bierna anafilaksja skórna
Bierna anafilaksja skórna (PCA – Passive Cutaneous Anaphylaxis) to immunologiczna reakcja nadwrażliwości typu I, wykorzystywana głównie jako metoda diagnostyczna w immunologii i alergologii. Polega na podaniu do skóry zwierzęcia laboratoryjnego surowicy zawierającej przeciwciała IgE, a następnie, po okresie inkubacji, podaniu dożylnie antygenu znakowanego barwnikiem.
W mechanizmie biernej anafilaksji skórnej przeciwciała IgE wiążą się z receptorami na komórkach tucznych obecnych w skórze. Po kontakcie z antygenem dochodzi do degranulacji komórek tucznych i uwolnienia mediatorów zapalnych, głównie histaminy. Prowadzi to do zwiększonej przepuszczalności naczyń, co objawia się miejscowym obrzękiem i zaczerwienieniem skóry w miejscu podania przeciwciał.
Bierna anafilaksja skórna ma zastosowanie w badaniach nad reakcjami alergicznymi, umożliwiając identyfikację i ocenę swoistych przeciwciał IgE przeciwko konkretnym alergenom. Jest metodą czułą, pozwalającą na wykrywanie niewielkich ilości przeciwciał. W modyfikacji tej techniki – PCA długoterminowa – możliwe jest wykrywanie przeciwciał klasy IgG odpowiedzialnych za reakcje nadwrażliwości typu III.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Inhibitor C1-esterazy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Inhibitor C1-esterazy, pozyskiwany z ludzkiego osocza, wykazuje farmakologiczne właściwości zbliżone do endogennego białka i jest stosowany terapeutycznie w różnych preparatach (Berinert 500, 1500, 2000, 3000 j.m.). Przedkliniczne badania toksykologiczne na modelach zwierzęcych (szczury, myszy, króliki) nie wykazały toksyczności ani po pojedynczym, ani po wielokrotnym podaniu dożylnym i podskórnym. Ocena tolerancji miejscowej potwierdziła dobrą reakcję kliniczną i histologiczną po różnych drogach podania, w tym dożylnym, podskórnym, dotętniczym i domięśniowym. Szczególnie istotne jest bezpieczeństwo w kontekście ryzyka zakrzepicy – badania in vivo na królikach z dawkami do 800 j.m./kg nie wykazały zwiększonego ryzyka powstawania skrzepów, co potwierdzają również standardowe testy farmakologiczne.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, białko endogenne, bierna anafilaksja skórna, dawka pojedyncza, determinanta antygenowa, działanie kancerogenne, działanie toksyczne, immunogenność, inhibitor C1-esterazy, osocze ludzkie, pasteryzacja, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, podanie podskórne, powstawanie przeciwciał, ryzyko zakrzepicy, składnik endogenny, toksyczność dawek, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, tworzenie skrzepów, właściwość rakotwórcza, zakrzepowość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beriate 2000 2000 j.m.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Beriate, zawierającego ludzki czynnik VIII krzepnięcia, wykazały brak toksyczności ogólnej nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane dla ludzi w przeliczeniu na kilogram masy ciała. Standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie zostały przeprowadzone ze względu na wytwarzanie przez zwierzęta przeciwciał przeciwko heterologicznemu białku ludzkiego, co utrudnia interpretację wyników. Badania immunologiczne, w tym test Ouchterlony’ego oraz test biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazały zmian w odpowiedzi immunologicznej po procesie ogrzewania preparatu, potwierdzając stabilność immunologiczną Beriate po inaktywacji wirusów. Preparat dostępny jest w dawkach 250, 500, 1000 i 2000 j.m., przy czym po rekonstytucji Beriate 2000 zawiera około 200 j.m./ml czynnika VIII, a jego średnia swoista aktywność wynosi około 400 j.m./mg białka.
- Leksykon substancji czynnych
Czynnik VIII – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa ludzkiego czynnika VIII, stosowanego m.in. w preparatach Beriate (dostępnych w dawkach 250, 500, 1000 i 2000 j.m.), wykazały brak toksyczności ostrej nawet przy podaniu dawek wielokrotnie przekraczających zalecane dla ludzi (w przeliczeniu na kg masy ciała). Ze względu na immunogenność białka pochodzenia ludzkiego, standardowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie były wykonywane, co wynika z ryzyka indukcji przeciwciał przeciwko heterologicznemu białku u zwierząt. Ocena immunogenności ogrzewanego preparatu czynnika VIII, przeprowadzona metodami immunodyfuzji podwójnej (test Ouchterlony’ego) oraz testem biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazała istotnych różnic w odpowiedzi immunologicznej w porównaniu do białka niepoddawanego obróbce termicznej.
bierna anafilaksja skórna, czynnik VIII krzepnięcia, dawka terapeutyczna, heterologiczne białko, immunodyfuzja podwójna, immunogenność, margines bezpieczeństwa, mutagenność, odpowiedź immunologiczna, osoczopochodny czynnik VIII, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, reakcja nadwrażliwości, test Ouchterlony’ego, toksyczność ostra, właściwość antygenowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Beriate 1000 1000 j.m.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa preparatu Beriate, zawierającego ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII), wskazują na ograniczony zakres badań toksyczności ogólnej i mutagenności, co jest typowe dla produktów osoczopochodnych. Badania toksyczności ostrej wykazały brak objawów toksycznych po podaniu zwierzętom dawek wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną stosowaną u ludzi (w przeliczeniu na kg masy ciała), co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa. Dodatkowo, testy immunologiczne, w tym test Ouchterlony’ego oraz test biernej anafilaksji skórnej u świnek morskich, nie wykazały istotnych zmian w odpowiedzi immunologicznej po obróbce termicznej preparatu, potwierdzając stabilność immunologiczną Beriate.
badanie genotoksyczności, badanie immunologiczne, bezpieczeństwo długoterminowe, białko heterologiczne, bierna anafilaksja skórna, czynnik VIII krzepnięcia, czynnik VIII osoczopochodny, hemofilia A, koncentrat czynnika VIII, mutagenność, obróbka termiczna, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, test Ouchterlony’ego, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wytwarzanie przeciwciał