytrocytarne) lub potwierdzenia leukocytoklastycznego zapalenia naczyń z IgA w badaniu histopatologicznym. Badania laboratoryjne, takie jak morfologia krwi, badania układu krzepnięcia, funkcji nerek, stężenie IgA (podwyższone w 50-60% przypadków) oraz markery stanu zapalnego (OB, CRP), służą głównie do wykluczenia innych schorzeń i oceny zajęcia narządów. Biopsja skóry lub nerek z immunofluorescencją wykazującą złogi IgA jest kluczowa w diagnostyce wątpliwych przypadków, zwłaszcza u dorosłych. Badania obrazowe (USG, CT, endoskopia) są pomocne w ocenie powikłań przewodu pokarmowego.
angina brzuszna, badanie histopatologiczne, badanie układu krzepnięcia, białko C-reaktywne, białkomocz, choroba Henocha-Schönleina, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, eozynofilia, fibrynogen, kłębuszkowe zapalenie nerek, krioglobulinemia, krwinkomocz, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość samoistna, martwica włóknikowa, mezangium kłębuszkowe, morfologia krwi, nefropatia IgA, odczyn Biernackiego, perforacja jelit, plamica wyczuwalna, średnia objętość płytek krwi, wałeczki erytrocytarne, wgłobienie jelit, zajęcie nerek, zapalenie małych naczyń krwionośnych, zapalenie naczyń ANCA, zapalenie naczyń IgA, zapalenie nerek, zapalenie stawów, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół nerczycowy, złogi IgA