powikłania nerkowe

Powikłania nerkowe obejmują szereg patologii, które mogą wystąpić w przebiegu różnych chorób ogólnoustrojowych lub jako bezpośredni skutek uszkodzenia nerek. Najczęstsze z nich to ostre uszkodzenie nerek (AKI), przewlekła choroba nerek (PChN), nefropatia cukrzycowa, nefropatia nadciśnieniowa oraz powikłania związane z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy czy zapalenia naczyń.

Ostre uszkodzenie nerek charakteryzuje się nagłym pogorszeniem funkcji nerek, prowadzącym do zatrzymania produktów przemiany materii we krwi. Przyczyny mogą być przednerkowe (hipowolemia, niewydolność serca), nerkowe (ostre cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ostre kłębuszkowe zapalenie nerek) lub zanerkowe (niedrożność dróg moczowych). PChN natomiast rozwija się powoli, przez miesiące lub lata, prowadząc do stopniowej utraty funkcji nerek.

Diagnostyka powikłań nerkowych obejmuje ocenę parametrów biochemicznych (kreatynina, mocznik, GFR), badanie ogólne moczu, badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa), a w wybranych przypadkach biopsję nerki. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania powikłań, a w przypadku schyłkowej niewydolności nerek konieczne może być leczenie nerkozastępcze (dializa) lub przeszczepienie nerki.

Profilaktyka powikłań nerkowych obejmuje kontrolę chorób przewlekłych (cukrzyca, nadciśnienie tętnicze), unikanie nefrotoksycznych leków, odpowiednie nawodnienie oraz regularne badania kontrolne u pacjentów z grup ryzyka. Wczesne wykrycie i leczenie chorób nerek może znacząco spowolnić progresję do niewydolności nerek i poprawić rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl